Polki.pl
kom. (2)

Sadzenie borówki

Krzewy borówki wysokiej dorastają w naszych warunkach klimatycznych do 1,5-2,0 m wysokości. Najliczniejsze i najlepsze owoce pochodzą z grubych pędów dwuletnich. Borówka ma płytki system korzeniowy. Przystosowany on jest do gleb podmokłych, o bardzo wysokim poziomie wody gruntowej, narażonych na zalewanie.

Krzewy kwitną w drugiej połowie maja, trwa to do początku czerwca. Rośliny te są samopylne, ale zapylenie krzyżowe pyłkiem innej odmiany znacznie zwiększa plon owoców. Dlatego też warto sadzić dwie odmiany. Borówka wysoka dobrze znosi niskie temperatury – nawet do -25°C. Najbardziej niebezpieczne dla roślin są przemarznięcia korzeni. Dlatego ziemię wokół roślin należy wyścielać grubo ściółką organiczną (np. torf, trociny).Sadzenie borówki

Borówka wymaga gleb kwaśnych. Optymalny odczyn wynosi pH 3,8-4,8. Kolejnym warunkiem udanej uprawy jest wysoka zawartość próchnicy. Najlepiej gdy zawartość części organicznych w glebie wynosi powyżej 7%. Ważny jest też właściwy poziom wody gruntowej. Powinien on być utrzymany na wysokości 35-60cm przez cały okres wegetacji. W razie znacznego obniżenia się poziomu wody gruntowej konieczne jest podlewanie.
Przed posadzeniem krzewów najlepiej jest sprawdzić odczyn gleby, aby móc właściwie ją nawieźć.

Nawożenie gruntu - azotem, potasem i fosforem powinno być w następującym stosunku:

  • na glebach ubogich w próchnicę N:P:K = 1:1:1,
  • na glebach próchniczych 1:2:3.


Sadzenie borówki powinno poprzedzić nawożenie organiczne. Może to być obornik lub nawozy zielone z roślin takich jak: seradela, łubin żółty, owies, gorczyca.

W amatorskiej uprawie borówki zakwaszenie gleby można uzyskać stosując kwaśny torf lub siarkę. Torf miesza się z glebą w stosunku 1:1, do głębokości 30 cm, a następnie wokół posadzonych roślin wykłada się trociny, rozłożone liście dębowe lub ściółkę leśną. Zakwaszanie siarką jest najprostszym sposobem przygotowania gleby pod uprawę borówki. Rok przed sadzeniem krzewów siarkę (1-5 t/ha) rozsiewa się równomiernie na powierzchni gleby i miesza z górną warstwą ziemi. Ilość wysiewanej siarki zależy od pH gleby, a także od jej składu mechanicznego. Na gleby piaszczyste należy rozsypać mniejszą dawkę siarki, a na glebach cięższych lub organicznych dawka ta powinna być większa.

Gdy krzewy są już posadzone, zakwaszenia gleby powinno się wykonywać w kilku terminach, aplikując za każdym razem małe ilości siarki (po 0,5-1,0 kg na 100m2 gleby).

Najlepiej przyjmują się krzewy dwuletnie, gdyż mają już dobrze rozwinięty system korzeniowy, a w następnym roku zaczynają owocować. Krzewy jednoroczne wymagają szczególnej opieki i będą owocować dopiero po dwóch latach. Odległość pomiędzy roślinami zależy od siły wzrostu krzewów oraz od rodzaju gleby (średnio 2,5-3,0m pomiędzy rzędami, a w rzędzie rośliny co 1,2 -2,0 m). Aby dobrze nasłonecznić rośliny rzędy powinny biec w kierunku północ-południe. Krzewy borówki wysokiej należy sadzić wiosną lub jesienią. Sadzenie wiosną jest mniej ryzykowne, gdyż rośliny nie są narażone na przemarznięcie. Ale przy małych opadach i wysokiej temperaturze należy je podlewać. Sadząc krzewy jesienią trzeba ochronić korzenie przed mrozem przez obłożenie gleby wokół roślin ściółką z torfu, trocin lub liści. Zaleca się sadzić krzewy około 5cm głębiej niż rosły w szkółce. Po posadzeniu krzewy należy podlać.

Ściółka stwarza bardzo dobre warunki dla wzrostu i owocowania borówki. Dzięki niwj rośliny nie odczuwają szybko braku wody w glebie. Utrzymuje ona temperaturę gleby na wyrównanym poziomie, a w zimie zabezpiecza przed przemarznięciem korzeni. Najlepszym materiałem są trociny z drzew iglastych i kora sosnowa. Dobre na ściółkę są liście dębowe i torf wysoki. Torf wysoki wykładamy wokół krzewu i mieszamy płytko z ziemią. Ściółkę wykładamy wokół krzewu w promieniu 50-80 cm, na grubość 3-5 cm. Ściółkę trzeba corocznie uzupełniać.

