POLECAMY

Czy hipogonadyzm da się leczyć?

Hipogonadyzm, czyli zaburzenia w funkcjonowaniu jajników lub jąder. Co powoduje? Jak się leczyć – a przede wszystkim – czy się leczyć? Czy da się żyć z tą chorobą?

Czy hipogonadyzm da się leczyć?

Hipogonadyzm – co to?

Hipogonadyzm to zaburzenie funkcji gonad, czyli jąder lub jajników. Zazwyczaj, jeżeli mówi się o hipogonadyzmie, odnosi się to do dysfunkcji jąder. Powoduje ona zaburzenia wydzielania testosteronu, a tym samym produkcji plemników. Dysfunkcja jąder może być spowodowana ich chorobą lub zaburzeniem ich rozwoju, ale także uszkodzeniem mózgu, bez którego stymulacji nie mogą one działać prawidłowo. Hipogonadyzm można leczyć, a sposób terapii jest zależny od tego gdzie patologia jest zlokalizowana – w samych gonadach czy w ośrodkowym układzie nerwowym. 

Polecamy: Chrapanie - to może być bezdech senny!

Hipogonadyzm pierwotny

W przypadku hipogonadyzmu pierwotnego, czyli jeżeli patologia dotyczy samych jąder, leczenie polega na substytucji testosteronu. Ma to szczególne znaczenie, zwłaszcza jeżeli choroba ujawniła się przed okresem pokwitania, bowiem bez testosteronu nie wykształcą się prawidłowo narządy płciowe, owłosienie typu męskiego, a także typowa dla mężczyzny budowa ciała. Podawanie testosteronu utrzymuje libido na właściwym poziomie, co ułatwia prowadzenie życia seksualnego, jednak w przypadku uszkodzenia jąder, podawanie testosteronu nie umożliwi właściwej spermatogenezy, czyli wytwarzania plemników, a tym samym płodności. W niektórych wypadkach możliwe jest poczęcie dziecka przy pomocy technik wspomaganego rozrodu. Jeżeli hipogonadyzm zostanie wykryty już u małego chłopca, leczenie rozpoczyna się od niewielkich dawek testosteronu stopniowo je zwiększając, naśladując tym samym prawidłowy cykl rozwoju płciowego. Obecnie najczęściej stosuje się preparaty o przedłużonym uwalnianiu, co pozwala na podawanie leku raz w miesiącu. Możliwe jest także podawanie testosteronu w postaci plastrów lub implantów, jednak te metody leczenia nie są jeszcze dostępne w Polsce.

Polecamy: Co to jest andropauza?

Kiedy brak stymulacji hormonalnej

Inaczej wygląda leczenie przy hipogonadyzmie wtórnym, czyli spowodowanym chorobą mózgu. W tym typie jądra są zdolne do produkcji testosteronu, jednak nie są one właściwie stymulowane przez hormony wydzielane przez mózg. Leczenie w tym przypadku polega na podawaniu gonadotropin, czyli hormonów wydzielanych przez przysadkę mózgową. Jeśli choroba rozpoczyna się w młodym wieku, to ważne jest aby rozpocząć leczenie w okresie pokwitania. Wcześnie rozpoczęte leczenie może umożliwić właściwą spermatogenezę, a tym samym zapewnić płodność. Jednak jeżeli gonadotropiny są podawane w zbyt późnym wieku, uzyskanie płodności jest już rzadsze. Podawane leki umożliwiają także harmonijny rozwój organizmu. Ważne jest sprawdzenie funkcji plemników w 17-18 rż. Jeżeli okaże się, że terapia gonadotropinami nie zapewnia płodności, trzeba rozważyć dalsze prowadzenie terapii. Czasami przestawia się w takich sytuacjach pacjenta jedynie na leczenie testosteronem.

Leczyć?

Leczenie hipogonadyzmu jest możliwe, a często konieczne. Ponieważ większość przypadków hipogonadyzmu występuje u młodych chłopców, leczenie hormonalne wspomoże nie tylko ich prawidłowy rozwój oraz udane życie seksualne w przyszłości, ale także w niektórych przypadkach może zapewnić płodność.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)