Metoda Opcji w terapii autystycznej

Na czym polega Metoda Opcji w Terapii Autystycznej? Zobacz, jakie są główne założenia tego programu!

terapia dziecka z autyzmem

fot. Fotolia

Mama na rynku pracy

Metoda Opcji

Na bazie doświadczeń z pracy terapeutycznej rodziców powstał The Son-Rise Program, który stał się podstawą stworzenia Metody Opcji. Znalazła ona szerokie uznanie i zastosowanie w pracy z osobami przejawiającymi zaburzenia rozwojowe (określanymi jako osoby specjalnej troski). Jest ukierunkowana na indywidualne predyspozycje. Osobowość, jaką ma każdy człowiek, to jego najdonioślejszy i niepowtarzalny wymiar – jest to bezcenna istota człowieczeństwa, która powinna być zachowana w terapii indywidualnej.

Cały program wspomagania powinien być dostosowany do środowiska rodzinnego i przez nie inicjowany. Od niego zaczyna się terapia, obejmując coraz szersze grono ludzi – najpierw rodziców, rodzeństwo, a następnie osoby spoza rodziny. Prowadzona według tych założeń terapia umożliwiła stworzenie więzi między dzieckiem autystycznym a jego matką. Manifestowała się poczuciem bezpieczeństwa w jej obecności. Zasada braku oceniania, diagnozowania, pozwolenie na samodzielne ukierunkowanie procesu terapii oraz uznanie wykreowanej przez dziecko własnej symboliki można odnieść do humanistycznego podejścia w terapii.

Barry N. Kaufman wnikliwie opisał proces praktycznego stosowania Metody Opcji, prowadzenia obserwacji, opracowywania szczegółowych wskazówek. Jest to książka szczególnie cenna dla wszystkich opiekujących się niepełnosprawnymi dziećmi – nie tylko dla rodziców i terapeutów pracujących z dziećmi autystycznymi. Przesłanie autora stanowi poszukiwanie dróg w każdym z nas – rodzicach, rodzeństwie, przyjaciołach, sąsiadach. Dróg do zaakceptowania takiego dziecka i uczuć, jakie w nas się przy nim budzą.

Zobacz także: Co powinno jeść dziecko autystyczne?

Na czym polega program Metody Opcji?

Podstawą tej metody jest inicjowanie kontaktu, w pierwszej kolejności wzrokowego, następnie wypracowanie form naśladownictwa oraz możliwości percepcji dotykowej, mającej za zadanie wydłużenie koncentracji uwagi. Te działania zmierzają do wywołania kontaktu, a zastosowanie odpowiedniej diety dodatkowo stymuluje wywołanie mowy echolalicznej, poprzedzonej krzykiem, który również jest nośnikiem informacji. Próby zastosowania programu Kaufmana w warunkach domowych przyniosły efekty. Podejmowane w jego ramach działania były zsynchronizowane i ukierunkowane na poszanowanie indywidualności dziecka, na zrozumienie i przekodowanie informacji przekazywanych przez nie na formy dostępne w kodzie ogólnospołecznym.

Do najważniejszych elementów programu terapeutycznego Kaufmana można zaliczyć:

  • podążanie i włączanie się terapeutów do rytualistycznych zachowań osób z autyzmem jako fundamentu empatycznego rozumienia zachowania, będącego jednocześnie modelem wprowadzania go w interakcje i wspólne podejmowanie działań;
  • bazowanie na motywacji własnej osoby z autyzmem, na podstawie której jest budowany program nabywania umiejętności i wiadomości;
  • odejście od segregacyjnego, weryfikującego systemu terapii na rzecz pełnej akceptacji i stymulowania rozwoju;
  • opieranie się na pozytywnych interakcjach, które mają znaczenie motywujące oraz pozwalają na bezstresowe włączanie się w inicjowane sytuacje społeczne;
  • zaangażowanie w proces terapeutyczny środowiska rodzinnego, które ma kluczowy wpływ na funkcjonowanie każdego człowieka.

Fragment pochodzi z książki "Dziecko autystyczne" autorstwa Beaty Zawiślak (Impuls 2015). Publikacja za zgodą wydawcy.

Zobacz także: Autyzm zaczyna się już w życiu płodowym

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)