Po czym poznać dobrego nauczyciela matematyki

Marzeniem każdego rodzica dbającego o edukację swojego dziecka jest przyjazna dziecku szkoła. Elementem takiej szkoły nieodłącznie jest nauczyciel. To on ma znaczący wpływ na ucznia, jego osobowość albo pozwoli rozwinąć dziecku skrzydła albo stłumi jego zainteresowania w zarodku…

Obecna sytuacja na rynku pracy i podjęte przez uczelnie wyższe decyzje związane z kierunkami zamawianymi dobitnie pokazują, że to osoby kończące kierunki techniczne będą poszukiwanymi w przyszłości pracownikami. Dlatego też wybór kierunku kształcenia ma tak duże znaczenie. Studia techniczne mają jednak to do siebie, że wymagają od kandydata na inżyniera doskonałej znajomości matematyki i biegłości w zastosowaniu jej praw. Nie oczekujmy również, że syn czy córka, którzy stale mieli słabe oceny z matematyki chętnie wybiorą ten kierunek kształcenia.

A może wcale nie byli słabymi uczniami, tylko nauczyciel nie umiał ich zarazić pasją liczenia i przeliczania wszystkiego wokół. Zatem rodzicu – poszukuj nauczyciela matematyki z pasją, a Ty sam nauczycielu dowiedz się jak tę pasję w dzieciach rozbudzać. Uwadze zarówno rodziców, jak i nauczycieli, polecam książkę Katarzyny Makowskiej „Jak inspirować myślenie matematyczne ucznia w szkole podstawowej”.

Jak pomagać dziecku w nauce?

Co zatem należy robić, by starać się o miano dobrego nauczyciela matematyki i na co zwracać uwagę poszukując takiej osoby?

  1. Dobry nauczyciel matematyki, to taki, który każdą lekcję ma przemyślaną, przygotowane do niej pytania, problemy i zadania. Taki nauczyciel analizuje wcześniej możliwości swoich uczniów i stara się przewidzieć ewentualne problemy, które będzie musiał wyjaśniać różnymi sposobami, by przynajmniej większość, jeśli nie wszyscy zrozumieli.
  2. Zadając uczniom pytania, oczekuje uzasadnienia odpowiedzi, nie zadowala się krótkim tak lub nie, nie dopuszcza do sytuacji, w której uczeń miałby okazję zgadnąć odpowiedź.
  3. Zamiast odpowiadać za ucznia – uzbrojony w cierpliwość daje mu czas do namysłu lub zadaje pytania naprowadzające, ale w taki sposób, by uczeń sam odkrył prawidłową odpowiedź.
  4. Zanim zostanie podane twierdzenie lub prawo matematyczne – nakierowuje myślenie ucznia na to zagadnienie, podaje przykłady i zachęca do ich analizy, często sięga po pytanie dlaczego?, by ukazać tor myślenia ucznia i ewentualne go skorygować.
  5. Poddaje w wątpliwość wiedzę już przez uczniów zdobytą – uczy ich tym samym krytycyzmu wobec innych i zaufania do własnej wiedzy i umiejętności.
  6. Zachęca do osadzania, korygowania treści zadań – podaje uczniom zadanie, które ma dane sprzeczne, za mało lub za dużo danych i pyta, które z nich można rozwiązać, które nie i dlaczego.
  7. Organizuje tak pracę, by uczniowie mieli okazję do porównywania i różnicowania – pod jakim względem pewne twierdzenia są podobne, a jakimi elementami się różnią.
  8. Zamiast pytać o treść definicji, tak buduje pytania, że odpowiedź na nie wskazuje czy uczeń rozumie czy nie treść definicji.
  9. Atmosfera w czasie lekcji przypomina poszukiwania skarbu, uczniowie chętnie zadają pytania, by odkryć prawdy matematyczne, poszukują odpowiedzi na nietypowe pytania – są zaangażowani w lekcję.
  10. Daje zadania z treścią pozbawione pytań – uczniowie sami decydują ile pytań ułożą, a następnie sprawdzają ich poprawność poprzez próbę rozwiązania zadania.

Jeśli jednak rodzice stwierdzą, że nauczyciel ich dzieci zasad tych nie stosuje, mogą zawsze w miarę możliwości spróbować skorzystać z tych sugestii podczas odrabiania prac domowych z dzieckiem.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)