Castiglione Baltassaro - Dworzanin

Autor Dworzanina, pisarz renesansu włoskiego, zdobył staranne wykształcenie humanistyczne, po czym pełnił służbę na dworach, zaś po uzyskaniu święceń kapłańskich otrzymał stanowisko nuncjusza papieskiego w Hiszpanii.

Castiglione Baltassaro - Dworzanin

Powstanie jego dzieła, traktatu w formie dialogu, wiąże się z okresem pobytu na dworze w Urbino, który skupiał wybitne umysły ówczesnych Włoch, elitę intelektualną zgrupowaną wokół księżnej Elżbiety z rodu Gonzagów. W swoim utworze autor próbuje ustalić wzorzec idealnego dworzanina epoki.

Miał nim być potomek szlacheckiej rodziny, silny fizycznie, mężny, wykształcony, zdolny dyplomata, ciekawy i dowcipny rozmówca. Jego postępowanie miało cechować: umiarkowanie, ciekawy gust i eleganckie maniery.

O czym świadczą białe plamki na paznokciach?

Ideał rycerza średniowiecznego dostosowuje Castiglione do modelu kultury i stylu życia renesansu. Dlatego podkreśla konieczność harmonii, równowagę  między rozumem a uczuciem i namiętnością.

Mówi także o stosunku dworzanina do swego władcy oraz do kobiet. Rycerz-dworzanin powinien służyć księciu nie tylko bronią, lecz również radą.

Portret dworzanina był niezwykle wymowny, wynikał z obyczajowości i sposobu myślenia typowego dla epoki, ale mało realny, graniczący niemal z mitem.

Zobacz też : Poznaj myślicieli renesansu

Wartością Dworzanina jest zastosowanie formy dialogu między bohaterami - przedstawicielami renesansu włoskiego. To w ich usta wkłada autor „wykłady” wybranych wartości moralnych i estetycznych.

Utwór doczekał się wielu przekładów. W Polsce przetworzył go i dostosował do rodzimych warunków Łukasz Górnicki.

Zobacz też : Łukasz Górnicki - biografia, Dworzanin

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)