POLECAMY

Czym może grozić cewnikowanie pęcherza moczowego?

Cewnikowanie pęcherza moczowego jest szeroko stosowanym zabiegiem diagnostycznym oraz leczniczym, który powinien być wykonany w warunkach ścisłej jałowości. Ponadto każda dodatkowa doba z cewnikiem w pęcherzu zwiększa ryzyko pojawienia się bakterii w moczu o średnio 5%, stając się przyczyną wystąpienia zakażenia układu moczowego.

Czym może grozić cewnikowanie pęcherza moczowego?

Jakie są wskazania do cewnikowania pęcherza moczowego?

Wskazania można podzielić na lecznicze i diagnostyczne. Do najczęstszych wskazań terapeutycznych należy zatrzymanie moczu, śpiączka, krwawienie do pęcherza moczowego, chemioterapia dopęcherzowa oraz potrzeba utrzymania drożności cewki moczowej po operacji. Wśród wskazań służących diagnostyce znajduje się przede wszystkim konieczność przeprowadzania bilansu płynów u pacjenta, pobieranie moczu do badań (jeśli nie ma innej możliwości jego uzyskania), podawanie środków cieniujących oraz badania urodynamiczne.

Czy istnieją przeciwwskazania do tego zabiegu?

Owszem, jak w przypadku każdej instrumentalnej ingerencji także i tutaj należy się liczyć ze stanami, które niosą za sobą znacznie zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań wynikających z wprowadzania do ustroju ciała obcego. Należą do nich – urazy cewki moczowej, znaczne jej zwężenie oraz ostre zapalenie gruczołu krokowego.

Jakie mogą być powikłania cewnikowania pęcherza moczowego?

Najczęstszym wymagającym interwencji następstwem cewnikowania jest zakażenie układu moczowego. Ryzyko wystąpienia zakażenia jest bardzo małe w przypadku jednorazowego cewnikowania. Jednak sytuacja zmienia się przy dłuższym utrzymywaniu cewnika w pęcherzu moczowym. Źródłem zakażenia są przede wszystkim bakterie z okolicy okołocewkowej i okołoodbytowej. 

Sprawdź: Dlaczego tak trudno rozpoznać gruźlicę układu moczowo-płciowego?

Drobnoustroje mogą się dostać do układu moczowego podczas wprowadzania, usuwania cewnika, ale i w trakcie wszystkich czynności wykonywanych przy drenie i zbiorniku na mocz. Bakterie mogą także samodzielnie migrować wzdłuż elementów cewnika i tym samym dostać się do układu moczowego. Głównymi czynnikami etiologicznymi są w tym przypadku pałeczki jelitowe, gatunki z rodzaju Pseudomonas, Enterococcus i Staphylococcus. Należy zaznaczyć, że sama obecność patogenów w moczu nie równa się chorobie. Stosunkowo rzadko bowiem dochodzi do objawowej infekcji dróg moczowych u chorych z cewnikiem. Wskazaniem do jego usunięcia staje się dopiero wystąpienie dolegliwości świadczących o zakażeniu układu moczowego, a nie sam bakteriomocz. Nie zaleca się także wymiany cewnika w arbitralnie ustalonych odstępach czasu.

Kolejnym powikłaniem cewnikowania pęcherza moczowego jest uszkodzenie cewki moczowej, w tym także jej przerwanie. Do urazów tej okolicy przeważnie dochodzi w przypadkach zwężeń cewki, w następstwie użycia zbyt grubych cewników i w związku ze zbyt brutalnym cewnikowaniem. Uszkodzenie cewki może sprowadzać się jedynie do przerwania ciągłości błony śluzowej, co objawia się niewielkim krwinkomoczem oraz bólem przy mikcji.

Jak zapobiegać zakażeniu układu moczowego związanego z cewnikowaniem pęcherza?

Przede wszystkim należy cewnikować tylko w razie ścisłych wskazań. Pamiętać przy tym należy, że im krócej cewnik tkwi w układzie moczowym, tym jego obecność obarczona jest mniejszym ryzykiem powikłań. Ważnym warunkiem bezpieczeństwa jest przestrzeganie w trakcie cewnikowania zasad aseptyki. Podkreśla się, że mniej powikłań niesie za sobą wielokrotne jednorazowe cewnikowanie niż długotrwałe przetrzymywanie jednego cewnika. Także rozmiar cewnika musi być odpowiednio dobrany do pacjenta.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/3 lata temu
mezowi zdjagnozowano guz w pecherzu moczowym ma miec operacje bardzo sie o niego boje pali papierosy bardzo dlugo i nie moze skaczyc z tym nalogiem