Atlas trujących grzybów

Prezentujemy atlas trujących grzybów, w którym wyjaśniamy, które grzyby są toksyczne, gdzie można je spotkać, jak rozpoznać objawy zatrucia i jak im zaradzić. Jak działają toksyny zawarte w grzybach? Jak rozpoznać np. trującego borowika szatańskiego, muchomora jadowitego czy gąskę tygrysowatą?

Atlas trujących grzybów

Wybierasz się na grzyby? Uważaj, niektóre z nich są bardzo niebezpieczne.

Jeśli chcesz poszerzyć swoją wiedzę na temat poszczególnych gatunków trujących grzybów, zobaczyć, jak wyglądają, sprawdzić z czym łatwo je pomylić, dlaczego są trujące i kiedy i gdzie można się na nie natknąć, kliknij na jeden z poniższych punktów.

W naszym atlasie (na końcu) znajdziesz też poradnik dotyczący zatruć grzybami, dzięki któremu upewnisz się, jak rozpoznać i leczyć zatrucie, co robić, gdy połkniemy toksycznego grzyba i jak uniknąć zatrucia grzybami. 

Spis treści:

  1. Muchomor sromotnikowy
  2. Muchomor jadowity
  3. Muchomor czerwony
  4. Muchomor plamisty
  5. Muchomor królewski
  6. Wilgotnica stożkowata
  7. Wieruszka zatokowata
  8. Gąska tygrysowata
  9. Grzybówka czysta
  10. Hełmówka obrzeżona
  11. Maślanka wiązkowa
  12. Strzępiak ceglasty
  13. Zasłonak brodaty
  14. Gołąbek wymiotny
  15. Krowiak podwinięty
  16. Lejek pomarańczowy
  17. Borowik szatański
  18. Tęgoskór pospolity
  19. Piestrzenica kasztanowata
  20. Jak rozpoznać zatrucie grzybami?
  21. Na czym polega leczenie zatrucia grzybami?
  22. Zatrucie grzybami – wskazówki dla lekarza
  23. Jak uniknąć zatrucia grzybami?

Muchomor sromotnikowy

Jak wygląda?

Muchomor sromotnikowy (a w zasadzie zielonawy) ma białozielonkawy lub szarozielony kapelusz o średnicy do 15 cm o dzwonkowatym bądź prawie płaskim kształcie. Jego blaszki są różnej długości. Na brzegach zazwyczaj jest nieco jaśniejszy, czasem żółtawy. Trzon tego grzyba jest biały, z odcieniem żółtawozielonkawym. Na trzonie grzyba widać pierścień. Nasada trzonu jest bulwiasta i otoczona wysoką, odstającą pochwą. Miąższ muchomora sromotnikowego jest biały i po przełamaniu nie zmienia koloru. Jeśli dotkniemy językiem miąższu grzyba ma on łagodny smak i słodkawy, mdły zapach. Jego blaszki u młodych grzybów są białe, później zmieniają odcień na żółtawozielonkawy. Zarodniki są białe.

Gdzie można go spotkać?

Muchomor sromotnikowy rośnie zazwyczaj pojedynczo lub w małych grupach w okolicy dębów, buków, brzóz czy sosen. Owocuje w terminie od lipca do października. W Polsce można go spotkać w zasadzie na całym obszarze kraju. Rośnie pojedynczo.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Zjedzenie muchomora sromotnikowego jest śmiertelne. Zawiera ponad 20 różnych toksyn. Jest to najbardziej trujący grzyb w Polsce – może zabić także po zjedzeniu go po uprzednim gotowaniu, smażeniu, pieczeniu bądź wieloletnim przechowywaniu. Śmiertelne jest spożycie już 50 gramów grzyba. Śmierć następuje w wyniku uszkodzenia głównie wątroby.

Łatwo pomylić go z czubajką kanią, i gąską zielonką, gołąbkiem zielonawym, muchomorem cytrynowym oraz pieczarką. Młode muchomory łatwo zaś pomylić z wieloma grzybami. Z tego powodu nie wolno zbierać młodych grzybów oraz tych, do których nie mamy pewności.

fot. Nagrzyby.pl

Muchomor jadowity

Jak wygląda?

