POLECAMY

Rzęsistkowica - groźna choroba weneryczna

Rzęsistkowica to choroba układu moczowo-płciowego, wywoływana przez pierwotniaka zwanego rzęsistkiem pochwowym. Jest to bardzo ruchliwy parazyt, który szybko przenosi się w dość odległe miejsca dróg rodnych i tam wywołuje objawy chorobowe. Rzęsistkowica może przebiegać ostro, a nieleczona przejść w fazę przewlekłą i stanowić ryzyko zarażenia dla kolejnych osób....

Rzęsistkowica to choroba układu moczowo-płciowego, wywoływana przez pierwotniaka zwanego rzęsistkiem pochwowym. Jest to bardzo ruchliwy parazyt, który szybko przenosi się w dość odległe miejsca dróg rodnych i tam wywołuje objawy chorobowe. Rzęsistkowica może przebiegać ostro, a nieleczona przejść w fazę przewlekłą i stanowić ryzyko zarażenia dla kolejnych osób....

Rzęsistkowica - groźna choroba weneryczna

fot. Fotolia

Jak dochodzi do zarażenia?
Rzęsistkiem pochwowym najczęściej zarażamy się poprzez kontakt seksualny. Jednak istnieje też opcja przeniesienia pierwotniaka poprzez używanie wspólnych akcesoriów łazienkowych, bielizny, przyborów toaletowych i ręczników.

 

Gdzie lokuje się rzęsistek?
Z uwagi na wysoką zdolność do poruszania się, rzęsistek po wniknięciu do pochwy, przedostaje się wyżej do szyjki macicy i ją kolonizuje. Czasem też udaje się mu dostać do jamy macicy, jajowodów, a nawet pęcherza moczowego. Bytuje w tych miejscach, wywołując objawy chorobowe. Jeżeli chodzi o mężczyzn, rzęsistek wędruje do gruczołu sterczowego, pęcherzyków nasiennych i pęcherza moczowego.

Jakie są objawy i przebieg choroby?
Rzęsistek po wniknięciu do organizmu powoduje rozwinięcie się ostrego stanu zapalnego, a jak wspomniano wcześniej, gdy się go nie leczy, choroba przechodzi w fazę przewlekłą, w której często nie obserwuje się objawów.

Symptomami, które powinny u kobiety zwrócić uwagę, to charakterystyczne upławy:

  • obfite i pieniste,
  • o nieprzyjemnej woni, a wręcz cuchnące,
  • żółte, zielonkawe lub zielonkawo-żółte,
  • świąd, pieczenie i ból w obrębie okolic krocza,
  • zaczerwienienie i wrażliwość na tarcie okolic sromu,
  • przy zakażeniu układu moczowego: pieczenie cewki i ból podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu, parcie na mocz przy opróżnionym pęcherzu.

U mężczyzn zaś objawy dotyczą:

  • zapalenia żołędzi, napletka (zaczerwienienie, obrzęk, wrażliwość na dotyk i tarcie),
  • zapalenie cewki moczowej (świąd, pieczenie i ból podczas oddawania moczu, częstomocz),
  • ropna wydzielina z cewki moczowej,
  • ostre zapalenie gruczołu krokowego (bóle w kroczu, bolesne parcie na mocz i bolesna mikcja, często utrudniona).

U panów infekcja może przebiegać bezobjawowo, wtedy gdy rzęsistek kolonizuje gruczoł krokowy. Wówczas mężczyzna nieświadomie zakaża kolejne partnerki podczas aktywności seksualnych.
W drogach rodnych kobiety, rzęsistek może przebywać wiele lat i nie ujawnić symptomów zakażenia. Kobieta także i wtedy stwarza ryzyko infekcji.

Zbagatelizowanie rzęsistkowicy jest brzemienne w skutkach. Najczęściej bowiem dochodzi do dodatkowych zakażeń bakteryjnych i grzybiczych, na skutek osłabienia flory fizjologicznej pochwy. Oprócz tego rzęsistek może prowadzić do niepłodności oraz stać się przyczyną nieprawidłowego przebiegu ciąży i porodu.

Jak rozpoznać zakażenie?
Pomimo stwierdzenia charakterystycznych objawów, konieczne jest potwierdzenie podejrzenia w badaniach parazytologicznych. Pamiętajmy jednak, ze infekcja może przebiegać bezobjawowo.
Diagnozowanie rzęsistkowicy polega na pobraniu wydzieliny pochwowej, wydzieliny gruczołu krokowego oraz z cewki moczowej (wymazy) i zbadaniu jej pod mikroskopem, w celu stwierdzenia obecności rzęsistka pochwowego.

Leczenie rzęsistkowicy
W razie podejrzenia rzęsistkowicy, należy udać się do właściwego lekarza – ginekologa, urologa lub wenerologa. Lekiem stosowanym w zwalczaniu zakażenia jest metronidazol, podawany doustnie, a także dopochwowo. Terapią obejmuje się oboje partnerów. Kontrolne wymazy pobiera się po trzech tygodniach od zakończenia leczenia.

Profilaktyka zakażeń:

  • ograniczenie liczby partnerów seksualnych,
  • unikanie seksu z nieznanym partnerem,
  • używanie prezerwatyw,
  • dbałość o higienę intymną i otoczenia,
  • własne ręczniki i przybory higieniczne,
  • wizyty kontrolne u ginekologa

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)