Krótko o integracji sensorycznej

W opinii Polskiego Towarzystwa Dysleksji teoria integracji sensorycznej jest nowym spojrzeniem na trudności dzieci w uczeniu się.

Krótko o integracji sensorycznej

Twórczynią teorii integracji sensorycznej jest psycholog-terapeutka A. Jean Ayers. Metoda ta staje się coraz bardziej znana i stosowana na całym świecie – w Stanach Zjednoczonych, Australii, Kanadzie, Anglii, Japonii, Austrii, Portugalii, Niemczech, Danii, a także ostatnio w Polsce.

Ayers mówi o integracji sensorycznej jako procesie, dzięki któremu mózg otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów, segregując je, rozpoznając, interpretując, a także integrując ze sobą oraz uprzednimi doświadczeniami, odpowiada na wymagania otoczenia adekwatną reakcją. Istotą teorii jest opis lokalizowania, sortowania, porządkowania oraz organizowania napływających informacji w taki sposób, aby wszystko wokół nabierało znaczenia, a zachowania były adekwatne do sytuacji. Właściwa integracja sensoryczna jest podstawą normalnego uczenia się oraz właściwego zachowania. Funkcje poznawcze ulegają poprawie poprzez integrację systemów sensorycznych, w szczególności dotykowego i przedsionkowego. Te dwa systemy kształtują podstawowe relacje jednostki z siłą grawitacji oraz otaczającym środowiskiem.

Jak wychować córkę na kobietę spełnioną?

Polecamy: Praca z uczniem ADHD w szkole

Rozpoznanie dysfunkcji

Adaptacja, uczenie się oraz emocjonalna równowaga przychodzą dziecku w sposób naturalny, jeśli wszystkie systemy współpracują ze sobą oraz kiedy wrażenia są sprawnie organizowane na odpowiednich poziomach systemu nerwowego. W przeciwnym przypadku mamy do czynienia z zakłóceniami procesu uczenia się, spowodowanymi niewłaściwym funkcjonowaniem procesów integracji sensorycznej.

Rozpoznawanie dysfunkcji dzieci dokonuje się na podstawie wyników testów integracji sensorycznej oraz klinicznej obserwacji. Terapia integracji sensorycznej zakłada stopniowe przechodzenie od prostszych do coraz bardziej zorganizowanych odpowiedzi adaptacyjnych jednostki na wymagania płynące z otoczenia. Prowadzą ją terapeuci SI - psycholodzy, pedagodzy, rehabilitanci i lekarze, po ukończeniu kilkuetapowego kursu zakończonego egzaminem i wydaniem certyfikatu przez osoby uprawnione.

Jak wygląda terapia

Terapia zazwyczaj odbywa się na sali gimnastycznej, gdzie możliwe jest rozmieszczenie wszystkich przyrządów. Wykorzystuje się w niej różnego rodzaju hamaki, specjalne huśtawki, deskorolki, deski obrotowe, tunele, trampoliny, suchy basen, podwieszane liny, trapezy, pochylnie, zestawy miękkich klocków, zestawy do stymulacji węchowej, wzrokowej, czy też słuchowej, stąd wszystkie jej formy są dla dzieci bardzo atrakcyjne. Wiele wybranych ćwiczeń można prowadzić z dziećmi w szkole, czy też w domu – gdy nie dysponuje się odpowiednią salą, a tym samym wspomagać i uzupełniać zajęcia korekcyjno-kompensacyjne w terapii pedagogicznej dzieci dyslektycznych.

źródło: materiały Polskiego Towarzystwa Dysleksji

Zobacz także: Metody aktywizujące w terapii pedagogicznej

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (2)
/7 lat temu
Panie Marcinie, dziękuję za uważne czytanie moich artykułów :) Pozdrawiam
/7 lat temu
Miło się czyta, jednak nagminny w Polsce błąd kłuje w oczy... Twórczynią teorii integracji sensorycznej opartej na sformułowaniach Sir Sh. Sherringtona była Jean AYRES, nie zaś jak się często spotyka: AYERS. Pozdrawiam Marcin.