Opracowanie katechizmu

Sobór Trydencki, który odbył się w latach 1545-1563, zapoczątkowując kontrreformację, ustalił wiele dekretów dotyczących nauczania religijnego dzieci oraz przyszłego kształtu Komunii Świętej.

Już w czasie trwania Soboru rozpowszechniło się ich wiele. Jednym z najbardziej znanych był katechizm św. Piotra Kanizjusza. W 1566 ukazał się również oficjalny katechizm Soboru, zwany Katechizmem Rzymskim, przeznaczonym głównie dla duszpasterzy, jako pomoc w nauczaniu. Niedługo potem katechizmy stały się popularne w całej Europie – we Włoszech na zlecenie papieża Klemensa VIII powstał katechizm kardynała Bellarmina, we Francji ukazały się przedruki Kanizjusza, natomiast w Hiszpanii autorami byli Astete i Ripaldy. Katechizmy stały się oficjalnymi podręcznikami do nauki religii dla dzieci.

Nowe obowiązki rodziców i duszpasterzy

Wynikało to z faktu ustalenia wspólnej edukacji religijnej dzieci przez duszpasterzy i rodziców. Rodzice zostali zobowiązani do posyłania dzieci na katechizację (w razie zaniedbań przypominaniem o obowiązku mieli się zająć proboszcz wraz z biskupem), a duszpasterze do jej przeprowadzenia. W ramach wzajemnej współpracy określano też, tzw. „wiek rozeznania” (wiek, w którym dziecko jest gotowe uczestniczyć w Eucharystii), gdyż nie został on na Soborze Trydenckim ustalony. Do jego określenia zostali wyznaczeni ojciec dziecka oraz spowiednik.

Jak pomóc piersiom wrócić do formy po ciąży i karmieniu piersią?
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)