Słownik

Konsekracja

Pochodzące z łaciny słowo konsekracja dosłownie oznacza „poświęcenie”, a w teologii chrześcijańskiej odnosi się do czterech terminów.


Słowa tego używa się na określenie przeistoczenia postaci eucharystycznych, czyli chleba i wina, w ciało i krew Chrystusa podczas Mszy świętej. Termin ten można więc uznać za synonim przeistoczenia. By nastąpiła przemiana kapłan musi wypowiedzieć odpowiednie słowa. Konsekrowane podczas Eucharystii hostie przechowuje się w tabernakulum.

Oznacza ono również udzielanie święceń biskupich lub kapłańskich. Święcenia duchowne zwą się inaczej „sakrami”. Mianowany na biskupa przez Stolicę Apostolską kapłan otrzymuje sakrę biskupią w ciągu trzech miesięcy od otrzymania decyzji na piśmie. Uczestniczy wtedy w obrzędzie wyświęcenia, podczas którego jest m.in. wygłaszana modlitwa konsekracyjna.

Trzecim znaczeniem jest składanie ślubów w zakonie, instytucie życia konsekrowanego bądź instytucie świeckim. Podstawowymi ślubami są ubóstwo, czystość i posłuszeństwo.

Potocznie ten termin stosuje się do określenia uroczystego poświęcenia lub pobłogosławienia kościoła, ołtarza i naczyń liturgicznych. Obecnie funkcjonuje zwrot: „dedykacja kościoła”.