Konsekwencje błędów wychowawczych

Jak wszystkie popełnianie przez Ciebie błędy, również i te w wychowaniu mają swoje konsekwencje. Różnica miedzy błędem popełnionym przez Ciebie w pracy, gafą towarzyską a błędem wychowawczym jest taka, że konsekwencje w pierwszych dwóch przypadkach poniesiesz Ty sam, w trzecim przypadku spadną one na Twoje dziecko.

Oto lista skutków, jakie staną się udziałem Twojego dziecka, jeśli będziesz je źle wychowywał.

1. Trudności z uzyskaniem samodzielności, brak odpowiedzialności za swoje postępowanie, żądanie dla siebie praw a przy tym niewywiązywanie się z obowiązków.
2. Nieumiejętność zorganizowani sobie czasu, szybko zniechęca się ulega znużeniu, nie podejmuje wyzwań, nie wymaga od siebie zbyt wiele,
3. brak umiejętności współpracy z innymi, niechęć do podejmowania samodzielnych zadań,
4. nie umie nawiązywać kontaktów z otoczeniem, nie ma dość dobrze rozwiniętej wyobraźni, nie potrafi organizować pracy własnej i innych,
5. postawa wyczekiwania – inni powinni działać na korzyść dziecka, ono samo nie musi podejmować żadnych działań,
6. postawa konsumpcyjna – twierdzisz, że takie właśnie są dzieci sąsiadów, jeśli nie zmienisz swojego postępowania, ktoś niebawem tak powie o Twoim dziecku,
7. kłamstwo w celu ukrycia prawdy przed kontrolującymi dziecko rodzicami,
8. dziecko buntuje się wobec nadmiernej kurateli,
9. dziecko zaczyna naśladować rodziców – staje się podejrzliwe, despotyczne, złośliwe, wścibskie,
10. nieumiejętność samodzielnego życia i funkcjonowania,
11. koncentracja na zaspokajaniu potrzeb materialnych przy zubożeniu potrzeb psychicznych,
12. odczucie dysonansu między wizerunkiem osoby dziecka wykreowanym przez rodziców a jego rzeczywistymi umiejętnościami i możliwościami – często niemożność zaspokojenia potrzeb i ambicji rozwijanych w dziecku przez wiele lat.

By powyższe konsekwencje nie stały się udziałem Twojego dziecka stosuj w wychowaniu zasadę racjonalności w odniesieniu do kar, nagród, ambicji, umiejętności.

Z jakimi problemami dziecko spotyka się w szkole?
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (4)
~Monika36/4 lata temu
Nie wiem jak uważacie, ale wydaje mi się, że sceny, które czasami mamy okazję obserwować na ulicach, czy w sklepie - gdy dziecko zachowuje się skandalicznie, jest wynikiem zupełnie bezstresowego wychowania. Wszystko ma swój umiar, tak więc należy być czujnym i pokazać dziecku granice. Jeśli chodzi o bunt dziecka, które ma 2-3 lata jest zupełnie naturalne. Dziecko sprawdza na co może sobie pozwolić i czy pomimo tego rodzice będą kochać je nadal. Taki bunt mija i dziecko z biegiem czasu z niego wyrasta.
Aga180/6 lat temu
Ale bunt może przybrać wielkie rozmiary. Moim zdaniem nie wszyscy rodzice dobrze zrobili, decydując się na posiadanie dzieci. A obserwując, co się dzieje w sklepach, autobusach, pełnych rozpieszczonych dzieciaków, łatwo mi uwierzyć, że to konsekwencja błędów wychowawczych.
Idy_La/6 lat temu
uważam, że nad tym buntem trzeba zapanować - inaczej mistrz manipulacji wejdzie nam na głowę i zdominuje nas całkowicie!
POKAŻ KOMENTARZE (4)