Jakie metody wychowawcze zamiast przemocy?

W drugiej części przeglądu treści ogólnopolskiej kampanii „Bicie jest głupie” odnajdziesz gotowe sposoby na radzenie sobie z trudnymi sytuacjami wychowawczymi.

Mów jak się czujesz w danej sytuacji, używając formuły „Ja”, „Mnie”; nie oceniaj charakteru dziecka:

  • (JA) Jestem zła, kiedy mówisz w ten sposób do siostry, nie podoba mi się to! Proszę, abyś ją przeprosiła.
  • (JA) Myślałam, że umrę ze strachu, jak wybiegłeś na ulicę.
  • Złości mnie, jak przeklinasz. Nie chcę, abyś tak mówił.

Dzieci, które rozumieją, co czujemy, szybciej uczą się pożądanych zachowań, a także empatii.

Z jakimi problemami dziecko spotyka się w szkole?

Postępuj grzecznie, ale stanowczo:

  • Nie podoba mi się, jak bawisz się jedzeniem. Jeśli nie chcesz jeść, podziękuj i odejdź od stołu.
  • Nie zgadzam się, abyś mnie bił. Powiedz mi słowami, co Cię zdenerwowało i co chcesz zmienić.
  • Nie wolno szarpać psa. Proszę, abyś traktował go łagodnie.

Nie mów dziecku, że jest niemądre, czy złe, ale np., że się niemądrze lub źle zachowało – w ten sposób, krytykując zachowanie, nie niszczymy poczucia własnej wartości dziecka.

PRZYTRZYMAJ dziecko

Są sytuacje, kiedy trzeba użyć siły – gdy dziecko bije, wybiega na ulicę, wkłada palce do kontaktu. Trzeba wtedy mocno je przytrzymać i stanowczo powiedzieć: „Nie zgadzam się!”

Zastosuj „CZAS NA USPOKOJENIE”:

Często pomaga krótkie odizolowanie dziecka – odesłanie na parę minut do pokoju/kącika, lub nakazanie, aby dziecko usiadło na specjalnym „fotelu do namysłu”. W tym czasie może się ono uspokoić, a my mamy okazję, by ochłonąć.

Użyj METODY NATURALNYCH KONSEKWENCJI:

Nie jest dobrze zawsze chronić dziecko przed skutkami jego zachowań. Kiedy to tylko możliwe pozwólmy, aby odczuło konsekwencje swych działań lub zaniedbań. Dzięki temu nauczy się odpowiedzialności za swe czyny.

  • Połamałeś ze złości kredki. Przykro mi, ale nie kupię Ci nowych.
  • Nie chcesz zjeść obiadu, ale następny posiłek będzie dopiero wieczorem.

Zobacz też : Jak opanować złość na dziecko?

Ustal KOLEJNOŚĆ:

  • Teraz zjesz obiad, później obejrzysz film.
  • Kiedy odrobisz lekcje, pobawimy się w chowanego.

Czasem chodzi tylko o to, aby dziecko wiedziało, kiedy będzie mogło zrobić to, na co ma ochotę.

Daj szansę dokonania OGRANICZONEGO WYBORU:

  • zaproponuj niejadkowi: Wolisz kanapkę z serem czy z szynką? Czy chcesz zjeść zupę z miseczki, czy z talerza?
  • a maruderze: Czy wolisz dzisiaj sztruksy, czy spodnie od dresu? Chcesz najpierw włożyć piżamę, czy wolisz najpierw umyć zęby?

Dzięki temu unikniesz wielu konfliktów, gdyż dziecko, które „samo wybrało”, ma większą motywację do trwania przy swym wyborze. Jest to też nauka podejmowania decyzji, która sprawia, że czuje się ono mądre, ważne, samodzielne i odpowiedzialne.

ODWRACAJ UWAGĘ:

Często skutecznym sposobem, by zapobiec awanturze, jest odwrócenie uwagi małego dziecka:

  • O patrz, jaki ładny ptaszek, to sikorka, jak myślisz, dokąd leci?
  • Chodź, pomożesz mi poukładać książki kucharskie, przy okazji wybierzemy jakiś przepis na obiad.

Zobacz też : Jak rozwiać wychowawcze dylematy?

PRZEWIDUJ trudne sytuacje:

Ustal proste reguły, których przestrzegania będziesz wymagać w określonych sytuacjach:

  • Idziemy do lekarza. Pamiętaj, że w poczekalni trzeba mówić ciszej, by nie przeszkadzać innym.
  • Dzisiaj przychodzą do nas goście. Po kolacji proszę, abyś się grzecznie pożegnał i bez napominania poszedł spać. Możesz posłuchać bajki na dobranoc, a jutro poczytam ci o kwadrans dłużej.

Pamiętaj, że dziecko szybko się nudzi. Przewidując wizytę w urzędzie lub długą podróż zaplanuj, jak urozmaicić mu ten czas:

  • Jazda pociągiem będzie trwała dość długo. Czy chcesz zabrać książeczki i gry do zabawy?
  • Zwykle w poczekalni długo się czeka. W co się po cichu pobawimy? A może zabrać Ci książkę do poczytania?

Powinniśmy wskazywać dzieciom granice dopuszczalnych zachowań. Wprowadź wspólnie z dzieckiem proste zasady panujące w waszym domu i skutki ich łamania (nie mogą to być kary fizyczne, ale np. odebranie przywilejów); trzymaj się ustalonych zasad i pamiętaj, że obowiązują one też dorosłych domowników!

Przede wszystkim: dostrzegaj i CHWAL ZA DOBRE ZACHOWANIE.

Dzieci bardzo chcą być chwalone. Będą się starały, aby uzyskać Twoją aprobatę.

Źródło : www.biciejestglupie.pl

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)