Jest to biały grzyb, którego kapelusz ma od 3 do 7 cm średnicy, a trzon osiąga wysokość do 15 cm. Ma zwisający, krótkotrwały pierścień i biały, delikatny miąższ o nieco nieprzyjemnym zapachu. Jego zarodniki są białe.

Gdzie można go spotkać?

Pojawia się od czerwca do września najczęściej w lasach iglastych. Jest pospolity.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Muchomor jadowity zawiera trujące alkaloidy – amatoksyny. Posiada taki sam skład toksyn co muchomor sromotnikowy, a więc objawy zatrucia tym grzybem są takie same. Ze względu na silnie trujące działanie na grzybie tym nie wolno przeprowadzać próby smakowej.

Niedoświadczeni grzybiarze mogą go pomylić z pieczarkami. By nie popełnić błędu, warto zwrócić uwagę na to, że muchomor jadowity ma inną formę kapelusza, białe blaszki, przylegającą najczęściej pochwę przy trzonie i białe zarodniki.

fot. Nagrzyby.pl

Muchomor czerwony

Jak wygląda?

Muchomora czerwonego zna każdy z nas: jego czerwony bądź pomarańczowy kapelusz jest pokryty białymi plamkami. W stadium młodocianym wygląda jak biaława kulka. Muchomor czerwony posiada białawe blaszki, trzon z białym, zwisającym pierścieniem i miąższ bez smaku i zapachu.

Gdzie można go spotkać?

Owocuje od lipca do października. Najczęściej można go spotkać pod brzozami na kwaśnych glebach.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Powoduje ciężkie zatrucie, ma działanie oszałamiające. Zawiera muskarynę oraz pochodne 3-hydroksyizoksazolu, kwas ibotenowy i muscymol. Ze względu na charakterystyczny wygląd tego grzyba do zatruć nim dochodzi rzadko. Jeśli się go jednak spożyje, nawet po 15 minutach od zjedzenia pojawiają się bóle brzucha, wymioty i biegunki, a potem nawet drgawki, napady szału, gorączka, wzrost napięcia mięśniowego i zaczerwienienie skóry. W dalszej kolejności dochodzi do śpiączki, a następnie do zgonu. Leczenie polega na płukaniu żołądka i leczeniu objawowym.

Śmiertelność w zatruciach tym grzybem wynosi od 2 do 5%.

fot. Nagrzyby.pl

Muchomor plamisty

Jak wygląda?

Muchomor plamisty ma kapelusz dochodzący do 10 (czasem 12) cm średnicy, brązowy lub o barwie ochry z białymi plamkami (które z czasem mogą całkowicie zaniknąć). Cechą rozpoznawczą tego grzyba jest głębokie, regularne bruzdkowanie na brzegu kapelusza. Trzon ma zwisający kołnierz, który czasem zanika. Na bulwie można zauważyć tzw. skarpetę taternicką – zgrubienie zagięte do wewnątrz. Miąższ pachnie słabo rzodkwią.

Gdzie można go spotkać?

Owocuje od lipca do października. Jest powszechny w całej umiarkowanej strefie półkuli północnej.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Muchomor plamisty jest grzybem trującym – zawiera te trujące toksyny, co muchomor czerwony (kwas ibotenowy i muscymol). Działa na centralny układ nerwowy. Po zjedzeniu pojawiają się halucynacje, napady szału połączone z napadami radości, wymioty, biegunka, drgawki, zaburzenia wzrokowe, senność i utrata przytomności. W dalszej kolejności prowadzi do zgonu. Jeśli zauważymy objawy zatrucia, powinniśmy doprowadzić do zwrócenia treści żołądkowej i wezwać pomoc lekarską.  

Można go pomylić z muchomorem czerwieniejącym i twardawym.

fot. Nagrzyby.pl

Muchomor królewski

Jak wygląda?

Owocnik muchomora królewskiego ma średnicę 15-20 cm, białawe łatki i jest nieco ciemniejszy na szczycie. Posiada białe, gęsto ułożone blaszki, wysoki trzon (sięgający nawet 30 cm) z białym pierścieniem, oraz miąższ o łagodnym i słabym smaku.

Gdzie można go spotkać?

