Wspóluzależnienie a przystosowanie do stresu

Kobieta współuzależniona nie potrafi przerwać swojego cierpienia. Pomimo prób odejścia od męża, nie jest ona wstanie się z nim rozstać. Współuzależnienie jest przystosowaniem się kobiety do niszczącego ją stresu.

Co charakteryzuje osobę współuzależnioną?

Hanna Szczepańska (1992) dokonując przeglądu badań nad żonami alkoholików opowiada się za interpretacją współuzależnienia jako reakcji na stres życia z alkoholikiem: „Zjawiska, które opisuje termin współuzależnienie występują wyraźnie w związku z sytuacją zewnętrzną, a ich nasilenie zmienia się wraz ze zmianą tej sytuacji”. Nawiązując do własnych badań empirycznych autorka proponuje szereg kryteriów współuzależnienia, będących zasadniczo symetrycznym odbiciem kryteriów choroby alkoholowej. Zalicza do nich:

a) wyraźną koncentrację myśli, uczuć i zachowań żony wokół picia męża;

Jak naprawdę wygląda "świeże" polskie powietrze? To wideo przeraża!

b) subiektywne poczucie konieczności odciągnięcia męża od alkoholu;

c) usztywnienie i ograniczenie różnorodności zachowań i reakcji związanych z piciem;

d) podejmowanie przez żonę i załamywanie się prób zmiany typowych dla siebie reakcji na picie;

e) nadzieję na uzyskanie kontroli nad piciem męża i sprowadzeniem go do bezpiecznych rozmiarów;

f) wyraźne zmiany intensywności reagowania na picie męża związane z upływem czasu;

g) regulowanie reakcji emocjonalnych żony na zmiany zachowań alkoholowych męża;

Zobacz też: Stres powoduje współuzależnienie

h) poczucie niemożności rozstania się z mężem na zawsze, pomimo okresowych pragnień odejścia od niego.

Żony alkoholików

Zofia Sobolewska (1996) wskazuje, że żony alkoholików to grupa bardzo niejednorodna i być może stworzenie jednej wspólnej definicji współuzależnienia nie jest możliwe. Do rozwoju współuzależnienia może dojść tylko na skutek uczestnictwa w stałym, nierównym, destrukcyjnym związku, w który osoba współuzależniona nie tyle wchodzi, co go współtworzy.

Przeczytaj: Współuzależnienie jako zaburzenie osobowości

Współuzależnienie = przystosowanie

Współuzależnienie jest formą szkodliwego przystosowania się, objawy współuzależnienia są wynikiem określonych reakcji przystosowawczych. „Współuzależnienie – jest to utrwalona forma uczestnictwa w długotrwałej, niszczącej sytuacji życiowej, związanej z patologicznymi zachowaniami partnera, ograniczająca w sposób istotny wybór postępowania, prowadząca do pogorszenia własnego stanu i utrudniająca zmianę położenia na lepsze” (1999).

Fragment pochodzi z książki „Rodzina alkoholowa z uzależnionym w leczeniu” autorstwa Andrzeja Margasińskiego (Wydawnictwo Impuls, 2011). Publikacja za zgodą wydawcy.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)