Jak się śmiać a jak uśmiechać

Uśmiech pomaga nam zjednywać sobie ludzi, potrafi też zniechęcić do nas innych. Śmiech w niewłaściwym momencie, złośliwy i arogancki nie działa na naszą korzyść. Ośmieszanie innych też nie należy do zasad savoir – vivre’u, a wręcz przeciwnie pozostaje z nimi w ostrej sprzeczności.

Sztuka uśmiechu

Szczególnie w odniesieniu do Pań uśmiech ma wielką moc sprawczą – nie jednego mężczyznę uwiódł właśnie uśmiech wybranki serca. Tajemniczy uśmiech był również natchnieniem dla artystów: pisarzy i malarzy. Uśmiech może być szeroki – od ucha do ucha. Niektórzy uśmiechają się pod wąsem, ukradkiem, przez łzy, ze szczęścia. Zatem, który rodzaj uśmiechu wybrać i kiedy? Przede wszystkim pamiętaj, że uśmiech musi być szczery. Pozbądź się nawyku – jeśli taki posiadasz – uśmiechu szyderczego, złośliwego. Uśmiech wyraża nasze upodobanie, zadowolenie, aprobatę dla rozmówcy lub jego pomysłów. Uśmiech bywa zaproszeniem, a nawet propozycja zawarcia pokoju. Wystrzegaj się uśmiechu wyrażającego litość, pogardę i drwinę.

Sztuka śmiechu

Śmiech nie powinien być zbyt głośny, tubalny, zdecydowanie lepiej, gdy ma barwę perlistą. Śmiech nie powinien trwać za długo, powinien pojawić się we właściwym momencie. Złym nawykiem jest ciągłe śmianie się. Dobrze zastanów się, z czego się śmiejesz. Śmiechem łatwo zranić długą osobę wyszydzając jej zachowanie, naśmiewając się z czyichś pomyłek. Osobie kulturalnej nie przystoi ćwiczyć własnej inteligencji i żartów na innych, czyniąc z nich tym samym pośmiewisko. O ile wyszydzenie błędów osoby publicznej może być przejawem pewnego rodzaju odwagi, o tyle naśmiewanie się z niedoskonałości osób bezbronnych, które nam się nie zrewanżują pozostaje w sprzeczności z zasadami dobrego wychowania.

Bartłomiej Topa o Szwecji, emigracji i problemach życia pod "obcym niebem"

Polecamy: Być kulturalnym - ważna rzecz

Chcesz by inni śmiali się razem z tobą a nie z ciebie i by nie obawiali się twojego śmiechu – pokaż, że umiesz śmiać się z samego siebie.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)