Słownik

Purysta językowy

Jest to człowiek, który przesadnie dba o swój język, a także o sposób wypowiedzi ludzi, którzy znajdują się w jego otoczeniu. Jego zachowanie wynika na ogół z przesłanek emocjonalnych, a nie racjonalnych.

Purysta dbając o „czystość języka” dąży do eliminowania z niego wszystkich słów, które jego zdaniem „psują” język. Bardzo często potrafi poświęcić całe godziny na wyszukiwaniu błędów językowych w różnych tekstach i w mowie innych ludzi. Po czym publicznie ogłasza listę znalezionych błędów. Jedną z bardziej znanych odmian puryzmu językowego jest puryzm nacjonalistyczny. Według jego założeń czystość języka można osiągnąć przez bezwzględne eliminowanie słów obcego pochodzenia, a więc wszelkich naleciałości z angielskiego, niemieckiego, francuskiego itd. Przeciwstawnym stanowiskiem do puryzmu jest leseferyzm językowy czyli akceptacja wszystkiego w języku.

Zasady dobrego wychowania potępiają niektóre zachowania purystów, którzy owładnięci dziką przyjemnością szukania błędów, nie liczą się z uczuciami innych osób. Publiczne wytykanie błędów językowych naszych rozmówców wymaga surowej nagany. Na dyskretne zwrócenie uwagi, dotyczącej użycia języka możemy pozwolić sobie tylko podczas rozmowy w cztery oczy lub, gdy nas wyrażanie ktoś o to poprosi.