Jakie są rodzaje ADHD?

Na jakie podtypy dzieli się nadpobudliwość psychoruchowa z deficytami uwagi? Jakie zaburzenia towarzyszą ADHD u dorosłych? Jakie choroby można pomylić z nadpobudliwością psychoruchową? Dlaczego tak istotne jest wczesne postawienie diagnozy?

Jakie są rodzaje ADHD?

Typy ADHD

W zależności od dominacji poszczególnych objawów ADHD można wyróżnić trzy podtypy:

  1. Typ nieuważny – występuje u uczniów, którzy często zdradzają oznaki nadaktywności umysłowej, a dodatkowo mogą być nadmiernie impulsywni.
  2. Typ nadaktywny (impulsywny) – cechuje uczniów, których stan najłatwiej poznać po zachowaniu; są oni niezwykle energiczni, a ich działania mogą prowadzić do poważnych problemów edukacyjnych i towarzyskich.
  3. Typ połączony – charakteryzuje uczniów zdradzających cechy obu powyższych grup.

Powyższy podział jest jednym z wielu możliwych. Niektórzy badacze wymieniają jedynie dwa podtypy ADHD:

  • ADHD z nadruchliwością,
  • ADHD bez towarzyszącej nadruchliwości.

Innym sposobem klasyfikacji jest podział na ADHD u dzieci i ADHD u dorosłych.

ADHD u dorosłych

W odniesieniu do dorosłych wyróżniamy następujące podtypy ADHD:

  • z zaburzeniami lękowymi;
  • z depresją;
  • z zaburzeniami uczenia się (głównie u dzieci);
  • z pobudzeniem lub manią;
  • z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych;
  • u osób twórczych (np. Mozart);
  • z zaburzeniami zachowania (u dzieci) albo cechami osobowości dyssocjalnej (u dorosłych);
  • z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (nerwica natręctw);
  • pseudo-ADHD.

Należy w tym miejscu zwrócić szczególną uwagę na ostatni podtyp – pseudo-ADHD. Niemniej jednak, aby można było mówić o prawdziwym ADHD, należy wziąć pod uwagę natężenie charakterystycznych dla niego objawów.

Zobacz także: Pozagenetyczne przyczyny ADHD

Czym są markery nowotworowe? [video]

Jakie choroby i zachowania mogą zostać pomylone z ADHD

Na koniec warto przytoczyć choroby i zachowania, które mogą przypominać ADHD. Ilustruje je tabela.

Choroby i zachowania o symptomach przypominających zespół ADHD:

Choroby somatyczne

Alergie, nadczynność tarczycy, choroby reumatyczne, choroby wątroby, wady serca, choroby pasożytnicze, niedokrwistość, niedożywienie, przewlekłe zatrucie ołowiem, zażywanie niektórych leków, padaczka, uszkodzenie słuchu lub wady wzroku.

Zaburzenia psychiczne

Dzieci z niskim ilorazem inteligencji, zaburzenia lękowe, zaburzenia zachowania, całościowe zaburzenia rozwoju, depresja, mania.

Zaburzenia wynikające z działania czynników środowiskowych

Dziecko nieprzeciętnie zdolne, dzieci narażone na zbyt duży stres, dziecko maltretowane fizycznie, wykorzystywane seksualnie, dziecko pochodzące z domu, w którym brak jasnych reguł postępowania.

Dane zamieszczone w tabeli wyraźnie wskazują, że w przypadku ADHD wymagane są ostrożna diagnoza i terapia.

Za pierwotne objawy ADHD uważa się zatem: skłonność do rozpraszania uwagi, impulsywność, podenerwowanie itp. Natomiast wtórne to te, które najtrudniej leczyć. Należą do nich: niska samoocena, depresja, nuda, frustracja, lęk, problemy w kontaktach z otoczeniem, przyjmowanie narkotyków, kradzieże. Im bardziej opóźnia się rozpoznanie zespołu ADHD, tym poważniejsze stają się problemy z objawami wtórnymi typu: kradzieże, narkotyki, problemy z otoczeniem w kontaktach interpersonalnych. Dlatego wskazane jest, aby diagnoza ADHD ustalona była jak najszybciej.

Fragment pochodzi z książki Środowisko rodzinne i szkolne wobec zespołu ADHD u dzieci w młodszym wieku szkolnymKatarzyny Herdy-Płonki (Impuls, 2012). Publikacja za zgodą wydawcy.

Zobacz też: Dorosły po przejściach

Tagi: depresjachorobaadhd
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)