Autyzm – choroba nie tylko dzieci

Choć autyzm najczęściej kojarzony jest z wiekiem dziecięcym, cierpią na tę chorobę w równym stopniu nastolatki i osoby dorosłe. W okresie dorastania u niektórych chorych dochodzi do zauważalnej poprawy w rokowaniach, którym towarzyszy, między innymi, rozwój funkcji poznawczych.

Artykuł o charakterze naukowym.

Autyzm w okresie dorastania

Choć nie ma jednolitego wzorca przebiegu autyzmu, badania nad funkcjonowaniem osób autystycznych w okresie adolescencji (okres dorastania - przyp. red.) i wczesnej dorosłości pozwalają na dostrzeżenie pewnych prawidłowości. U znakomitej większości chorych na przestrzeni od dzieciństwa do wieku młodzieńczego i wczesnej dorosłości następuje umiarkowana poprawa w zakresie objawów autyzmu. Poprawa objawowa rzadko jednak radykalnie zmienia poziom funkcjonowania chorych. Pozytywne zmiany nie obejmują wszystkich objawów w równym stopniu, co więcej – nie dotyczą wszystkich osób z zaburzeniami autystycznymi. U pewnego odsetka (co najmniej u 10%), zwłaszcza z nasilonymi objawami, towarzyszącą padaczką i bardzo niskim stopniem przystosowania psychospołecznego, w okresie młodzieńczym następuje pogorszenie przebiegu zaburzeń.

Najpiękniejsze polskie miasta w świątecznej scenerii. My już czujemy magię świąt!

Zobacz też: Jak rozpoznać, czy dziecko ma autyzm?

Zahamowane zmiany rozwojowe

Choć autyzm pozostaje zazwyczaj zaburzeniem „na całe życie”, wiele zmian rozwojowych okresu adolescencji, takich jak rozwój poznawczy, seksualny, w pewnym stopniu również społeczny, nie omija dotkniętych nim osób. Objawy zaburzeń autystycznych na tyle jednak dominują w funkcjonowaniu zarówno chorych, jak i ich rodzin, że przesłaniają lub uniemożliwiają skuteczny postęp procesów rozwojowych, zwłaszcza procesu separacji od rodziny pochodzenia.

Istotna poprawa – zarówno objawowa, jak i funkcjonalna – dotyczy 10-15% chorych. Według części autorów, to na tej grupie powinna skupić się uwaga badaczy poszukujących cech indywidualnych i czynników środowiskowych poprawiających rokowanie w autyzmie.

 Jedynymi ustalonymi dotychczas czynnikami rokowniczymi w zaburzeniach ze spektrum autyzmu pozostają poziom umiejętności komunikowania się oraz rozwoju funkcji poznawczych.

Źródła poprawy

Korzystne zmiany w przebiegu autyzmu są postrzegane jako wynikające z jego „historii naturalnej”. Jest jednak mało prawdopodobne, byśmy – wobec coraz szerzej rozwijanej oferty terapeutycznej i edukacyjnej dla dzieci autystycznych – mogli obserwować rzeczywisty, naturalny przebieg zaburzeń ze spektrum autyzmu. Istotne wydaje się oszacowanie efektów poszczególnych oddziaływań i możliwości ich wykorzystywania dla wspierania procesów rozwojowych.

Fragment pochodzi z  książki „Autyzm – epidemiologia, diagnoza i terapia”  pod red. Tadeusza Pietrasa, Andrzeja Witusika i Piotra Gałeckiego, Wydawnictwo Continuo, 2010. Publikacja za zgodą wydawcy.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)