Latem i jesienią możemy znaleźć muchomora królewskiego w lasach iglastych.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Jest to grzyb toksyczny. Objawy zatrucia muchomorem królewskim przypominają zatrucie muchomorem czerwonym.

Można go pomylić z muchomorem czerwonym lub plamistym.

fot. Nagrzyby.pl

Wilgotnica stożkowata

Jak wygląda?

Szpiczasty kapelusz tego grzyba ma średnicę 4-5 cm, a trzon osiąga wysokość do 10 cm. Ma połyskującą skórkę, która robi się lepka, gdy jest wilgotno. Barwa czerwona lub pomarańczowa czarnieje pod wpływem uszkodzenia. Wilgotnica stożkowata ma białe bądź żółte blaszki i białe zarodniki.

Gdzie można ją spotkać?

Na przełomie lata i jesieni pojawia się na skrajach dróg, polanach, łąkach i pastwiskach.

Dlaczego jest niebezpieczna?

Powoduje bóle żołądka i jelit, ale nie wiadomo, w jakim stopniu jest trujący.

Na szczęście grzyb ma na tyle intensywną barwę, że trudno pomylić go z innym. Podobny jest głównie do wilgotnicy czerniejącej, ale ten grzyb jest nieco większy (chociaż również trujący!).

fot. Nagrzyby.pl

Wieruszka zatokowata

Jak wygląda?

Kapelusz wieruszki zatokowej ma nawet do 18 cm średnicy i jest wypukły o podgiętym brzegu. Ma kolor ochry, kości słoniowej lub czasem szarobrunatny (zarodniki są różowe). Trzon tego grzyba osiąga do 12 cm wysokości. Jego miąższ pachnie mąką.

Gdzie można ją spotkać?

W Polsce nie jest zbyt powszechna. Występuje najczęściej w lasach bukowych, dębowych i mieszanych.

Dlaczego jest niebezpieczna?

Trucizna zawarta w wieruszce zatokowej działa bardzo szybko. W większych dawkach powoduje zgon.

Można go pomylić z majówką wiosenną, sadówką posadką i lejkówką mglistą.

fot. Nagrzyby.pl

Gąska tygrysowata

Jak wygląda?

Często osiąga szerokość do 15 cm. Jego znakiem rozpoznawczym jest mocno podwinięty kapelusz z garbkiem pośrodku. Jest koloru mysiobrunatnego, srebrnobrunatnego bądź brunatnego. Trzon ma wysokość 8-10 cm. Miąższ gąski tygrysowatej jest białawy lub szarawy i ma mączny zapach. Cechą charakterystyczną tego grzyba są wodniste krople pojawiające się na ostrzach blaszek i na wierzchołku trzonu. Jego zarodniki są białe.

Gdzie można ją spotkać?

W Polsce nie jest częsty. Pojawia się latem i jesienią w lasach liściastych i szpilkowych.

Dlaczego jest niebezpieczna?

Gąska tygrysowata jest silnie trująca – jej spożycie powoduje silne bóle żołądka i jelit, biegunkę, wymioty. Może prowadzić do zgonu. Objawy zatruciatym grzybem pojawiają się 1-3 godziny od zjedzenia.

Gąskę tygrysowatą można pomylić z gąską żółkniejącą, gąską niekształtną, gąską ziemistą, gąską rózgowatą, a także z gołąbkami.

Grzybówka czysta

Jak wygląda?

Ma cienki kapelusz o średnicy 3-6 cm. Na początku ma kształt dzwonka, który otwiera się i przyjmuje coraz bardziej płaski kształt. Ma różne zabarwienie: od brudnoróżowego poprzez jasny lila do bieli z szaroróżowym poblaskiem. Trzon osiąga wysokość 7 cm o podobnym do kapelusza zabarwieniu (chociaż często nieco bledszym). Posiada białą grzybnię u dołu. Miąższ grzybówki czystej jest wodnisty i pachnie rzodkwią lub rzepą (jest też taki w smaku). Zarodniki tego grzyba są białe.

Gdzie można ją spotkać?

Prawie przez cały rok porasta wszystkie typy lasów liściastych i iglastych, jak również miejsca odkryte wśród traw. Jest grzybem pospolitym.

Dlaczego jest niebezpieczna?

