Jak nauczyć dziecko odwagi?

Każdy rodzic chciałby, aby jego dziecko było otwarte, pełne odwagi pogodne, nie miało trudności z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami, nie bało się wyrażać swojego zdania itp. Jednak wielu z rodziców nie zdaje sobie sprawy z tego, że nie wzmacnia poprzez wychowanie tych postaw, a wręcz przeciwnie – nie pozwala na utrwalanie tych umiejętności. Jak nauczyć dziecko odwagi?

Odwaga to wolność wyrażania własnych opinii

Bardzo często bowiem karzą swoje dzieci, kiedy te próbują powiedzieć coś we własnym imieniu bądź nie zgadzają się z opinią innych – zwłaszcza dorosłych. Wtedy rodzic karci dziecko mówiąc, że dorosły ma rację, nie wolno się tak odzywać do babci czy nie należy „pyskować” cioci itp. Takie komentarze zapamiętane przez dziecko, prowadzą do wycofywania się z pewnych aktywności, ponieważ rozumiane są one jako złe i niestosowne.

Takich sytuacji można mnożyć i z pewnością każdy rodzic po dłuższym zastanowieniu potrafi sobie przypomnieć podobną sytuację. Nie należy się zatem dziwić, że dziecko robi się nieśmiałe, nie chce wyrażać swoich poglądów czy rzadko zabiera głos podczas lekcji w szkole – towarzyszy mu bowiem lęk przed oceną, przed krytyka i porażką.

Z jakimi problemami dziecko spotyka się w szkole?

Polecamy: Nieśmiałe dziecko - jak mu pomóc?

Jak nauczyć dziecko odwagi?

Jak zatem uczyć dziecko odwagi? Nie wystarczy tylko i wyłącznie powiedzieć, aby było odważne. Dzieci najbardziej uczą się poprzez modelowanie czyli naśladowanie innych – przede wszystkim własnych rodziców. Jest to bardzo ważna informacja, ponieważ rodzice powinni mieć świadomość, że ich dziecko zapamięta dużo więcej z tego, co starsi robią niż to, o czym mówią.

Jeśli dziecko widzi, że rodzice nie mają żadnych oporów przed rozmowami z innymi, że nawet jeśli mają jakiś problem to otwarcie o nim mówią i próbują rozwiązywać, wówczas istnieje większe prawdopodobieństwo, że w sposób naturalny przyswoi te umiejętności.

Odważne dziecko to dziecko o wysokim poczuciu wartości

Poza tym należy wzmacniać w dziecku poczucie wartości. Jeśli dziecko będzie miało adekwatną samoocenę, wówczas nie będzie się obawiało kontaktu z innymi, będzie bowiem zdawało sobie sprawę, że wszyscy mają równe prawa i każdy może wypowiedzieć swoją opinię bez obawy. 

Polecamy: Jak z szacunkiem i miłością wyznaczać dziecku granice

W ten sposób dzieci w bardziej aktywny sposób uczestniczą w grach i zabawach w rówieśnikami, chętniej poznają nowe osoby, nie boją się z nimi kontaktu. Jednak równie ważne jest to, że w momencie, kiedy dziecko jest już w wieku szkolnym, to nie ma bariery przed zgłaszaniem się na lekcjach, nie boi się zadawania pytań nauczycielom, aktywnie uczestniczy w zajęciach, a co za tym idzie lepiej się uczy i ma lepsze stopnie.

W późniejszym okresie, już w czasie dorastania oraz życiu dorosłym, dzieci, które były stymulowane do aktywności społecznej są bardziej zaradne, przedsiębiorcze, nie boją się nowych wyzwań, łatwiej im przychodzi rozwiązywanie konfliktów i problemów. Jest to zatem ogromny potencjał, który rodzice mogą przekazać własnemu dziecku.

Można dziecko uczyć odwagi, ale należy pamiętać, aby robić to sukcesywnie i od samego początku. Nie można wymagać asertywnej postawy, jeśli nie miało ono wcześniej możliwości nauczenia się jej. Natomiast jeśli da się podstawy, można wnioskować, że te umiejętności będą utrwalane przez cały czas.

Zobacz także: Jak stworzyć silną relację z dzieckiem

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)