Słownik

Prozopopeja

Prozopopeja to cytat, umieszczony na grobie jako słowa zmarłego.

Słowo to pochodzi z greckiego i składa się z członów oznaczających „maskę” i „dramatyzację”. Prozopopeja to figura retoryczna, polegająca na przytoczeniu słów tych, którzy nie mogą mówić (są to zmarli, nieobecni, zwierzęta, przedmioty nieożywione). Popularna zwłaszcza w średniowieczu – prozopopeiczne hasła były umieszczane na grobach i pojawiały się w literaturze. Można więc powiedzieć, że są to „słowa zza grobu”. Przykładem prozopopei może być poniższa fraszka Aleksandra Fredry.

Przykład:

Aleksander Fredro, „Nagrobek lekarza”

Przechodniu, nie płacz, żem martwy w tej dobie;
Gdybym żył jeszcze, ty leżałbyś w grobie.