Grzyb ten jest trujący, chociaż wcześniej miał opinię jadalnego. Zawiera związki psychotropowe. Wywołuje zaburzenia trawienne.

Grzyb ten można pomylić z trującą grzybówką różową, a także z również trującą grzybówką ząbkowaną.

fot. Nagrzyby.pl

Hełmówka obrzeżona

Jak wygląda?

Kapelusz Hełmówki obrzeżonej osiąga średnicę do 4 cm. Początkowo ma kształt stożka, a potem robi się płaski. Kolor tego grzyba oscyluje pomiędzy miodowym a żółtobrunatnym, gdy jest wilgotny i jasnożółtobrązowym, gdy jest suchy. Jego miąższ pachnie mąką, jest żółtawy, a trzonu ciemnobrunatny. Jego zarodniki mają barwę ciemnobrunatną.

Gdzie można ją spotkać?

Porasta pnie drzew liściastych i iglastych od sierpnia do października. Rośnie w kępach lub pojedynczo.

Dlaczego jest niebezpieczna?

Zawiera α-amanitynę – najsilniej działającą toksynę zawartą w grzybach.  

Hełmówka obrzeżona z wyglądu przypomina łuszczaka zmiennego – grzyba, który jest jednak ciemniejszy, ma łuski i nie pachnie mąką.

Maślanka wiązkowa

Jak wygląda?

Ma kapelusz o średnicy do 7 cm w kolorze siarkowożółtym z brązowym środkiem i żółtawozielonymi blaszkami. Trzon tego grzyba dochodzi do wysokości 10 cm. Ma bardzo gorzki w smaku miąższ i zarodniki o barwie szafirowofioletowej.

Gdzie można ją spotkać?

Od maja do grudnia pojawia się na murszejących pniach drzew iglastych i liściastych. Rośnie w kępkach.

Dlaczego jest niebezpieczna?

Do niedawna maślankę wiązkową uważano za grzyba niejadalnego. Okazuje się jednak, że może być trujący, gdyż zawiera trujące substancje, które można znaleźć też w muchomorze sromotnikowym.

Można go pomylić z innymi maślankami i opieńką miodową.

fot. Nagrzyby.pl

Strzępiak ceglasty

Jak wygląda?

Mały strzępiak ceglasty wychodzi z ziemi jako garbek, który z czasem zaczyna przypominać mały dzwonek, a następnie otwiera się i staje się płaski z garbkiem pośrodku. Kapelusz (dochodzący w swej średnicy do 3-7 cm) ma barwę białawą, ochrową, a następnie początkowo ceglastoczerwonawą (co często sprawia, że trudno odróżnić go od liści), a na końcu zyskuje czerwonawy kolor. Trzon tego grzyba mierzy przeciętnie 4-6 cm, zwykle o kształcie walca, lecz może być bulwiasty u dołu, o barwie białawej, żółtawej, a z czasem (lub przy nacisku) zabarwia się na czerwonawy kolor. Miąższ strzępiaka ceglastego ma owocowy zapach, jest biały, a w trzonie nieco czerwieniejący.

Gdzie można go spotkać?

Grzyb ten wyrasta od końca maja do początku lipca w lasach, na cmentarzach, w parkach czy ogrodach.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Strzępiak ceglasty jest grzybem trującym, jego zjedzenie może spowodować zgon.

Bywa mylony z majówką wiosenną, która jednak nie czernieje, ma silny zapach mąki i białe blaszki.

fot. Nagrzyby.pl

Zasłonak brodaty

Jak wygląda?

Jego kapelusz początkowo ma kulisty kształt i kolor fioletowo-lilowy. Z czasem staje się wypukły i osiąga 4-10 cm średnicy, a także zmienia kolor na barwę jasnej ochry. Starsze egzemplarze stają się zaś srebrzystobiałe. Trzon jest w kształcie maczugi, u podstawy nieco bulwiasty. Młode grzyby mają trzony fioletowe – barwa ta z czasem zmienia się w jasną ochrę. Trzon zasłonaka brodatego posiada welonowatą osłonę. Wysokość trzonu nie przekracza 10 cm. Miąższ tego grzyba charakteryzuje się nieprzyjemnym zapachem acetylenu i szafranowożółtym kolorem. Zarodniki tego grzyba mają barwę rdzawobrunatną.

