Rozwód rodziców – zmartwienie dzieci

W przypadku rozwodu cierpią nie tylko małżonkowie, ale przede wszystkim ich dzieci. Jak pomóc dzieciom w zrozumieniu sytuacji ich rodziny? Jakie uczucia mogą towarzyszyć dzieciom podczas rozwodu ich rodziców? Na te pytania odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz psychiatra.

Temat rozwodu nigdy nie pojawił się w mojej rodzinie, aż do teraz. Obecnie w trakcie rozwodu jest moja siostra. Niby wszystko przebiega w „normalnej” atmosferze, ale sytuacja nie jest normalna, zwłaszcza, gdy chodzi o dzieci. Mają ich dwoje, w wieku 9 i 12 lat. Dzieciaki niby rozumieją, że rozwód rodziców, to nie ich wina, jednak nie da się nie zauważyć zmian w ich zachowaniu. Są bardzo zżyte z ojcem, ale będą mieszkać z mamą. Bardzo to przeżywają, zmieniły się, nie mają ochoty na zabawę, są smutne. Co powinni zrobić rodzice, żeby dzieci przestały się tak martwić? Katarzyna

Słuch, wzrok, dotyk: zmysły chronią dziecko

Odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa

Rozwód rodziców dla dzieci może okazać się traumatycznym przeżyciem. Zwłaszcza te w wieku szkolnym mogą mieć poczucie, że cały ich świat legł w gruzach. Rodzina, którą tworzyli odkąd tylko sięgają pamięcią, przestaje istnieć. Uczucia, jakie towarzyszą dzieciom w tym czasie, to poczucie krzywdy, bezsilności, żal – zarówno do mamy, jak i taty – niepokój i cierpienie. Wrogimi uczuciami dzieci mogą obdarzyć tego z rodziców, które odchodzi z domu.

W wielu przypadkach dzieci zaczynają się słabiej uczyć, są przygnębione, tracą zainteresowanie dotychczasowymi zajęciami, które sprawiały im wiele przyjemności. Układ dnia, tygodnia, do którego były przyzwyczajone, po wyprowadzeniu się jednego z rodziców ulega zmianie. Następuje nowa sytuacja, do której muszą się przyzwyczaić. A to musi potrwać.

Każde z rodzeństwa inaczej będzie przeżywać zaistniałą sytuację i w innym tempie będzie się do niej przyzwyczajać. Pewne jest, że w trakcie rozwodu rodziców dziecko ma poczucie ogromnej niepewności, co do przyszłości, czuje zwątpienie, czy kiedyś może jeszcze być tak „jak dawniej”. Towarzyszące mu lęk, osamotnienie i dezorientacja są naturalnymi reakcjami na zaistniałą sytuację.

Uczucia dziecka i jego dalszy rozwój zależą wyłącznie od rodziców, bo niezaprzeczalne są oni odpowiedzialni za przeżycia dziecka po rozwodzie. I to od nich zależeć będzie jego psychiczna równowaga.

A jak tego dokonać? Przede wszystkim częstymi rozmowami i ciągłym zapewnianiem dziecka, że rozwód rodziców nie ma nic wspólnego z uczuciami, jakimi darzą je mama i tata. Rozwód biorą rodzice ze sobą, ale nigdy nie przestają być rodzicami dla swoich dzieci.

To normalne, że w takich sytuacjach dzieci potrzebują ogromnego wsparcia ze strony obojga rodziców. Bywa jednak tak, że rodzice zajęci pracą i własnymi przeżyciami odsuwają je na dalszy plan. A to może mieć katastrofalne skutki. Bardzo istotne jest wypracowanie porozumienia, by dzieci miały regularny kontakt także z tym rodzicem, który się wyprowadzi.

Polecamy: Jak rozmawiać z dzieckiem o rozwodzie?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)