Rozwód rodziców – zmartwienie dzieci

W przypadku rozwodu cierpią nie tylko małżonkowie, ale przede wszystkim ich dzieci. Jak pomóc dzieciom w zrozumieniu sytuacji ich rodziny? Jakie uczucia mogą towarzyszyć dzieciom podczas rozwodu ich rodziców? Na te pytania odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz psychiatra.

Temat rozwodu nigdy nie pojawił się w mojej rodzinie, aż do teraz. Obecnie w trakcie rozwodu jest moja siostra. Niby wszystko przebiega w „normalnej” atmosferze, ale sytuacja nie jest normalna, zwłaszcza, gdy chodzi o dzieci. Mają ich dwoje, w wieku 9 i 12 lat. Dzieciaki niby rozumieją, że rozwód rodziców, to nie ich wina, jednak nie da się nie zauważyć zmian w ich zachowaniu. Są bardzo zżyte z ojcem, ale będą mieszkać z mamą. Bardzo to przeżywają, zmieniły się, nie mają ochoty na zabawę, są smutne. Co powinni zrobić rodzice, żeby dzieci przestały się tak martwić? Katarzyna

Mama na rynku pracy

Odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa

Rozwód rodziców dla dzieci może okazać się traumatycznym przeżyciem. Zwłaszcza te w wieku szkolnym mogą mieć poczucie, że cały ich świat legł w gruzach. Rodzina, którą tworzyli odkąd tylko sięgają pamięcią, przestaje istnieć. Uczucia, jakie towarzyszą dzieciom w tym czasie, to poczucie krzywdy, bezsilności, żal – zarówno do mamy, jak i taty – niepokój i cierpienie. Wrogimi uczuciami dzieci mogą obdarzyć tego z rodziców, które odchodzi z domu.

W wielu przypadkach dzieci zaczynają się słabiej uczyć, są przygnębione, tracą zainteresowanie dotychczasowymi zajęciami, które sprawiały im wiele przyjemności. Układ dnia, tygodnia, do którego były przyzwyczajone, po wyprowadzeniu się jednego z rodziców ulega zmianie. Następuje nowa sytuacja, do której muszą się przyzwyczaić. A to musi potrwać.

Każde z rodzeństwa inaczej będzie przeżywać zaistniałą sytuację i w innym tempie będzie się do niej przyzwyczajać. Pewne jest, że w trakcie rozwodu rodziców dziecko ma poczucie ogromnej niepewności, co do przyszłości, czuje zwątpienie, czy kiedyś może jeszcze być tak „jak dawniej”. Towarzyszące mu lęk, osamotnienie i dezorientacja są naturalnymi reakcjami na zaistniałą sytuację.

Uczucia dziecka i jego dalszy rozwój zależą wyłącznie od rodziców, bo niezaprzeczalne są oni odpowiedzialni za przeżycia dziecka po rozwodzie. I to od nich zależeć będzie jego psychiczna równowaga.

A jak tego dokonać? Przede wszystkim częstymi rozmowami i ciągłym zapewnianiem dziecka, że rozwód rodziców nie ma nic wspólnego z uczuciami, jakimi darzą je mama i tata. Rozwód biorą rodzice ze sobą, ale nigdy nie przestają być rodzicami dla swoich dzieci.

To normalne, że w takich sytuacjach dzieci potrzebują ogromnego wsparcia ze strony obojga rodziców. Bywa jednak tak, że rodzice zajęci pracą i własnymi przeżyciami odsuwają je na dalszy plan. A to może mieć katastrofalne skutki. Bardzo istotne jest wypracowanie porozumienia, by dzieci miały regularny kontakt także z tym rodzicem, który się wyprowadzi.

Polecamy: Jak rozmawiać z dzieckiem o rozwodzie?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)