POLECAMY

Cholesterol całkowity – sprawdź swój wynik!

Czy mieścisz się w ogólnie przyjętej normie? A może powinnaś mieć wynik niższy niż inni? I co zrobić, by skutecznie zredukować cholesterol całkowity? Przeczytaj!

/ 2 miesiące temu
Cholesterol całkowity – sprawdź swój wynik! fot. Fotolia

Nawet, gdy nie ma ku temu żadnych wskazań badań (np. dziedzicznej skłonności do hipercholesterolemii czy chorób układu krążenia), poziom cholesterolu całkowitego warto badać:

  • po raz pierwszy - wieku 20 lat, a potem co 5 lat;
  • co roku – w przypadku mężczyzn mają ponad 35 lat i kobiet po 45 roku życia.

Przyjmuje się, że cholesterol całkowity powinien być mniejszy niż 190 mg/dl (lub < 5,0 mmol/l) krwi. Przekroczenie tego wyniku to sygnał, że badania trzeba rozszerzyć i zrobić pełny lipidogram (oprócz cholesterolu całkowitego sprawdzany jest wtedy także poziom dobrego cholesterolu HDL, złego cholesterolu LDL oraz trójglicerydów).
Ważne!
Pamiętaj, wynik badania cholesterolu może być zafałszowany, jeśli na pobranie krwi przyjdziesz nieodpowiednio przygotowana. Aby badanie cholesterolu całkowitego było wiarygodne:

  • w ciągu 10 dni poprzedzających badanie zachowaj swoją zwyczajową dietę (nie jedz bardziej tłusto lub chudo niż zazwyczaj, a przez 2–3 dni przed pobraniem nie pij w ogóle alkoholu);
  • pozostań na czczo – tzn. że od ostatniego posiłku powinno upłynąć 12–14 godzin. Przed pobraniem krwi możesz wypić szklankę wody, ale herbaty lub kawy już nie;
  • w miarę możliwości unikaj stresu i dużego wysiłku fizycznego.

Cholesterol całkowity – w normie, podwyższony i wysoki

Na 190 mg/dl cholesterolu całkowitego we krwi poprzeczkę ustawiono dla osób zdrowych, nie obarczonych chorobami takimi jak np. cukrzyca czy miażdżyca. To także bariera dla tych, u których nie występują inne czynniki podwyższające sercowe ryzyko (np. skłonności dziedzicznych do chorób układu krążenia,  otyłości, palenia papierosów czy mocno dojrzałego lub sędziwego wieku). Jeżeli do takiej grupy się nie zaliczasz, norma cholesterolu całkowitego jest dla ciebie zaostrzona i  nie powinna przekraczać 175 mg/dl (lub < 4.5 mmol/l).
Ważne! O podwyższonym cholesterolu mówimy gdy:

  • wynik przekracza normę, ale nie wynosi więcej niż np. 210–230 mg/dl – wartości takie udaje się zwykle poprawić zmieniając styl życia, a konkretnie zwiększając dawkę ruchu, normując wagę i stosując dietę ubogą w tłuszcze zwierzęce, dostarczającą zaś błonnik (jego źródłem są przede wszystkim warzywa  i produkty pełnoziarniste) oraz nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 (są m.in. w tłustych morskich rybach, oliwie i dobrych jakościowo olejach roślinnych). Wdrożenie zmian powinno sprawić, że w ciągu 6–12 miesięcy cholesterol się unormuje.
  • 240 mg/dl krwi to wartość graniczna – po stwierdzeniu jej warto wdrożyć zdrowe nawyki i po 3–4 miesiącach powtórzyć badanie. Gdyby cholesterol całkowity się nie obniżył (lub spadł jedynie nieznaczne), konieczne zapewne będzie dołączenie leków (zwykle statyn). Lekarz może zadecydować o ich wdrożeniu także wcześniej, gdy stan zdrowia pacjenta lub duże obciążenie dziedziczne chorobami serca sprawia, że lepiej chuchać na zimne.

  • przy 250 mg/dl krwi lub więcej mówimy już o cholesterolu wysokim - wymaga on nie tylko leczenia farmakologicznego, ale też bardziej pogłębionej diagnostyki. Może wskazywać bowiem nie tylko na dolegliwości ściśle związane z cholesterolem (np. hipercholesterolemię, miażdżycę), ale także inne choroby, przy których poziom cholesterolu może być podwyższony (np. cukrzycę, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek czy łuszczycę).


Tu przeczytasz więcej o diagnostyce
 

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)