Gdzie można go spotkać?

Zasłonak brodaty wyrasta pojedynczo bądź w grupach na glebach kwaśnych w lasach liściastych lub szpilkowych. Spotkać go można latem aż do późnej jesieni.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Zaslonak brodaty jest grzybem lekko trującym, po zjedzeniu wywołuje dolegliwości gastryczne. Na szczęście jego odstręczający zapach odstrasza nieumiejętnych grzybiarzy.

Grzyba tego można pomylić z jadalną płachetką kołpakowatą lub również jadalną gąsówką nagą.

fot. Nagrzyby.pl

Gołąbek wymiotny

Jak wygląda?

Grzyb ten ma ostry smak, owocowy zapach i charakteryzuje się białym wysypem zarodników. Jego kapelusz osiąga średnicę 5-11 cm i na początku jest wypukły, a później otwiera się do tego stopnia, że w środku powstaje lekkie wklęśnięcie. Kolor kapelusza waha się pomiędzy cynobrową a krwistoczerwoną (z czasem barwa blaknie). Skórka łatwo odchodzi od kapelusza, jest gładka i kleista. Grzyba tego rozpoznaje się m.in. po białej barwie blaszek. Biały jest też trzon gołąbka wymiotnego, który osiąga wysokość do 7 cm. Trzon początkowo jest pełny, z czasem staje się pusty i łamliwy.  

Gdzie można go spotkać?

Od lipca do listopada znajdziemy tego grzyba na glebach porośniętych mchami, mięcy torfowcami na bagnach wysokich oraz przy świerkach.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Gołąbek wymiotny jest grzybem trującym, który zgodnie ze swoją nazwą powoduje wymioty, a także ból brzucha i mdłości.

Gołąbka wymiotnego można pomylić z wieloma innymi odmianami gołąbka, np. z gołąbkiem błotnym lub buczynowym.

fot. Nagrzyby.pl

Krowiak podwinięty

Jak wygląda?

Krowiak podwinięty ma kapelusz osiągający średnicę 5-7 cm, z charakterystycznym zagłębieniem w środku i podwiniętym brzegiem, a nastepnie zgiętym do dołu. Gdy jest wilgotno, jego powierzchnia jest śliska, a w czasie suszy – połyskująca i filcowata, o odcieniu oliwkowobrązowym, rdzawobrązowym i czerwonobrązowym. Blaszki są połączone żyłkowato, rozwidlają się u nasady trzonu i po nim zbiegają, mają kolor żółtawy, a później rdzawobrunatny. Gdy ulegną uszkodzeniu, stają się ciemnobrązowe. Jego trzon jest często zgięty, czasem zaostrzony, o wysokości 5-8 cm. Krowiak podwinięty ma kwaskowaty smak i zapach. Zarodniki są rdzawoochrowobrunatne.

Gdzie można go spotkać?

Spotkanie tego grzyba nie jest trudne – od czerwca do października wyrasta zarówno na wybrzeżu, jak i w górach, w lasach, parkach, ogrodach i miejscach porośniętych trawą. Wybiera gleby raczej kwiaśne i piaszczyste, stanowiska zarówno suche, jak i wilgotne i zabagnione.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Niegdyś uznawany za jadalnego krowiak podwinięty powoduje ciężkie zatrucia, gdy zostanie zjedzony po niedostatecznym ugotowaniu bądź na surowo. Spożywany regularnie powoduje reakcje alergiczne, które mogą nawet prowadzić do zgonu.

Krowiak podwinięty jest podobny do krowiaka włóknistego, który jest jednak jaśniejszy, a powierzchnia jego kapelusza jest pokryta ciemniejszymi łuseczkami.

fot. Nagrzyby.pl

Lejek pomarańczowy

Jak wygląda?

