Jak zaktywizować chore dziecko?

Choroba jest procesem, w którym należy nie tylko leczyć, lecz również zapewniać dziecku odpowiednią ilości zajęć, zabaw i dodatkowych aktywności oraz dbać o jego dobre samopoczucie. Działania te pomogą dziecku w walce z chorobą.

Jak zaktywizować chore dziecko?

Lęki związane z chorobą

Ograniczona sprawność ruchowa nasila negatywne odczucia, wyzwalając lęki, obawy lub uczucie przerażenia powiązane głównie z poczuciem własnej bezsilności (Kowalczewska, 1980).

Depresja?

Dziecko pozbawione ruchu ma zmniejszoną lub zablokowaną możliwość obserwacji, przeżywania własnych doświadczeń i zdobywania praktycznej orientacji w codziennych warunkach.

Czym są markery nowotworowe? [video]

Jest zmęczone psychicznie, wskutek czego staje się bierne i smutne. Powoduje to ubóstwo wrażeń, a co za tym idzie – ubóstwo spostrzeżeń, wyobrażeń i języka. Wiedza dziecka o świecie wykazuje braki i wymaga specjalnych zabiegów wyrównawczych (Doroszewska, 1963, s. 75–76).

M. i R. Hertlowie (1995) zauważają, że dziecko z upośledzoną aktywnością ruchową wykazuje tendencję do odosobnienia, brak zainteresowania ludźmi i światem zewnętrznym oraz wykazuje stan depresji.

Nie tylko choroba jest obciążeniem

J. Korzeniewska (2001) twierdzi, że w wielu wypadkach bardziej uciążliwe i przykre ograniczenia wywołuje sam pobyt na oddziale niż konsekwencje samej choroby.

Do obciążeń psychicznych związanych z chorobą należą także inne ograniczenia, jak dieta, zmiana rytmu dnia, konieczność przyjmowania lekarstw itp.

Trudna zmiana diety

Dieta najwięcej problemów przysparza dzieciom przewlekle chorym (z cukrzycą, chorobami nerek, alergiami itp.) – zmuszone do niej mogą mieć poczucie pokrzywdzenia, bycia innym, odrzuconym, gorszym.

W chorobach ostrych apetyt zwykle jest zmniejszony i dziecko zazwyczaj nie przeżywa tej sytuacji jako sytuacji ograniczenia (Obuchowska, Krawczyński, 1991).

Zobacz też: Twoje dziecko - smakosz czy niejadek?

Rola rodziców

Należy także zaznaczyć, że często sami rodzice dzieci chorych z przesadą stosują wskazania lekarskie, zabraniając nawet ruchu, który jest dla dziecka wskazany (Pecyna, 2000). Zapewnienie i regulowanie aktywności dostosowanej do rodzaju i przebiegu choroby jest szczególnie istotne.

Mózg człowieka, aby sprawnie funkcjonować, potrzebuje dopływu różnych bodźców dostosowanych do specyfiki całego ustroju. Jeśli aktywność ruchowa nie jest możliwa, niezbędne jest wzbudzanie i zastępowanie jej aktywnością psychiczną.

Dodatkowe zajęcia i zabawy

Dla dzieci chorych, przebywających w szpitalu, szczególne znaczenie mają zajęcia z zakresu pedagogiki terapeutycznej prowadzone przez nauczycieli, natomiast dla dzieci przebywających w środowisku domowym znaczenia takiego nabierają indywidualne zabawy dziecka w łóżku (Obuchowska, Krawczyński, 1991).

Zobacz też: Kto może otrzymać dodatek na kształcenie dzieci niepełnosprawnych?

Fragment pochodzi z książki „Dziecko z chorobą nowotworową – problemy psychopedagogiczne” autorstwa Beaty Antoszewskiej, Oficyna Wydawnicza „Impuls”. Tytuł, lead i śródtytuły są dziełem redakcji.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)