Grzybobranie – ćwiczenia logopedyczne dla dzieci

Terapia logopedyczna często nie przynosi zadowalających efektów, ponieważ częstotliwość wizyt dziecka w gabinecie logopedycznym jest zbyt niska. Ćwiczenie logopedyczne wykonywane z dzieckiem w domu wspomagają terapię prowadzoną przez specjalistę i przynoszą lepsze rezultaty.

Szereg poniżej zaproponowanych ćwiczeń obsługuje niemal wszystkie elementy standardowego postępowania logopedycznego mającego na celu usprawnienie aparatu mowy i narządów mownych oraz korygowanie nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem poszczególnych artykulatorów. Ponadto ich atrakcyjna forma stymuluje dziecko, dla którego ćwiczenia logopedyczne są rodzajem gry czy zabawy.

Gimnastyka buzi i języka…

Dzięki ćwiczeniom dziecko nabywa umiejętność świadomego kontrolowania ruchów mownych: wąski-szeroki język, język wysoko-nisko, liczenie zębów itp., a co za tym idzie kompetencję do prawidłowego artykułowania dźwięków.

Mama na rynku pracy

Wszelkie aktywności wspomagające pracę mięśni twarzowych i mięśni okrężnych ust, jak: wypychanie, wciąganie policzków, smutna-wesoła minka, otwieranie- zamykanie ust, trenują prawidłowe nawyki w ułożeniu narządów mowy (zamknięta buzia, symetryczne ułożenie ust, języka) oraz kształtują właściwe napięcie mięśniowe odpowiedzialne za kontrolę ruchów narządów mownych.

Prawidłowe oddychanie

Czynności dmuchania, głębokiego oddychania mają za zadanie formować prawidłowy tor oddechowy u dziecka oraz wypracować nawyk lepszego jakościowo oddechu przeponowego, a także wspomagać takie cechy oddechu, jak jego płynność i głębokość.

Słuch fonematyczny a słuch fizyczny

Elementy aktywności dźwiękonaśladowczych rozwijają u dziecka słuch fonematyczny odpowiedzialny za rozróżnianie poszczególnych dźwięków systemowych, tzn. głosek. Proces, podczas którego dziecko słyszy dźwięki, a następnie je powtarza, ćwiczy kompetencję dokonywania analizy dźwiękowej, wychwytywanie różnic między dźwiękami, a następnie ich prawidłowe odtwarzanie. Warunkiem koniecznym do zaistnienia poprawnych właściwości słuchu fonematycznego jest prawidłowo funkcjonujący słuch fizyczny, który odpowiada za słyszenie w ogóle. Odkrycie źle pracującego słuchu fonematycznego często jest pierwszym etapem odkrycia wad słuchu fizycznego.

Ćwiczenia logopedyczne

Bawimy się w grzybobranie:

– chodzimy po lesie, szukamy grzybów, rozglądamy się w prawo i w lewo: wypychamy językiem policzki;

– dokładnie obserwujemy runo leśne: dotykamy językiem po kolei wszystkich zębów górnej i dolnej szczęki;

– znaleźliśmy piękny, duży grzyb: szeroko otwieramy usta;

– znaleźliśmy trujący grzyb: wysuwamy język daleko na brodę;

– zgubiliśmy się w lesie, robimy smutną minę: usta układamy w podkowę;

– zawodzimy: uuu... uuu... uuu...; wołamy: hop, hop! hop, hop!;

– szukamy drogi: dotykamy językiem raz prawego, a raz lewego kącika ust;

– znaleźliśmy drogę, idziemy w kierunku ścieżki: czubkiem języka dotykamy raz górnej, raz dolnej wargi;

– wołamy do przyjaciół: hej, hej!;

– szybko biegniemy w ich kierunku: tup, tup, tup;

– podoba nam się w lesie: uśmiechamy się, szeroko rozchylając wargi i lekko łącząc zęby;

– w lesie przepięknie pachnie: robimy głęboki wdech nosem i wydech ustami;

– naśladujemy odgłosy lasu: szum drzew – szszszsz..., kukułkę –kuku! kuku!, pukanie dzięcioła w drzewo;

– otwieramy buzię, czubkiem języka stukamy w wałeczek dziąsłowy za górnymi zębami;

– w lesie jest echo: wołamy hej, hej!, a echo powtarza hej,  hej, hej, hej..., wołamy hop, hop!, a echo powtarza hop, hop, hop, hop...;

– liczymy grzyby w koszyku: czubkiem języka dotykamy po kolei wszystkich zębów;

– przychodzimy do domu i smażymy grzyby, mieszamy, aby się nie przypaliły: otwieramy szeroko usta, czubkiem języka dotykamy

kolejno górnej wargi, lewego kącika ust, dolnej wargi i prawego kącika ust;

– jedzenie jest bardzo gorące: dmuchamy;

– jemy grzybki: naśladujemy gryzienie i żucie;

– posiłek nam smakował, uśmiechamy się z zadowoleniem: uśmiechamy się szeroko, rozciągając wargi.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)