Jak rozpoznać zespół Aspergera?

Czym jest zespół Aspergera? Jakie charakterystyczne objawy towarzyszą temu zaburzeniu? Na czym polega rozwój tego zaburzenia? Jak rozwija się zespół Aspergera w okresie niemowlęcym, przedszkolnym, a jak w okresie szkolnym? Jakie problemy z umiejętnościami społecznymi występują u dzieci z tym zaburzeniem?

Jak rozpoznać zespół Aspergera?

Co to jest zespół Aspergera?

Zespół Aspergera nie daje się rozpoznać fizycznie, tak jak np. zespół Downa. Dzieci objęte tą diagnozą z pozoru nie różnią się od innych dzieci: chodzą do szkoły, maja kolegów, ale muszą włożyć o wiele więcej wysiłku w to, co innym przychodzi bez najmniejszego trudu.

U maluchów z zespołem Aspergera można zauważyć brak zainteresowania otoczeniem, nadruchliwość. Takie dzieci są również niespokojne, lękliwe, bardzo płaczliwe, na każdą próbę przytulania reagują tak, jakby dotyk sprawiał im ból, gwałtownie reagują też na obcych i są nadwrażliwe.

Objawy – jak rozpoznać zespół Aspergera?

Rozwój dziecka z zespołem Aspergera do 2. roku życia przebiega prawidłowo. Po pewnym czasie „charakterystyczne” dla tego zaburzenia zachowania zaczynają być jednak widoczne. Bliscy zaczynają zauważać, że coś jest nie tak.

Dziecko dotknięte tym zaburzeniem nie lubi zmian, co da się odczuć w codziennych zajęciach:

  • maluch najchętniej jeździ tylko jednym samochodem, w przypadku zmiany pojazdu wpada w histerię;
  • dziecko musi się oswoić z fotelikiem, który stoi w domu przez 2 tygodnie. Dopiero później można próbować wsadzić go do samochodu;
  • na spacery, plac zabaw i do sklepu zawsze wybiera tę samą trasę. Tak samo w przypadku chodzenia do przedszkola i szkoły;
  • trudno jest przekonać dziecko, aby zostało w przedszkolu. Jeżeli mama nie poczeka z dzieckiem na opiekunkę i odejdzie zostawiając dziecko aby samo czekało, sytuacja może zakończyć się histerią;
  • dziecko je te same posiłki (serki, budynie, jeden rodzaj płatków śniadaniowych) i nie chce spróbować niczego innego;
  • dziecko preferuje spodnie na gumkę i bluzy wkładane przez głowę, metki muszą być zawsze odcięte. Przymierzanie rzeczy stanowi spory problem, identycznie przedstawia się sytuacja z butami;
  • dziecko najlepiej bawi się tą samą zabawką, natomiast w przypadku gier grupowych narzuca swoje zasady;
  • ubrania muszą być zakładane w stałej kolejności, jedzenie również musi odbywać się po kolei (ziemniaki, mięso, surówka), a składniki nie mogą się łączyć na talerzu. Stale powtarza te same czynności przed zaśnięciem.

Rozwój zaburzenia

Obserwując dziecko, można dostrzec, że posiada ono inne umiejętności niż pozostałe dzieci. Na każdym z etapów życia dziecka zaburzenie rozwija się następująco:

Okres niemowlęcy:

  • niechęć przytulania się do najbliższych,
  • nikły kontakt wzrokowy,
  • brak zainteresowania zabawkami pokazywanymi przez dorosłych,
  • brak reakcji na dźwięki, zapachy, dotyk.

Wiek 2–3 lata:

  • zaburzenia mowy,
  • brak reakcji na własne imię,
  • brak chęci uczestniczenia w różnych zabawach,
  • nadwrażliwość na dźwięki, zapachy, dotyk,
  • niechęć jakichkolwiek zmian,
  • fiksacje,
  • słaba koordynacja ruchowa,
  • ograniczona gestykulacja,
  • reakcje niestosowne w danej sytuacji (upór, nieustępliwość, wycofanie).

