Na czym polega terapia logopedyczna?

Poznaj zasady terapii logopedycznej, dzięki którym lepiej przygotujesz swoje dziecko do wizyty u logopedy! Dowiedz się jak przebiega, jakie ma znaczenie dla rozwoju mowy twojego dziecka i jakie metody wchodzą w jej zakres?

Na czym polega terapia logopedyczna?

Terapia ZZK ma z założenia na celu usunięcie tego zaburzenia. Jednak bywa, że czasem, np. u ludzi z chronicznym zaburzeniem zdolności komunikacyjnych lub u dzieci z jakimś poważnym upośledzeniem, taki cel jest nierealny i ZZK będzie nadal trwać. W takich przypadkach najważniejszym celem terapii jest maksymalne ograniczenie lub zredukowanie ZZK. Równocześnie należy dążyć do stworzenia optymalnych warunków do kształtowania postawy komunikacyjnej, aby osoby te pomimo swojej długotrwałej ZZK nie miały bariery w komunikowaniu się. Na przykład aby osoby z uszkodzonym narządem słuchu używające mowy dźwiękowej (nie muszą mieć zawsze precyzyjnej artykulacji), nie miały pomimo błędnej artykulacji bariery w komunikacji.

Czym jest terapia logopedyczna?

Terapię logopedyczną można określić jako działanie, które jest realizowane specyficznymi metodami w ściśle określonej sytuacji celowego uczenia w celu eliminowania ZZK. Chodzi w zasadzie o tzw. uczenie kierowane, odbywające się pod celowym kierunkiem i kontrolą logopedy w zorganizowanych warunkach gabinetów logopedycznych, ewentualnie także poza nimi. Może go ewentualnie realizować również osoba, która ma ZZK – wraz z rodzicami, opiekunami, osobami bliskimi, pod superwizją logopedy.

Jak wychować córkę na kobietę spełnioną?

Metody terapii logopedycznej

Metody terapii logopedycznej można podzielić na:

  • stymulację nierozwiniętych lub opóźnionych funkcji komunikacyjnych,
  • korygowanie wadliwych funkcji komunikacyjnych,
  • reedukację utraconych lub pozornie utraconych, dezintegrowanych funkcji komunikacyjnych.

Polecamy: Na czym polega dogoterapia z elementami logopedycznymi?

W logopedii można stosować liczne metody z: pedagogiki ogólnej, np.: metodę słowną (podającą, poszukującą), zajęć praktycznych (przykładu – wzoru wymowy), oglądową pedagogiki specjalnej, np.: kompensacji, korektury, usprawniania oraz dynamizowania jednostki. Ich stosowanie jest realizowane w specyficznie stwarzanych sytuacjach terapii logopedycznej, którą G. Knura trafnie charakteryzowała jako „metodycznie stwarzane” sytuacje uczenia.

Od metod trzeba odróżnić techniki i strategie terapii logopedycznej. Podczas gdy metoda oznacza określoną drogę prowadzącą do celu, technika jest to czynność, proces roboczy, quasi-środek transportu za pomocą którego można się dostać do celu. Strategię można rozumieć jako określony plan, koncepcję celowej aplikacji poszczególnych technik.

Na przykład metoda korekcji rotacyzmu może być realizowana za pomocą różnych technik: substytucyjnej, mechanicznej itd., w ramach strategii procesów zabawowych, pośrednich.

Płaszczyzny oddziaływania terapii logopedycznej

Znaczenie logopedii jest wielowymiarowe. Wymieńmy tylko niektóre dziedziny:

  • Egzystencja jako taka. ZZK funkcjonuje często jako bariera komunikacyjna. To jednakże może mieć negatywny wpływ na całe życie człowieka; osoba z ZZK jest często w różnym stopniu ograniczana w tych najbardziej podstawowych dziedzinach przeżywania życia: w zasadzie przeżywania życia jako takiego i swojego własnego życia (aspekt ontologiczny) i w zasadzie poznawania świata jako takiego (aspekt gnozeologiczny, aspekt świadomości poznawczej).
  • Dziedzina medyczna. ZZK jest często pierwszym wskaźnikiem poważnych chorób; pierwszym symptomem, którego manifestowanie umożliwia wczesną interwencję lekarską lub może być następstwem różnych chorób (przy czym terapia logopedyczna jest nierozdzielną częścią kompleksowej opieki medycznej).
  • Dziedzina kognitywna. Dialektyczne powiązanie myślenia i mowy jest dostatecznym i wyraźnym dowodem na zapotrzebowanie logopedii, która interweniuje właściwie w obydwu dziedzinach.
  • Dziedzina emocjonalna. Można wspomnieć na przykład emocjonalne problemy wielu ludzi z afazją, jąkaniem itd. lub powszechnie znane doświadczenie z „dobrych” domów dziecka o pozostawaniu w tyle wychowanków w rozwoju mowy i rozwoju emocjonalnym oraz pozytywne następstwa interwencji logopedycznej również w tej dziedzinie.
  • Dziedzina społeczna. ZZK jest częstą przyczyną dezadaptacji emocjonalno-społecznej w szkole, rodzinie, pracy, grupie społecznej. Likwidacja ZZK eliminuje często również te niepowodzenia. Za pośrednictwem swojej pracy logopedzi pomagają ludziom powrócić do życia w szkole – w pełnieniu funkcji ucznia, studenta, do życia zawodowego, społecznego i kulturalnego.
  • Dziedzina ekonomiczna. Logopedzi pomagają ludziom także z ciężkim stopniem ZZK, aby mogli stać się produktywnymi, zdolnymi do pracy obywatelami.
  • Dziedzina pojmowania estetycznego. Komunikacja funkcjonuje m.in. jako pośrednik piękna – ZZK jest więc możliwym czynnikiem hamującym w tej sferze.

Ta wielowymiarowość świadczy o tym, że logopedia ma (i z pewnością będzie mieć nadal) także w nowoczesnym społeczeństwie swoje znaczenie i swoje wielostronne posłannictwo.

Fragment pochodzi z książki „Wprowadzenie do logopedii” autorstwa Grażyny Guni i Viktora Lechty (Wydawnictwo Impuls, 2011). Publikacja za zgodą wydawcy.

Dowiedz się więcej: Bądź domowym logopedą - ćwiczenia logopedyczne

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)