Kapelusz lejka pomarańczowego osiąga średnicę 6-12 cm i najpierw jest wypukły, a następnie spłaszcza się i tworzy lejek. Brzeg tego grzyba dość długo pozostaje podwinięty. Ma błyszczącą powierzchnię o barwie od pomarańczowożółtej przez pomarańczową aż do mahoniowobrązowej. Blaszki – szafranowozłote, gęsto ustawione (można je znaleźć w nocy, gdyż mają właściwości bioluminescencyjne). Trzon dochodzi do wysokości 15 cm i zwęża się ku podstawie. Miąższ tego grzyba ma nieprzyjemny zapach i smak, a zarodniki są żółtawobiałe.

Gdzie można go spotkać?

Lejek pomarańczowy znajdziemy w obszarze śródziemnomorskim, w południowych Alpach i południowych Niemczech, na pniakach drzew i na gałęziach. Owocniki pojawiają się latem i jesienią.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Lejek pomarańczowy jest trującym grzybem. Prowadzi do silnych zatruć żołądkowo-jelitowych.

Można go pomylić z niejadalną lisówką pomarańczową.

fot. Nagrzyby.pl

Borowik szatański

Jak wygląda?

Kapelusz borowika szatańskiego może nawet osiągać średnicę 25 cm. Na początku jest półkulisty, później bardziej spłaszczony i nieregularnie zgięty. Charakteryzuje się barwą szarawobiaławą, gdy jest młody (wówczas ma też delikatne zamszowe wloski), oraz ochrowoskórzastą i zielonkawą (często ze strefami brudnoszarymi), gdy jest starszy (staje się wtedy kleiście śluzowaty). Trzon tego grzyba osiąga wysokość do 12 cm i często jest bulwiasto wybrzuszony. Borowik szatański jest często szerszy niż wyższy, a młode grzyby są prawie zupełnie kuliste. Na żółtym tle zauważymy u niego czerwoną siateczkę z sześciokątnymi oczkami. Miąższ borowika szatańskiego jest białawy, żółty lub jasnoochrowy, po przełamaniu grzyba może zabarwiać się na biękitniejący, a zarodniki są oliwkowe. Gdy zerwiemy grzyb, po jakimś czasie zacznie on nieprzyjemnie pachnieć padliną.  

Gdzie można go spotkać?

W Polsce trudno go spotkać, jest gatunkiem wymierającym. Pojawia się głównie w lasach dębowych i bukowych od lipca do października.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Borowik szatański jest grzybem trującym (szczególnie w stanie surowym). Powoduje silnie dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Niedoświadczony grzybiarz może pomylić borowika szatańskiego z innymi borowikami o czerwonych porach, np. borowikiem purpurowym lub ponurym.

fot. Nagrzyby.pl

Tęgoskór pospolity

Jak wygląda?

Owocniki tego grzyba zazwyczaj nie przekraczają 3-10 cm średnicy. Grzyb ma lekko owalny przekrój. Charakteryzuje się powierzchnią pokrytą brodawkami i ciemniejszymi łuskami. Z wyglądu przypomina nieco ziemniak z łuszczącą się skórką. Po przekrojeniu grzyba widać żółtawobiały miąższ, który szybko zmienia kolor na czarnoczerwonofioletowawy z białawym marmurkowaniem.

Gdzie można go spotkać?

Można go spotkać od lipca do jesieni na terenach bagiennych i wrzosowiskach, piaskach, piaskowcach, granicie, w lasach dębowo-brzozowych, bukowo-dębowych i sosnowych.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Jest to grzyb trujący, zjedzony w dużej ilości powoduje wymioty, omdlenia i nudności.

Niektórzy zbieracze traktują go jako przyprawę – odradza się to, gdyż tęgoskór pospolity może wywołać nieprzyjemne zaburzenia pokarmowe. Można go pomylić np. z tęgoskórem brodawkowatym.

fot. Nagrzyby.pl

Piestrzenica kasztanowata

Jak wygląda?

Ten grzyb z wyglądu przypominający mózg może osiągać 12 cm wysokości i do 15 (a nawet 20) cm szerokości. Trzon i kapelusz są ze sobą zrośnięte. Kapelusz ma kolor czerwonobrunatny lub lekko brunatnoczerwony (z czasem z czarnymi plamami). Trzon jest u dołu grubszy niż u góry, krótki, sztywny i krzywy. Miąższ tego grzyba jest łamliwy, nie charakteryzuje się żadnym zapachem ani smakiem.

Gdzie można ją spotkać?

