W kilku słowach o terapii pedagogicznej

Terapia pedagogiczna to specjalistyczne zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, prowadzone różnymi metodami i technikami, które mają na celu usprawnianie zaburzonych funkcji percepcyjno-motorycznych i wyrównanie deficytów rozwojowych.

W kilku słowach o terapii pedagogicznej

W zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych uczestniczą dzieci – uczniowie z dysleksją rozwojową, a więc dyslektycy, dysortograficy, dysgraficy, jak i ci, którzy maja problemy w liczeniu. Może być tak, że dziecko biorące udział w zajęciach ma tylko brzydkie pismo i to na poprawie graficznej strony zapisu skupia się terapia. Jest jednak częściej tak, że dziecko ma trudności w czytaniu i w pisaniu, a wtedy praca terapeutyczna obejmuje szersze spektrum trudności.

Dziecko dyslektyczne może uczestniczyć w terapii pedagogicznej w zajęciach grupowych lub indywidualnych w szkole, z częstotliwością tygodniową. W jednej grupie terapeutycznej uczestniczy z reguły od 2 do 5 uczniów, lecz z powodu ograniczonej liczby godzin pracy terapeuty i sporej ilości dzieci wymagających opieki specjalisty w wielu szkołach grupy mogą być większe. Z kolei zajęcia indywidualne mogą być prowadzone w szkole tylko za zgodą organu prowadzącego placówkę i należą do rzadkości.

Jak wychować córkę na kobietę spełnioną?

Klasyczna terapia indywidualna dziecka dyslektycznego ma miejsce w Poradniach Psychologiczno-Pedagogicznych, lecz znów z powodu ograniczeń czasowych odbywa się ona rzadko, zazwyczaj raz lub dwa razy w miesiącu.

Terapię pedagogiczną w szkole prowadzi nauczyciel-terapeuta, posiadający uprawnienia specjalistyczne. W szkole jest nim z reguły pedagog szkolny, lecz bywa i tak, że jest nim nauczyciel po studiach kwalifikacyjnych.

Najważniejszy cel terapii

Celem najważniejszym terapii pedagogicznej jest stworzenie możliwości wszechstronnego rozwoju umysłowego, psychicznego i społecznego dzieciom z trudnościami rozwojowymi, rozwoju na miarę ich możliwości.

Polecamy: Kiedy potrzebna jest zgoda rodziców

Dziecko dyslektyczne uczęszcza na zajęcia terapeutyczne, by usprawnieniu uległy jego funkcje percepcyjno-motoryczne, żeby wyrównać braki w wiadomościach i umiejętnościach szkolnych, a przez to - by wyeliminować niepowodzenia szkolne oraz ich emocjonalne i społeczne konsekwencje. Celami szczegółowymi terapii pedagogicznej, jakie znaleźć można zapewne w większości scenariuszy zajęć korekcyjno-kompensacyjnych są:

  • wspomaganie rozwoju sprawności manualnej i graficznej,
  • kształtowanie i rozwijanie analizy oraz syntezy wzrokowej i słuchowej,
  • usprawnianie orientacji w schemacie własnego ciała i przestrzeni,
  • kształtowanie i rozwijanie koordynacji wzrokowo-słuchowo-ruchowej,
  • rozwijanie koncentracji uwagi, pamięci i spostrzegawczości,
  • rozwijanie umiejętności czytania i pisania,
  • motywowanie do systematycznej pracy,
  • rozbudzanie wiary we własne siły i możliwości.

Dla wyjaśnienia niejasności terminologicznych zapraszam do zapoznania się ze Słownikiem.

Odpowiedzialność

Podczas trwania całej terapii ważne jest, by wszyscy jej uczestnicy wzięli za nią odpowiedzialność. Dotyczy to szkoły, czy też poradni – w osobie terapeuty, rodziców oraz samego dziecka. Od ciągłej i systematycznej współpracy wymienionych podmiotów zależy powodzenie całej terapii. W praktyce chodzi tu o intensywną pracę dziecka w szkole, w poradni, jak i w domu. Ważne, by rodzice wspierali swe dziecko we wszystkich jego poczynaniach i zachęcali do udziału w zajęciach, ale i też dopingowali je do kontynuowania pracy w domowych pieleszach.

Tylko codzienne ćwiczenia dadzą rezultaty terapeutyczne, nawet w formie całkowitego wyeliminowania trudności dziecka. Dlatego namawiam rodziców dzieci dyslektycznych do stałego kontaktu z osobą prowadzącą terapię i bieżącego konsultowania rodzaju ćwiczeń, jakie w danym momencie musi podjąć dziecko.

Nawet najlepszy terapeuta, mając do dyspozycji tylko jedne zajęcia w tygodniu, nie jest w stanie w istotny sposób wyeliminować trudności dziecka. W tym wypadku musi być on raczej drogowskazem dla rodziców i dziecka – wskazywać zadania do wykonania, sprawdzać ich poprawność i motywować do dalszej pracy. To od Waszego zaangażowania – Drodzy Uczniowie i Rodzice – zależy skuteczność terapii!

Zobacz także: Jaki powinien być terapeuta pedagogiczny

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)