Borówka nie toleruje dłuższych okresów suszy, gdyż hamuje to wzrost roślin i pogarsza owocowanie. Przy nawadnianiu należy zbadać pH wody, gdyż większość wód ma odczyn zasadowy i w krótkim czasie można podnieść pH roztworu glebowego wokół krzewów. Cięcie jest podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym stosowanym w uprawie borówki. Krzewy nie przycinane dają słabsze przyrosty z małą ilością pąków kwiatowych. Owoce drobnieją i plon spada. Najlepsze owocowanie jest wtedy, gdy na roślinie są pędy 2-3 letnie, najwyżej 4- letnie. Przez pierwsze 3 lata po posadzeniu cięcie ogranicza się do usuwania pędów słabych i chorych. Intensywne ciecie wykonuje się dopiero po 4-tym roku. Usuwa się wówczas wszystkie najstarsze pędy. Przeciętnie w dobrym krzewie powinno być 6-8 pędów głównych. Usuwa się także pędy zasychające, chore, uszkodzone, cienkie i zagęszczające środek krzewu. Ciecie prześwietlające wykonujemy na przedwiośniu, przed ruszeniem wegetacji. Można też wykonać cięcie letnie, zaraz po zbiorze owoców, należy przy tym pamiętać, żeby robić to przy pogodzie słonecznej i suchej. Cięcie odmładzające wykonujemy po 10-15 latach użytkowania plantacji wtedy, gdy krzewy są już zbytnio zagęszczone i plon znacznie spada. Zabieg wykonujemy na przedwiośniu, wycinając wszystkie pędy tuż przy ziemi. Wiosną wyrastają nowe pędy, z których zostawiamy kilka najmocniejszych.

Borówka wysoka wymaga dużej ilości azotu. Przy plantacji w czarnym ugorze dajemy średnio 60 kg/ha N, gdy nie stosujemy ściółki należy podwoić dawkę. Nawozy azotowe wysiewa się w trzech terminach: pierwszy raz na początku wzrostu (poł. IV), następna dawka po miesiącu (poł. V), a ostatnia w końcu czerwca. Późniejsze nawożenie azotem nie jest wskazane, gdyż przedłuża on wzrost i rośliny nie przygotują się do spoczynku zimowego.

Nawozy fosforowe (15-25 kg P/ha) i potasowe (80 kg K/ha) należy stosować jedynie po wykonaniu analizy gleby. Aplikuje się je zaraz po zbiorze owoców. Ponieważ borówka jest wrażliwa na chlor, potas stosuje się tylko w postaci siarczanu potasu. Objawy niedoboru magnezu mogą występować w okresie suszy oraz przy nadmiernym nawożeniu potasem. Niedobór magnezu usuwa się opryskując krzewy 2% siarczanem magnezu lub innymi nawozami dolistnymi zawierającymi magnez. Oprysk należy wykonać na początku maja, a następny w połowie czerwca. Dojrzewanie jagód zależy od odmiany i od pogody. W naszych warunkach trwa od połowy lipca do końca września. W gronach jagody dojrzewają nierównomiernie i należy zbierać je kilkakrotnie co 5-7 dni. Owoce powinny być zbierane nie wcześniej niż 5-6 dni po zabarwieniu się na niebiesko. Dojrzałe owoce nie opadają łatwo i mogą być przetrzymane na krzewie do 12 dni. Po zbiorze owoce należy schłodzić do 15° C. Borówka wysoka (amerykańska) pochodzi z Ameryki Północnej. Krzewy dorastają do 2 m wysokości i do 2,5 m rozpiętości. Plon 3 - 7 kg z krzewu (zależy to oczywiście od odmiany i kondycji krzewu). Owoce są kuliste, spłaszczone, barwy czarnej lub fioletowej z niebieskim nalotem o dużej średnicy od 10 do 25 mm. Owoce aromatyczne, smakują jak czarne jagody, dojrzewają od połowy lipca (odmiany wczesne) do końca września (odmiany późne). Większość odmian borówki wysokiej jest samopylna, ale wyższe plony uzyskuje się z zapylenia krzyżowego i dlatego na działce należy posadzić kilka różnych odmian. Borówki wysokie są wytrzymałe na mróz i choroby, lecz wymagają silnie kwaśnej próchniczej gleby (pH 3,8 - 4,8). Należy koniecznie zaopatrzyć się w przyrząd do pomiaru kwasowości gleby - kwasomierz. Aby krzewy dobrze rosły trzeba wykopać pod nie dołki o głębokości 30 -50 cm i średnicy 50 - 80 cm i wypełnić je pół na pół ziemią z dołka i kwaśnym torfem wysokim (50 l) lub mieszaniną torfu, przekompostowanej kory sosnowej i trocinami oraz spróchniałego igliwia sosny. Ziemię z dołka można też zakwasić siarką - 100 l gleby mieszamy dokładnie z 70 g siarki koloidalnej lub granulowanej. Zabieg siarkowania trzeba zwykle powtarzać co 3 lata. Glebę wokół krzewu należy obłożyć warstwą mielonej kory lub trocin sosnowych na grubość 5 - 10 cm . Jesienią należy zasilić krzewy nawozem wieloskładnikowym bezwapniowym np. siarczan potasu, a w maju zastosować nawóz azotowy zakwaszający np. siarczan amonu w ilości 15 g / krzew. Wczesną wiosną (koniec lutego lub na początku marca ) przed rozpoczęciem wegetacji, przeprowadzić cięcie krzewów.

