Gdy przyjaźń dziecka się rozpada…

Czy należy interweniować, gdy dziecko rozstaje się z przyjacielem? Niekoniecznie – czasem nasze zaangażowanie może tylko doprowadzić do zaognienia sprawy. Najważniejsze jest wspieranie go w takiej chwili, przytulanie i okazywanie współczucia.

Nie zagęszczaj atmosfery

Komplikacje w przyjaźni wywołane są różnymi czynnikami: od tych naprawdę trywialnych, jak na przykład nieporozumienie podczas gry lub odmowa wymienienia się kartą do kolekcjonowania, po te trudniejsze, jak pojawienie się jakiegoś nowego charyzmatycznego dziecka, które chce zająć czyjeś miejsce.

Choć nasze dziecko może czuć się nieszczęśliwe do tego stopnia, że chcemy wkroczyć do akcji i rozwiązać problem, to jednak warto poczekać, aż sytuacja się wyjaśni.

Jak rozwijać pasje dziecka?

W przeciwnym razie nasze zaangażowanie może doprowadzić dziecko do przekonania, że sprawa jest bardzo poważna i cała sytuacja zostanie nieproporcjonalnie wyolbrzymiona.

Rola przyjaźni wzrasta z wiekiem

Dla starszych dzieci zagrożenie przyjaźni to kwestia znacznie bardziej istotna. Dzieje się tak dlatego, że rola przyjaźni wzrasta wraz z wiekiem.

Im dziecko jest dojrzalsze, tym częściej traktuje bliskiego przyjaciela jako powiernika tajemnic i towarzysza zabaw.

Trudno jest powstrzymać się od interwencji, kiedy nasze dziecko płacze, bo cały jego świat się zawalił. Jeśli jednak będziemy przytulać je, wspierać oraz okazywać mu współczucie, będzie potrafiło samo rozwiązywać problemy.

Zobacz też: Jak wspierać dziecko?

Interweniować czy nie?

Czasem zdarza się tak, że jedno z dzieci wyjawiło drugiemu osobiste sekrety dotyczące siebie lub swojej rodziny. Kiedy nastąpi zerwanie więzi przyjaźni, może się okazać, że jedna ze stron poczuje się bezradna.

Jednak nie jest to wystarczający powód do interwencji z naszej strony. Czasami koniec przyjaźni to naturalna kolej rzeczy.

Ważne jest, abyśmy nauczyli nasze dzieci, że bliskie związki z ludźmi niosą za sobą element ryzyka. Warto jednak podjąć takie ryzyko, bo korzyści płynące z przyjaźni są ogromne.

Gdy brak wspólnych zainteresowań…

Dzieci nie zawsze martwią się tym, że ich przyjaźnie się kończą, przy czym często nie pojawia się żadna otwarta niechęć czy kłótnia.

Pewien szeroko zakrojony eksperyment przeprowadzony wśród uczniów pierwszej klasy szkoły podstawowej dowiódł, że dzieci po prostu często się od siebie „oddalają” w wyniku braku wspólnych zainteresowań.

Z tego samego powodu dzieci w podstawówce oddalają się od swoich kolegów, których do niedawna uważały za najlepszych przyjaciół.

Zobacz też: Jak konsekwentnie wymierzać kary?

Gdy brak bliskości…

Istnieją również inne czynniki powodujące bezbolesne zerwanie więzi przyjaźni, jak na przykład zwiększenie odległości dzielącej dzieci poprzez zmianę szkoły czy przeprowadzkę.

Innymi słowy, na tym etapie życia bliskość potrafi być silniejszym czynnikiem cementującym przyjaźń niż dopasowane osobowości.

Fragment pochodzi z książki „Przyjaciele Twojego dziecka. Jak pomóc w nawiązywaniu nowych znajomości” Hilary Pereira (Wydawnictwo Helion, 2008). Publikacja za wiedzą wydawcy.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)