Różnice w sposobie uczenia się dziewcząt i chłopców

Dlaczego dziewczęta chętniej czytają książki, a chłopcy posiadają lepszą zdolność myślenia przestrzennego? Jak uczą się chłopcy, a jak dziewczęta? Poznaj istotne różnice w sposobie uczenia się dziewcząt i chłopców!

nauka

Fot. Fotolia

Problematyka różnic oraz nierówności pomiędzy płciami wiąże się ściśle z koncepcją płci kulturowej (ang. gender), co oznacza „rodzaj”.

Termin „płeć kulturowa” bardziej jednak niż słowo „rodzaj” podkreśla kulturowy aspekt płci biologicznej i wskazuje na cechy i zachowania powszechnie przypisywane kobietom oraz postrzegane jako im przydatne w funkcjonowaniu społecznym.

Odmienne podejścia do uczenia się prezentowane w szkole przez dziewczęta i chłopców:

Dziewczęta

Chłopcy

Czują się komfortowo w sytuacji uczenia się opartego na współpracy

Preferują zadania o charakterze otwartym, których nie można rozwiązać w sposób jednoznaczny

Preferują dłuższe wypowiedzi werbalne i angażują się w debaty

W celu wyrażenia swoich poglądów i uczuć wykorzystują elementy sztuki (muzyki, teatru, tańca)

Mają skłonność do wyrażania siebie za pomocą poezji i twórczości literackiej

Preferują zabawę opartą na wcielaniu się w role […]

Opowiadają o swoich działaniach, które były podejmowane wspólnie z rodzicami i przyjaciółmi

Preferują zadania, które wymagają czytania

Preferują działania, których istotą jest poszukiwanie danych

Preferują niezależne projekty

Lepiej wypadają na testach wymagających krótkich otwartych odpowiedzi oraz w zadaniach związanych z napisaniem eseju i rozumowaniem werbalnym

Mają skłonność do postrzegania porażki edukacyjnej w kategoriach całościowych – w kontekście zawiedzenia nadziei innych oraz potwierdzenia własnej nieprzydatności

Zanim zaczną się uczyć, pragną poznać szerszy kontekst zagadnień, umiejętności

Czerpią przyjemność z nieformalnych aranżacji w procesie uczenia: używania imion, miękkich foteli, poduszek itp.

Napiszą wiele stron wypracowania, które zaczynają się od słów „czuję, że…”

Lepiej rozwiązują takie zadania matematyczne, których bohaterkami są dziewczynki

W sytuacji uczenia się preferują współzawodnictwo i wyzwania

Preferują zadania krótkie i konkretne, do szybkiej realizacji

Mają skłonność do szybkiego dochodzenia do konkluzji w rezultacie krótkotrwałych dyskusji

W celu wyrażenia swoich poglądów i uczuć wykorzystują analogie do sportu czy postaci akcji; są mniej skłonni do wyrażania uczuć

Mają skłonność do wyrażania siebie za pomocą jasno określonych, realistycznych działań

Preferują działalność, która jest zorientowana na cele i fakty […]

Niewiele opowiadają o swoich działaniach, a jeśli to już czynią, to dotyczą one przyjaciół (a nie rodziców)

Preferują zadania wymagające operacji matematycznych lub z zakresu nauk przyrodniczych

Preferują gry komputerowe z akcją (action games)

Preferują krótkie sprawozdania

Lepiej wypadają na testach z pytaniami wielokrotnego wyboru oraz pytaniami zamkniętymi typu prawda/fałsz

Postrzegają porażki edukacyjne wyłącznie jako niepowodzenie w zakresie danego przedmiotu

Nie wyrażają zainteresowania szerszym kontekstem zagadnień czy umiejętności, których będą się uczyć; są zorientowani „tylko na fakty”

Bardziej efektywnie pracują w klasach, gdzie jest mniej dyscypliny oraz formalnych rytuałów

Napiszą wiele stron wypracowania, które zaczynają się od słów „chciałbym być…”

Lepiej rozwiązują takie zadania matematyczne, których istotą jest konieczność myślenia przestrzennego

Zobacz także: Czy ciągła nauka zmienia charakter?

Dla kogo jest Barber Shop?

Różnice w sposobie uczenia się chłopców i dziewcząt rosną

Wyniki badań wskazują, że im wyższy poziom edukacji, tym bardziej uwidaczniają się różnice pomiędzy dziewczętami i chłopcami. Jeśli jednak doświadczenia dziewczynek opierają się na elastycznej definicji roli płciowej i przechodzą one podobne do chłopców treningi myślenia (np. wizualno-przestrzenne, myślenia abstrakcyjnego), to ich straty w szkole średniej, w porównaniu do osiągnięć chłopców, nie są istotne statystycznie.

Niewątpliwie kobiety i mężczyźni różnią się od siebie, a ich doświadczenia socjalizacyjne wyniesione z domu rodzinnego oraz szkoły wpływają na osiągnięcia edukacyjne oraz kształtują funkcjonowanie w różnych sferach ich życia.

Współcześnie kluczowym zadaniem staje się nie tyle kształtowanie wiedzy w środowiskach bezpośrednio zaangażowanych w działalność dydaktyczno-wychowawczą dzieci i młodzieży, dotyczącej różnic pomiędzy płciami, ile poznawanie przyczyn tych odmienności w celu zapobiegania ich powstawaniu i pogłębianiu.

Autor: Joanna Smyła, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach

Fragment pochodzi z książkiCodzienność szkoły – uczeń” autorstwa E. Bochno, I. Nowosad, M.J. Szymański (Impuls 2014). Publikacja za zgodą wydawcy.

Zobacz także: Czy współczesne dziewczęta są zdemoralizowane?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)