Słownik

Zapłodnienie In vitro

Zapłodnienie In vitro (ang. in vitro fertilisation, IVF; (łac.) in vitro, dosł. "w szkle"). Metoda zapłodnienia , która polega na doprowadzeniu do połączenia komórki jajowej z plemnikiem w warunkach laboratoryjnych. IVF czyli procedura zapłodnienia pozaustrojowego polega na pobraniu od pacjentki komórki jajowej od mężczyzny plemników i połączeniu gamet poza organizmem kobiety. Po uzyskaniu zarodków i ich prawidłowych dalszych podziałach są one ponownie podawane kobiecie bezpośrednio do jamy macicy. Procedura ma zastosowanie u kobiet z niedrożnymi jajowodami; z zaburzeniami owulacji; u mężczyzn ze znacznym obniżeniem parametrów nasienia a także u par po zastosowaniu innych nieskutecznych metod leczenia niepłodności (wielokrotne inseminacje) i par u których nie znaleźliśmy w ogóle przyczyny niepłodności. Procedura polega na farmakologicznym uzyskaniu wzrostu wielu pęcherzyków jajnikowych z których na drodze punkcji pobiera się komórki jajowe. W tym samym dniu mężczyzna oddaje nasienie, które następnie jest albo dodawane do komórek jajowych albo pojedynczy plemnik jest wstrzykiwany do pojedynczej komórki jajowej (metoda ICSI, IMSI). Następnego dnia oceniane są efekty zapłodnienia a po 48 godzinach uzyskujemy zarodki. Transfer zarodków odbywa się w 2,3 lub piątej dobie po punkcji. Pacjentka wykonuje oznaczenie testu ciążowego (z krwi) w 12 dobie po transferze zarodków. (Źródło: InviMed)