POLECAMY

Ostre zapalenie ucha środkowego

Ostre zapalenie ucha środkowego to jedna z częstych chorób dziecięcych, której szczyt występowania mieści się od 6 miesiąca życia do 2 roku życia. Jego przyczyna związana jest z infekcjami różnymi drobnoustrojami, jak np. Haemophilus influenzae – pałeczka grypy, Streptococcus pneumoniae – dwoinka zapalenia płuc, Moraxella catarrhalis.

Ostre zapalenie ucha środkowego to jedna z częstych chorób dziecięcych, której szczyt występowania mieści się od 6 miesiąca życia do 2 roku życia. Jego przyczyna związana jest z infekcjami różnymi drobnoustrojami, jak np. Haemophilus influenzae – pałeczka grypy, Streptococcus pneumoniae – dwoinka zapalenia płuc, Moraxella catarrhalis.

Na skutek infekcji tymi bakteriami najczęściej dochodzi do zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych i dróg oddechowych, zatok i ucha.

Ucho anatomicznie
Dzieli się na trzy części – ucho zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne. Zewnętrzne to te wszystkie elementy, które występują przed błoną bębenkową, a więc małżowina uszna, przewód słuchowy wewnętrzny (kanał do błony bębenkowej) oraz powierzchnia zewnętrzna błony bębenkowej. Ucho środkowe to przestrzeń powietrzna, którą od ucha zewnętrznego odgranicza błona bębenkowa. Ta część ucha zawiera m.in. kosteczki słuchowe (wzmacniają fale dźwiękowe) i trąbkę Eustachiusza. W uchu wewnętrznym znajdują się struktury odpowiedzialne za trzymanie odpowiedniej postawy (błędnik) i słuch (ślimak).

Ostre zapalenie ucha środkowego

Ostre zapalenie ucha środkowego – czynniki predysponujące
Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi zapalenia ucha są wady trąbki słuchowej Eustachiusza, odpowiedzialnej za wyrównywanie ciśnień po obu stronach błony bębenkowej. Struktura ta może być za krótka, położona w poziomie, przedwcześnie otwarta, a czasem zamknięta.
Upośledzone działanie układu odpornościowego również może być czynnikiem predysponującym do powstania ostrego zapalenia ucha środkowego.
Istotnym aspektem rozwoju tego zapalenia są także błędy w karmieniu dziecka. Nieodpowiednią jest pozycja leżąca na plecach. Faktem jest, że dzieci karmione piersią rzadziej miewają to zapalenie niż dzieci karmione sztucznie.
Również palenie bierne uważa się jako czynnik sprzyjający pojawieniu się zapaleniu ucha.

Objawy
Objawami są zwykle ból, gorączka, nadpobudliwość, utrata apetytu, niedrożność nosa, kaszel, wymioty, biegunka, ropna wydzielina. Małe dziecko będzie przejawiało następujące symptomy:
płacz, drapanie, ciągnięcie za ucho.
Badanie otoskopowe ujawnia różne patologie błony bębenkowej, jak np. jej zaczerwienienie, nastrzyknięcie, pęknięcie, wypukłości czy brak ruchomości.

Diagnostyka
W celu wykrycia drobnoustroju powodującego zapalenie, wykonuje się wymaz bakteriologiczny z ucha oraz antybiogram do niego. Natomiast dla określenie ewentualnego uszkodzenia słuchu, wykonuje się badanie audiometryczne.

Leczenie
Ostre zapalenie ucha środkowego najczęściej jest leczone amoksycyliną (Duomox, Novomox, Amotaks, Apo-amoxi, Amoksiklav, Agumentin, Curam, Taromentin). Przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo, podaje się paracetamol (Panadol, Apap, Codipar).
Nie zaleca się wykonywania ciepłych okładów na ucho.

Jeśli błona bębenkowa pęknie, należy dziecko położyć na boku po stronie chorego ucha, po to aby wydzielina mogła swobodnie odpłynąć.

Czasem jest konieczne wykonanie zabiegu nacięcia pewnej części błony bębenkowej. Miryngotomia jest wskazana w celu usunięcia nagromadzonej wydzieliny i obniżenie ciśnienia w uchu środkowym. Stosuje się również tympanoplastykę, która ma poprawić wentylację trąbki słuchowej, a także wyrównać ciśnienia w uchu środkowym.

Ważnym elementem leczenia jest profilaktyka wystąpienia kolejnych epizodów zapaleń ucha. Należy zwracać uwagę na pozycję podczas posiłku – powinna być siedząca, zachęcanie dziecka do delikatnego siąkania nosa, zabawy w których wykorzystuje się dmuchanie oraz żucie gumy bez cukru.

Powikłań zapalenia ucha jest wiele. Od pęknięcia błony bębenkowej, przez jej zwapnienie, ropnie po zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, perlaka czy w końcu głuchotę.

Na podstawie:
Muscari M.E., „Pediatria i pielęgniarstwo pediatryczne”, CZELEJ, Lublin 2005 (Redakcja naukowa polskiego wydania Krystyna Bernat)

Katarzyna Ziaja

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)