U młodych roślin usunąć jedynie końce pędów uszkodzonych przez mróz oraz pędy nisko położone, płożące przy ziemi. Od 4 - 5 roku zaczynamy cięcie prześwietlające, by pobudzić wzrost krzewu i zapewnić stałość plonowania (owoce na pozostałych pędach będą dorodniejsze). Kolejne prace wiosenne to uzupełnienie ściółki i usuwanie chwastów. Podlewamy rośliny w czasie majowych suszy. Latem najważniejszą czynnością jest systematyczne podlewanie krzewów. Nie spieszmy się ze zrywaniem owoców, po przebarwieniu się powinny jeszcze dojrzewać co najmniej 3 - 5 dni. W tym czasie owoce znacznie zwiększą swoją masę i wzrasta w nich zawartość cukrów.

  • Odmiany wczesne - Bluetta, Sunrise, Spartan, Bluejay.
  • Odmiany średnie - Nelson, Berkeley, Bluecrop - najbardziej uniwersalna odmiana, wytrzymała na suszę, odporna na choroby, dobrze plonująca, stanowi swego rodzaju wzorzec borówki wysokiej.
  • Odmiany późne - Bluegold, Darrow, Herbert - owoce wielkości dorodnych wiśni.


Borówka wysoka, borówka amerykańska (Vaccinium corymbosum), krzew z rodziny wrzosowatych rosnący w stanie dzikim w Ameryce Północnej o wysokości od dwóch do czterech metrów. Uprawiane odmiany pochodzą od trzech dziko występujących gatunków: Vaccinium corymbosum, Vaccinium australe i Vaccinium augustfolium. Pokrój krzewów wzniesiony lub rozłożysty z rozgałęzionymi pędami. Liście krótkoogonkowe, wydłużone, lancetowate lub owalne. Borówka wysoka posiada płytki i rozgałęziony system korzeniowy, co wynika z przystosowania do wegetacji na glebach podmokłych. Kwiaty zebrane w kwiatostanach po 8 do 12 kwiatów, dzwonkowate, białe lub biało-różowe, bardzo odporne na mróz. Owoce kuliste, dużo większe od borówki czernicy, jasnoniebieskie lub niebieskie, z jasnym zielonkawobiałym miąższem. Zawierają, cukry, witaminę C, antocyjany i dużo pektyn, czyli błonnika rozpuszczalnego w wodzie regulującego poziom cholesterolu i wchłaniającego substancje toksyczne. Podobnie jak jagody innych odmian borówek, owoce borówki wysokiej znajdują zastosowanie w leczeniu biegunek.
 

Tekst pochodzi z serwisu
Oceń4.10 / 30

Podobne w temacie Rośliny, krzewy

Skomentuj Sadzenie borówki

Gość
Gość We-Dwoje.pl
Wtorek | 25 Cze 13, 20:03
+1    oceniono 1 raz
Gość We-Dwoje.pl
Re: Sadzenie borówkinaprawdę bardzo pomocny materiał- polecam
Gość We-Dwoje.pl
Czwartek | 21 Lip 11, 20:20
0    oceniono 2 razy
Gość We-Dwoje.pl
Re: Sadzenie borówkiBardzo dobre informacje-dzięki!!!

Podobne do Sadzenie borówki

Katalog prezentów
Zobacz
ostatnie wydanie tygodnika

Wysłanie formularza jest jednoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu We-Dwoje Polki.pl