Czy szczepienie dziecka w pierwszej dobie życia jest niezbędne i bezpieczne?

Szczepisz dziecko w pierwszej dobie życia? Nie jesteś pewna, czy to bezpieczne i potrzebne? Dlaczego w wielu krajach europejskich nie szczepi się niemowląt tak wcześnie? Sprawdź!

Katarzyna Krajewska / 4 miesiące temu
fot. Fotolia

Szczepienia powinny być bezpieczne dla dzieci. Niestety niektórzy specjaliści uważają, że do końca tak nie jest. Okazuje się, że podawanie szczepionek niemowlętom w pierwszej dobie życia nie jest do końca przemyślane. Wiele krajów europejskich odeszło od podawania szczepionek takim maluchom, ponieważ może to zagrażać ich zdrowiu, a nawet życiu.

Warto więc dowiedzieć się, czy istnieje jakiekolwiek zagrożenie, że maluch zarazi się tak wcześnie żółtaczką typu B lub gruźlicą. Trzeba też zastanowić się, czy naprawdę warto szczepić niemowlę tak wcześnie.

Długie weekendy 2017! Zobacz, kiedy zaplanować urlop!

Szczepienie przeciw pneumokomom obowiązkowe. Od kiedy?

Szczepienia na wirusowe zapalenie wątroby typu B, czyli żółtaczkę wszczepienną (WZW B)

W Polsce na WZW typu B szczepi się dzieci w pierwszej dobie życia, kiedy nie jest jeszcze do końca ukształtowany ich układ odpornościowy. Nie wiadomo również do końca, czy noworodek jest zdrowy, bo 24 godziny to za krótki czas, by to określić. Wielu specjalistów uważa, że szczepienie w pierwszej dobie życia jest zbyt pochopne i może wiązać się z poważnymi powikłaniami, a nawet zgonem. Mówią też głośno o tym, że warto poczekać z pierwszym szczepieniem przynajmniej do trzeciego miesiąca życia dziecka tak, jak się to robi w wielu europejskich krajach.

WZW typu B można się zarazić podczas:

  • kontaktu z brudnymi igłami w szpitalu lub przychodni,
  • zabiegu stomatologicznego,
  • korzystania z usług kosmetyczki lub fryzjera,
  • kontaktu seksualnego z chorym,
  • przetoczenia krwi,
  • używania przedmiotów osoby zarażonej, na których może być krew, np. maszynka do golenia, szczoteczka do zębów.

W wielu krajach europejskich w ogóle nie podaje się tej szczepionki dzieciom (tylko dopiero nastolatkom), a w innych podaje się ją niemowlętom wyłącznie wtedy, gdy matka jest zarażona żółtaczką typu B albo dziecko będzie miało w najbliższym czasie jakiś zabieg.

Szczepienia na gruźlicę

Gruźlica to choroba zakaźna, która najczęściej atakuje płuca. Można się nią zarazić m.in.:

  • drogą pokarmową,
  • drogą kropelkową,
  • poprzez dotyk przedmiotów chorej osoby.

W większości przypadków gruźlica jest uleczalna, a wykryta wcześnie wcale nie zagraża życiu. Gruźlica kończy się śmiercią głównie w krajach Trzeciego Świata. Chorzy to najczęściej osoby z bardzo niską odpornością, tzn. uzależnione lub z wirusem HIV.

W Polsce szczepionkę na gruźlicę noworodki dostają już w pierwszej dobie życia, kiedy jeszcze nie wiemy, czy maluch jest w 100% zdrowy. Zaszczepienie chorego dziecka może grozić poważnymi powikłaniami, a nawet śmiercią.

Na gruźlicę w wielu europejskich krajach (np. w Austrii, Niemczech, Hiszpanii czy Holandii) w ogóle nie szczepi się dzieci. Polska leży bliżej Rosji, gdzie gruźlica występuje dość często, ale nie jest to podstawą do tak wczesnych szczepień. Jeśli rodzic jednak upierałby się przy szczepieniu na gruźlicę, warto przemyśleć przesunięcie tej decyzji do czasu, gdy dziecko skończy przynajmniej 3 miesiące, chyba że w rodzinie jest chory na gruźlicę.

Szczepienia są potrzebne, ale nie wszystkie i w odpowiednim dla dziecka czasie. Warto więc zawsze przemyśleć podanie maluchowi szczepionki.

Szczepienia niemowlęcia - co musisz o nich wiedzieć?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)