POLECAMY

Retinoidy – pomoc w schorzeniach dermatologicznych

Retinoidami nazywamy witaminę A oraz jej analogi. Są to substancje korzystnie wpływające na stan skóry, dlatego stosuje się je w leczeniu wielu schorzeń dermatologicznych. Czy retinoidy są jednak bezpieczne dla każdego?

Retinoidy – pomoc w schorzeniach dermatologicznych

Termin „retinoidy” wprowadzono w 1976 roku. Obejmuje on witaminę A (retinol) oraz jej naturalne i syntetyczne analogi. Witamina A w organizmie człowieka pełni głównie rolę wzrostową w stosunku do komórek nabłonka. Retinoidy pobudzają wzrost komórek nabłonka, zmniejszają spójność komórek w tkance, wywołują rumień i złuszczanie nabłonków. Powodują zanik gruczołów łojowych oraz rozjaśnienie skóry.

Jak się dzielą retinoidy?

Ze względu na budowę i właściwości wyróżniamy 3 generacje retinoidów:

  •  I generacji - retinoidy naturalne - retinol (witamina A) i jej metabolit retinal, tretinoina, izotretinoina,
  • II generacji - retinoidy monoaromatyczne, syntetyczne analogi witaminy A (etretinat, acitretina)
  • III generacji - retinoidy poliaromatyczne (arotynoid, adapalen, tazaroten).

Czytaj też: Trądzik różowaty - co to takiego?

Zastosowanie w dermatologii

Retinoidy są stosowane w leczeniu różnorodnych dermatologicznych schorzeń: trądziku pospolitego i różowatego, łuszczycy, liszaja płaskiego, rogowacenia słonecznego, niektórych postaci raka skóry, tocznia rumieniowatego, brodawek płaskich, rybiej łuski. Retinoidy działają przeciwtrądzikowo, ponieważ hamują rozwój bakterii odpowiedzialnych za powstawanie zmian trądzikowych: Staphylococcus epidermidis, Pityrosporum ovale i Propionibacterium acnes.

Działania niepożądane i przeciwwskazania

Działania niepożądane związane ze stosowaniem retinoidów związane są przede wszystkim z dawką leków i ustępują z reguły po zmniejszeniu dawkowania lub zakończeniu leczenia. U niektórych pacjentów w czasie leczenia pojawia się suchość skóry i błon śluzowych, krtani, spojówek. Obserwowano również bóle stawów, zaburzenia czynności wątroby. Podczas leczenia należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych oraz wykonywać morfologię krwi. Ograniczenia stosowania wymagają pacjenci z niewydolnością wątroby, nerek, cukrzycą i otyłością.

Retinoidy są związkami działającymi teratogennie, czyli uszkadzają rozwijający się w macicy płód. Nie mogą być stosowane u kobiet w wieku rozrodczym bez równoczesnego stosowania antykoncepcji, na cztery tygodnie przed, w trakcie a nawet do dwóch lat po zakończeniu leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zażąda przedstawienia negatywnego wyniku próby ciążowej. Testy te będą wykonywane również w trakcie leczenia. 

Decyzję o zastosowaniu retinoidów należy poprzedzić dokładną analizą stanu klinicznego pacjenta oraz porównaniem korzyści wynikających z leczenia z potencjalnymi działaniami ubocznymi i ewentualnymi przeciwwskazaniami, gdyż są to leki obarczone wieloma działaniami niepożądanymi.

Czytaj też: Kiedy mamy do czynienia z rybią łuską?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/5 lat temu
Leczenie retinoidami to czasami jedyny ratunek dla osób cierpiących na trądzik (takich jak ja). Wiąże się ono jednak z różnymi skutkami ubocznymi. Zapraszam na mojego bloga: http://nadziejaiprzeklenstwo.blogspot.com/ Tu dowiecie się jak wygląda leczenie retinoidami, jak zmienia się samopoczucie i stan zdrowia: być może pomoże to innym osobom aktualnie stosującym retinoidy bądź rozważającym taką opcję.