Polki.pl
kom. (1)

Czy to choroba Parkinsona?

Choroba Parkinsona (Morbus Parkinson), znana też jako drżączka poraźna (paralysis agitans) to schorzenie zwyrodnieniowe układu nerwowego. Polega na uszkodzeniu pewnych struktur w mózgu, odpowiedzialnych za ruchy ciała. Dopada częściej mężczyzn, a w Polsce rocznie diagnozuje się około 2000 do 2500 przypadków drżączki o różnym nasileniu. Zachorowalność rośnie wraz z wiekiem. Jej pierwsze objawy można dostrzec między 50 a 60 rokiem życia, w postaci drżenia jednej kończyny.

W miarę postępu choroby, pojawia się szereg innych objawów, które mniej lub bardziej dominują funkcjonowanie człowieka. Uważa się, że jej wystąpienie związane jest z niedoborem dopaminy – substancji będącej neuroprzekaźnikiem w układzie nerwowym, odpowiadającym za prawidłowe napięcie mięśni, koordynację ruchową i za cały napęd ruchowy.

Czy to choroba Parkinsona?

Objawy drżączki poraźnej w stadium rozwiniętym:
  • spowolnienie ruchowe (zubożenie mimiki – tzw. twarz maskowata, monotonna i niewyraźna mowa, brak współruchów )
  • drżenia spoczynkowe - „kręcenie pigułek”, „liczenie pieniędzy”, drżenie kończyn dolnych, rzadko głowy
  • sztywność mięśni – objaw „rury ołowianej” (sztywność) lub „koła zębatego” („przeskakiwanie”), podczas zginania kończyny górnej w stawie łokciowym
  • charakterystyczna postawa ciała i chód – pochylona, z ugiętymi nogami, lekko zgiętymi kończynami górnymi w łokciach i przywiedzionymi do tułowia, z pochyloną głową: chód powolny, „szurający”, zaburzenia równowagi, zwiększone ryzyko upadku
  • bezruch, przymrożenie (osłupienie przed przeszkodą)
  • zabrudzenia pisania o charakterze mikrografii – coraz mniejsze litery
  • ślinotok, potliwość, „naoliwiona” twarz
  • spowolnienie psychiczne i zaburzenia emocjonalne
  • zespół otępienny (demencja) w późniejszej fazie choroby
(Pierwsze trzy wymienione symptomy stanowią podstawową triadę objawów drżączki poraźnej.)

Jak diagnozujemy chorobę Parkinsona?
Niestety brak jest specyficznych testów, które pozwolą na pewne zdiagnozowanie choroby Parkinsona, które ma miejsce dopiero po śmierci (sekcja zwłok). Badanie neurologiczne jest tu podstawą. Natomiast badania obrazowe takie jak rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa stanowią narzędzie różnicujące chorobę Parkinsona z innymi schorzeniami.

Istnieją uproszczone kryteria rozpoznawania choroby. Dzielą się one na trzy grupy opisujące rozpoznanie możliwe, prawdopodobne i pewne. W rozpoznaniu możliwym zauważalny jest postęp choroby i dodatkowo stwierdza się dwa objawy z następujących: spowolnienie ruchowe, sztywność mięśni, drżenie spoczynkowe oraz nieobecność atypowych cech dla choroby Parkinsona. Rozpoznanie prawdopodobne ma miejsce wówczas, gdy są spełnione kryteria rozpoznania możliwego plus dwa z takich objawów jak: dodatni test z lewodopą (poprawa stanu po podaniu lewodopy), obecność wahań siły objawów ruchowych i emocjonalnych (fluktuacje) lub niekontrolowanych i niekoordynowanych ruchów ciała (dyskinezy) związane z terapią lewodopą oraz asymetria objawów. Jak już wspomniałam rozpoznanie pewne ma miejsce dopiero po śmierci. Jednak muszą być zachowane jeszcze pewne kryteria, takie jak: charakterystyczne dla rozpoznania prawdopodobnego oraz specyficzne wyniki sekcji zwłok.
Ale...
W chorobie Parkinsona stwierdza się tzw. zespół parkinsonowski (parkinsonizm), który może wystąpić z powodu szeregu przyczyn. Manifestuje się on drżeniami, sztywnością mięśni spowolnieniem i zubożeniem ruchowym oraz zaburzeniami postawy. Choroba Parkinsona to nie zespół Parkinsona. Choroba stanowi przyczynę tego zespołu.

Objawy parkinsonizmu można jeszcze zaobserwować przy:
  • zatruciach np. tlenkiem węgla
  • terapii lekami (neuroleptyki)
  • stanach pozapalnych
  • stanach pourazowych np. ucisk na mózg
  • zaburzeniach krążenia w obrębie mózgu
  • chorobach neurodegeneracyjnych np. otępienia i choroba Alzheimera
  • wodogłowiu normotensyjnym, tzw. zespół Hakima
  • zaburzeniach psychicznych np. depresja
  • schorzeniach reumatycznych i wielu innych stanach chorobowych organizmu

Postępowanie lecznicze powinno się opierać na dokładnym i indywidualnym dawkowaniu leków, fachowej pielęgnacji i rehabilitacji. Nieoceniona jest tu współpraca i wymiana informacji o pacjencie między osobami biorącymi udział w terapii chorego. O tym, jak się leczy, pielęgnuje i rehabilituje pacjenta z chorobą Parkinsona, będzie mowa w kolejnych artykułach o tej tematyce.

Na podstawie:
Prusiński A., Neurologia praktyczna, PZWL, Warszawa 2005

Katarzyna Ziaja
Oceń0.00 / 0

Podobne w temacie Choroby podeszłego wieku

  • Światowy Dzień Choroby Alzheimera 2013Światowy Dzień Choroby...Wrzesień jest Światowym Miesiącem Alzheimera będącym międzynarodową kampanią podnoszącą świadomość i wiedzę...
  • Depresja w wieku podeszłymDepresja w wieku podeszłymW populacji osób starszych depresja jest jednym z częstszych problemów zdrowotnych. Na ogół jest...
  • Podeszły wiek a witaminyPodeszły wiek a witaminyOsoby w starszym wieku często cierpią na takie dolegliwości, jak - zawroty głowy, zakłócenia równowagi,...
  • Najczęstsze złamania kości w wieku geriatrycznym cz. IINajczęstsze złamania kości w...Złamania w wieku geriatrycznym, związane są z występowaniem osteoporozy, która jest chorobą polegającą na...

Skomentuj Czy to choroba Parkinsona?

Gość
Gość We-Dwoje.pl
Wtorek | 15 Lis 11, 13:44
0    nie oceniono 0
Gość We-Dwoje.pl
Re: Czy to choroba Parkinsona?Parkinson, to wielka próba dla rodziny, związku. Jednak przy odpowiednich ćwiczeniach można z tym żyć i normalnie funkcjonować w społeczeństwie. To trochę tak jak z menopauzą - wszystkie kobiety się jej obawiają a to normalny etap w życiu kobiety, który może być naprawdę piękny.

Podobne do Czy to choroba Parkinsona?

Zobacz
ostatnie wydanie tygodnika

Wysłanie formularza jest jednoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu We-Dwoje Polki.pl