Gdy dziecko staje się nastolatkiem

Kiedyś przyjdzie taki moment, gdy Twoje dziecko dojrzeje. Stanie się pełnym buntu nastolatkiem, który nie będzie już tak chętnie wykonywał Twoich poleceń, ani tym bardziej słuchał lub pytał o radę. Jak sobie z tym poradzić?

Gdy dziecko staje się nastolatkiem

Pewnego dnia odkrywasz, że mieszka u ciebie nastolatek, choć jeszcze do wczorajszego ranka myślałaś, że masz dziecko. I oto grunt usuwa ci się spod nóg, kiedy o świcie, to znaczy koło południa, w dniu jego trzynastych urodzin, obwieszcza ci, że budzenie go delikatnym gili-gili po szyi to przesada: „No już, dobra, nie jestem dzieckiem, przestań mnie tak skubać, to jakaś masakra! No i daj mi pospać, w końcu niedziela, tak!?”

Skulony w półmroku zrzędzi, ukazując światu odrutowane uzębienie… Spod kołdry wystają olbrzymie, owłosione kończyny! A jeśli „on” jest „nią”, sprawa przedstawia się podobnie, z tym że metamorfoza mogła rozpocząć się nieco wcześniej!

Z jakimi problemami dziecko spotyka się w szkole?

Co robisz, gdy dziecko staje się nastolatkiem?

Tłumisz w sobie: „Wszystkiego najlepszego, kochanie…”, przestępujesz z nogi na nogę, czujesz zakłopotanie i strach. Na dnie serca skrywasz tkliwe pocałunki, które nagle stały się obciachowe, a za plecami starasz się ukryć prezent, pluszowego misiaczka, przewiązanego złotą kokardką, dla twego słodkiego maleństwa. Maleństwa, które jeszcze wczorajszego wieczora, przytulone do ciebie, domagało się „kołysanki, którą mi zawsze śpiewałaś mamooo”.

Jeszcze nie tak dawno temu to dziecko cię potrzebowało! A teraz pokazuje pazury… Podnosisz krzesełko, by jego cztery nogi ochroniły cię w razie agresywnej reakcji (należy być czujnym wobec śpiącego nastolatka!) i wycofujesz się z przepełnionego woniami pokoju kochanego maluszka. Wcześniej pozwalasz sobie jednak na odważny gest i otwierasz okno. Na oścież. Zamykasz, wstrzymując oddech, drzwi klatki. Przepraszam, pokoju.

Starasz się nie stratować – niespodzianka – majtek, zeszytów szkolnych, numerów telefonów nagryzmolonych jaskraworóżowym markerem, kartek w kratkę opatrzonych tematem z biologii (rozmnażanie człowieka) sprzed trzech tygodni… Jeszcze wczoraj na tej samej podłodze, w tym samym pokoju, podarowany przez chrzestną kartonowy model farmy dawał schronienie uroczym małym zwierzątkom i ich mamom, tekturowe książeczki wyjaśniały narodziny kwiatków i opowiadały wakacyjne przygody Martynki pośród różnokolorowych klocków…

Zobacz też : Jakie metody wychowawcze zamiast przemocy

Wracasz do kuchni. Chwiejnym krokiem. Nieco postarzała. Zawstydzona. Zmęczona! Ukochany tatuś wyszedł na poranny jogging, obejrzeć mecz, kupić chleb i tort urodzinowy dla maleństwa, złożyć wyrazy uszanowania kochance. W tej lub innej kolejności. W dalszym ciągu jest kompletnie nieświadomy kafkowskiej metamorfozy, jaka miała miejsce tej nocy. Serwujesz sobie entą kawę, zapalasz papierosa od strony filtra, przypominając sobie nagle, że przestałaś palić tego samego dnia, w którym dowiedziałaś się, poruszona, że spodziewacie się dziecka, drobnej i kruchej istoty, cudownego owocu miłości, który połączy cię z mężczyzną twego życia!

I tu zaczyna się nieporozumienie: trzynaście lat i dziewięć miesięcy temu spłodziliście dzidziusia, noworodka, 51 cm, 3520 g! Nikt wam nigdy nie powiedział, że to dziecko, wasze osobiste, wasz ósmy cud świata, wasze bobo, wasze słoneczko, wasza dzidzia, wasz aniołek, wasze tiu-tiu-tiu, jednym słowem, wasz maluszek stanie się kiedyś nastolatkiem, 170 cm, 48 kg.

W drugiej klasie gimnazjum przeistoczy się w dziwne stworzenie, gwałtownie zmienione nie do poznania, budzące przerażenie, z nagła wyposażone w zbyt długie górne i dolne kończyny, w krosty na pysku, tłuste włosy, szyny kolejowe na uzębieniu, głos z rosyjskim zaśpiewem, oddech chorego na wątrobę szakala i śmierdzące adidasy w rozmiarze 42, walające się po łazience!

Zobacz też : Jak rozmawiać z dziećmi o seksie

W tej jednej chwili świat wydał ci się niezrozumiały, trudny do zniesienia. Stałaś się bezbronna i osamotniona!

Istnieją trzy rodzaje nastolatków domowych:

  • Nastolatek „początkujący” (pomiędzy 10./12. a 15./16. rokiem życia).
  • Nastolatek „zatwardziały” (pomiędzy 15./16. a 17./18. rokiem życia).
  • Nastolatek „recydywista”, inaczej: „ostateczny” (pomiędzy 17./18. rokiem życia a… dniem, w którym opuści gniazdo).

Obiektem naszych badań jest głównie początkujący nastolatek domowy.

Czytaj więcej : Jak zorganizować czas nastolatkowi?

Fragment pochodzi z książki Hodowla nastolatka domowego wydawnictwa W.A.B.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)