Piestrzenica kasztanowata pojawia się od końca marca do maja w miejscu wyrębu drzew, tam, gdzie leżą odpadki, a także w lasach liściastych, na korzeniach drzew i pniakach.

Dlaczego jest niebezpieczna?

Jest to grzyb trujący, który zawiera lotną substancję toksyczną – gyromitrynę, przez co powoduje zaburzenia żołądkowo-jelitowe i uszkodzenia narządów wewnętrznych. Spowodował już śmierć wielu osób.

Niedoświadczony grzybiarz może pomylić go ze smardzem i piestrzenicą olbrzymią.

fot. Nagrzyby.pl

Jak rozpoznać zatrucie grzybami?

Objawy zatrucia mogą pojawić się już po godzinie od zjedzenia toksycznego grzyba. Charakterystycznymi symptomami są te, które przypominają zatrucie pokarmowe:

  • ból brzucha,
  • biegunka,
  • wymioty,
  • nudności.

Inne objawy zatrucia grzybami to:

  • bóle głowy,
  • zlewne poty,
  • ślinotok,
  • łzawienie,
  • zaczerwienienie twarzy,
  • zaburzenia wzroku,
  • spadek ciśnienia tętniczego,
  • halucynacje,
  • drgawki.

Zatrucie grzybami – wskazówki dla lekarza

Aby leczenie się powiodło, warto poinformować lekarza:

  • jakie grzyby spożyliśmy i w jaki sposób były przygotowane (smażone, gotowane, suszone itp.);
  • ile grzybów zjedliśmy;
  • kto jadł grzyby razem z nami i czy też pojawiły się u tej osoby symptomy zatrucia;
  • kiedy pojawiły się objawy zatrucia i ile czasu upłynęło, zanim zgłosiliśmy siędo lekarza;
  • skąd wzięliśmy trujące grzyby (las, sklep itp.).

Na czym polega leczenie zatrucia grzybami?

U pacjenta z objawami zatrucia grzybami  stosuje się płukanie żołądka, wywołuje się wymioty i zapobiega odwodnieniu. Czasem chory wymaga podania odtrutki.

Świadkowie zatrucia powinni zabezpieczyć potrawę przygotowaną z trujących grzybów oraz wymioty poszkodowanego.

Skutki zatrucia mogą nawet być śmiertelne bądź konieczny może się okazać przeszczep wątroby.

Jak uniknąć zatrucia grzybami?

Aby ustrzec się zatrucia grzybami:

  • zbieraj tylko znane Ci grzyby – te, co do których nie masz pewności, lepiej pozostaw w lesie;
  • zwróć uwagę, jak wiele trujących grzybów przypomina gatunki jadalne – zawsze upewnij się, co zrywasz;
  • nie sugeruj się smakiem grzyba podczas zbierania – niektóre trujące odmiany, np. muchomor sromotnikowy, ma przyjemny, słodkawy smak;
  • nie sugeruj się tym, że grzyb ciemnieje po przekrojeniu, gdyż zachowują się tak zarówno gatunki jadalne, jak i trujące;
  • jeśli nie jesteś doświadczonym grzybiarzem, poproś o pomoc eksperta w tej dziedzinie;
  • nie podawaj potraw z grzybów dzieciom;
  • nie zbieraj małych owocników, które nie wykształciły jeszcze cech swojego gatunku;
  • zachowaj ostrożność przy zakupie suszonych grzybów.

Więcej o zatruciach grzybami, a także o innych rodzajach zatruć, toksynach i truciznach przeczytasz w dziale Zatrucia.

Wszystkie zdjęcia wykorzystane w tym artykule pochodzą ze strony Nagrzyby.pl. Użycie za zgodą autora strony.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Sos grzybowy - Kasia gotuje z Polki.pl
SKOMENTUJ (92)
KOMENTARZE (92)
~gość/9 miesięcy temu
muchomory 10 razy ugotowane można jeść

pewien profesor podawał je swoim studentom na obozie
~malinka/9 miesięcy temu
zanim zgłosiliśmy się(tutaj odstęp)do - a nie SIĘDO
~zacela sadew/11 miesięcy temu
gdzie są inne grzyby trujące
POKAŻ KOMENTARZE (92)