Zobacz też: Nauka o zespole Aspergera

Jakie objawy wskazują na chorą trzustkę? [video]

Okres przedszkolny:

  • unikanie spontanicznych kontaktów,
  • niewłaściwe zabawy z dziećmi (bicie, lizanie, wąchanie kolegi),
  • nadmierna aktywność lub spowolnienie,
  • wczesne rozpoznawanie cyfr, liter i znaków,
  • niewytłumaczalne reakcje werbalne,
  • nieumiejętność podtrzymania rozmowy,
  • niezrozumiałe emocje (gniew, agresja),
  • stałość,
  • szczególne zainteresowania (matematyka, rozkład jazdy), powracanie do tego samego tematu,
  • szybka nauka czytania przed zakończeniem rozwoju mowy,
  • problemy z rysowaniem i kolorowaniem,
  • bardzo dosłowne rozumienie wypowiedzi.

Okres szkolny:

  • problemy z koncentracją,
  • trudności w zdobywaniu wiedzy (klasy 4–6),
  • problemy w radzeniu sobie z nieoczekiwanymi zmianami,
  • trudności w zawieraniu znajomości,
  • dobry kontakt z osobami dorosłymi,
  • nadruchliwość,
  • zainteresowania pochłaniające czas i uwagę dziecka co skutkuje zaległościami w nauce,
  • unikanie kontaktu wzrokowego,
  • stereotypowe zachowania,
  • problemy z kolorowaniem, niewyraźne pismo.

Problemy z umiejętnościami społecznymi

Osoby z zespołem Aspergera cierpią na niedorozwój umiejętności społecznych. Może się on wiązać z zainteresowaniami, wykonywanymi czynnościami, emocjami, zdolnością komunikacji oraz umiejętnościami poznawczymi. Zainteresowania dziecka z zespołem Aspergera są z reguły specyficzne i sztywne. Takie dziecko pasjonuje się głównie wybranymi dziedzinami wiedzy i skrupulatnie zbiera informacje na dany temat, swoją pasję kieruje również w stronę układów i wzorów np. matematycznych lub scalonych.

Specyficzne czynności podobne do dziecka z zespołem Aspergera to m.in. tworzenie skomplikowanych rytuałów, których pominięcie grozi frustracją; bawienie tylko w wybrane zabawy, powielanie tego samego schematu zachowań, używanie tych samych przedmiotów oraz protestowanie w chwili konieczności zmiany miejsca zabawy.

Emocje chorego na Aspergera znacznie odbiegają od normalnego rozwoju dziecka. Chodzi tu głównie o: unikanie zabaw z innymi dziećmi, nie dostrzeganie potrzeb innych dzieci, nie odwzajemnianie uśmiechu, brak empatii, nie dostosowanie zachowań do danej sytuacji, zbyt gwałtowne reakcje oraz huśtawki nastrojów.

Dzieci z zespołem Aspergera mają słabo rozwinięte zdolności komunikacji słownej i niewerbalnej, zbyt dosłownie rozumieją metafory, sarkazm. Mają również problemy z kontynuowaniem rozmowy, posługują się specyficznym tonem głosu i sztywno trzymają się zasad. Dziecko z tą dolegliwością czyta książki głównie po to, by kolekcjonować informacje, nie posiada również wyobraźni niezbędnej do zabawy.

Dzieci z zespołem Aspergera nie charakteryzują się zawsze tymi samymi objawami. Jedne mogą mieć problem z koncentracją, inne natomiast mogą być wiecznie niespokojne.

Jeżeli zauważymy, że nasze dziecko zachowuje się odmiennie, warto poradzić się specjalisty. Przyczyny specyficznych zachowań mogą być różne. Osoba wykwalifikowana na pewno rozwieje nasze wątpliwości.

Opracowano na podstawie książki „Codzienność z zespołem Aspergera. Okiem rodzica i terapeuty” autorstwa Agnieszki Borkowskiej i Beaty Grotowskiej. Wydawnictwo Harmonia, Gdańsk 2012/jm

Zobacz też: Czym jest zespół malformacji Dandy'ego-Walkera?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (2)
/rok temu
Rzuć okiem jakie są objawy zespołu Aspergera w wyszukiwarce. Można tam trochę ciekawych stron znaleźć. Na przykład taką: http://leczymysie.pl/zespol-aspergera-objawy-leczenie/
/rok temu
Witam.Posiadam zespół aspergera,przede wszystkim-Ma problemy z rówieśnikami,ciasno się uczy,nie umie się skupić,myśli że jest jedyny na tym świecie,uważa że nikt go nie chce ani nie kocha,najczęstsze kłótnie rodzinne . . . Taki cały fakt...podobny do ADHD