Jak uśpić dziecko?

"Ja nie chcę jeszcze spać!" - każdy rodzic wielokrotnie słyszał to kategoryczne stwierdzenie z ust swojej pociechy. Co piąte dziecko w wieku przedszkolnym i szkolnym ma problemy z zaśnięciem. Przeczytaj, jak przygotować dzieci do snu, jak im pomóc odprężyć się przed snem i jak je oswoić z lękami nocnymi.

Jak uśpić dziecko? fot. fot. Fotolia

Około 20-25% dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym ma problemy ze snem, takie jak niechęć pójścia do łóżka, zaśnięcie i podtrzymanie snu. Innym trzeba poświęcić wiele uwagi, by zasnęły, a jeszcze inne zasypiają tylko w innym pokoju lub w sypialni rodziców. Często bierze się to stąd, że dzieci te nie zostały nauczone właściwych nawyków związanych ze snem, gdy były niemowlętami.

Jak przygotować dzieci do snu?

Choć dzieci znacznie różnią się między sobą pod względem ilości i długości drzemek za dnia, większość wyrasta z nich w wieku trzech do sześciu lat. Zanim tak się stanie, drzemki powinny mieć miejsce wczesnym popołudniem i być ograniczone do dwóch godzin. Inaczej dziecko może nie czuć się senne w porze kładzenia się do łóżka.

Ponieważ dobry sen wspomagany jest przez aktywność fizyczną, zapewnij swojemu dziecku odpowiednią dawkę ruchu za dnia. Przedstawiciele służby zdrowia są zaniepokojeni faktem, że coraz więcej dzieci prowadzi siedzący tryb życia. Głównym winowajcą jest telewizja - niektóre dzieci nierzadko spędzają codziennie przed telewizorem trzy godziny albo i więcej. Ograniczanie czasu spędzanego na oglądaniu telewizji i zachęcanie do fizycznej aktywności, zwłaszcza późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem, poprawi ich sen.

Ogranicz ilość spożywanych przez twoje dziecko napojów i potraw zawierających kofeinę. Kofeina mocniej wpływa na dzieci niż na dorosłych, więc prędzej zakłóci ich sen. Po porze obiadowej powinno się unikać coli, czekolady (czekoladki, lody, kakao) i innych substancji zawierających kofeinę.

Przed położeniem do łóżka zapewnij swojemu dziecku czas na odprężenie. Ogranicz w tym czasie hałas, czynniki pobudzające oraz aktywność fizyczną i zachęć je do skupienia się na spokojnych zajęciach, takich jak czytanie książki czy spokojna zabawa.

Ustanów regularny i przewidywalny zestaw czynności związanych z porą kładzenia się do łóżka, by twoje dziecko zaczęło kojarzyć tę porę ze snem. Czynności te mogą obejmować mycie zębów, czytanie książki, słanie łóżka i umieszczanie w nim ulubionej przytulanki, przyciemnianie światła i buziak lub uścisk na dobranoc. Pamiętaj, by na te czynności przeznaczyć odpowiednio dużo czasu (zwykle dwadzieścia do trzydziestu minut).

Zobacz także: Nauka mycia zębów – najlepsza profilaktyka próchnicy

Mama na rynku pracy

Ustanów regularną porę kładzenia się do łóżka, która pokrywać się będzie z porą, gdy twoje dziecko zazwyczaj odczuwa senność. Jednak jeśli dziecku nie chce się spać, przeznacz dodatkowe piętnaście minut na czytanie książki. W innym przypadku twoje dziecko może zacząć kojarzyć porę na kładzenie się do łóżka z frustracją i niemożnością zaśnięcia. Uważaj też, by nie uczyć dziecka negatywnych myśli o śnie typu: „Jeśli się nie wyśpisz, jutro będziesz czuć się wyczerpany”. Inaczej dziecko może zacząć obawiać się i stresować snem, co tylko zwiększy prawdopodobieństwo wystąpienia chronicznych problemów. W większości przypadków można być pewnym, że dziecko prześpi tyle godzin, ile będzie potrzebować i kiedy to mu będzie potrzebne.

Jeśli twoje dziecko nie może zasnąć o rozsądnej porze, zacznij stopniowo wprowadzać wcześniejszą porę wstawania. Przesunie to rytm temperatury ciała dziecka i ułatwi wcześniejsze zasypianie. Utrzymuj również konsekwentny czas wstawania; pomoże to dziecku odczuwać senność o tej samej porze każdego wieczoru.

Gdy dziecko znajdzie się już w łóżku...

Gdy twoje dziecko znajdzie się już w łóżku, unikaj pozwalania mu na wstawanie „po jeszcze jedną szklankę wody” albo „po jeszcze jeden uścisk”. Im konsekwentniej wzmacniać będziesz takie zachowania, tym szybciej dziecko nauczy się sprawdzać granice wstawania z łóżka. Ułóż dziecko w łóżku ponownie, szybko i bez zbędnych dyskusji. Stosuj nagrody słowne i rozważ zastosowanie nagrody – jak przysmak bądź zabawa – rano, jeśli dziecko wykaże poprzedniego wieczoru właściwe zachowania związane z porą kładzenia się do łóżka.

Nie wysyłaj dziecka do łóżka przed czasem, w ramach kary. Jeśli położy się do łóżka zdenerwowane, będzie miało problemy z zaśnięciem i zacznie postrzegać łóżko negatywnie. Powinno kojarzyć łóżko i porę kładzenia się do niego ze snem, nie z karą.

Wreszcie, twoje dziecko może przechodzić przez okres, gdy nie chce pójść do łóżka, ponieważ boi się ciemności, potworów bądź koszmarów. Ważne, by nie pozwalać uciekać mu przed lękami, umożliwiając spanie w swojej sypialni lub innym pokoju; taka uległość jedynie zaostrzy przekonanie dziecka, że nie może spać samo.

Polecamy: Lęk i kłopoty z zaśnięciem u dziecka – co robić?

Jak oswoić dziecko z nocnymi lękami?

Oto kilka strategii na nauczenie dziecka, jak radzić sobie z nocnymi lękami;

  • pozwól dziecku zostawić włączoną lampkę nocną lub częściowo otwarte drzwi, następnie stopniowo zmniejszaj natężenie światła bądź kąt otwarcia drzwi;
  • naucz dziecko stosowania w łóżku relaksacji i przyjemnych technik wizualizacji (ulubione miejsce bądź bohater); pomoże mu to odprężyć się i odciągnąć uwagę od myśli lękowych;
  • ogranicz ekspozycję dziecka na przerażające sceny w telewizji i w filmach;
  • wyjaśnij dziecku różnicę pomiędzy fantazją a rzeczywistością.

Uczenie dzieci dobrego snu wymaga czasu i cierpliwości, ale jest warte wysiłku, gdyż opanowanie właściwych nawyków zapewni im dobry sen do końca życia.

Warto przeczytać: Czy pozwolić dziecku na spanie z rodzicami?

Fragment pochodzi z książki "Powiedz dobranoc bezsenności. Jak zdrowo spać i lepiej żyć" dr. Gregga D. Jacobsa (Studio Astropsychologii). Publikacja za zgodą wydawcy. Tytuł, lid i śródtytuły pochodzą od redakcji.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)