Dziennik kota mordercy

Komiczne wybryki Tuffiego i jego rodziny opowiedziane przez samego kota mordercę.

„No już dobra, dobra. No to mnie powieście. Zabiłem ptaka. Do licha. Jestem kotem” – mówi tytułowy bohater, Tuffy.

Mała Ellie jest przerażona, gdy jej ulubieniec kot Tuffy przynosi do domu zdechłego ptaka, a następnie mysz i układa je na dywanie w dużym pokoju. W domu wybucha awantura. Jednak Tuffy nie rozumie, czemu z tak błahego powodu robi się tak wielkie zamieszanie.
Kto będzie kolejną ofiarą kota mordercy? Czy Ellie uda się zmienić nieokrzesane przyzwyczajenia ulubieńca, zanim wpadnie on w jeszcze większe tarapaty? O tym wszystkim w przezabawny sposób opowiada „Dziennik kota mordercy” angielskiej pisarki Anne Fine.

Oto fragment:
„PONIEDZIAŁEK
No już dobra, dobra. No to mnie powieście. Zabiłem ptaka. Do licha. Jestem kotem. Praktycznie rzecz biorąc, moja praca polega na skradaniu się po ogrodzie za pysznymi, tyciutkimi, latającymi pasztecikami, co to ledwie potrafią przefrunąć z jednego żywopłotu na drugi. A co niby miałem zrobić, kiedy jedna z tych opierzonych trzepoczących kulek dosłownie wpadła mi do pyska? Serio, on dosłownie wylądował na moich łapach. Mógł mi zrobić krzywdę. Dobrze, już dobrze. Dosunąłem mu. Czy dlatego Ellie tak strasznie wypłakuje mi się w futro, że aż się prawie topię, i ściska mnie tak mocno, że ledwo mogę oddychać?
– Och, Tuffy! – jęczy, pociągając nosem, z zaczerwienionymi oczami i górą chusteczek.
– Och, Tuffy. Jak mogłeś coś takiego zrobić?
Jak mogłem? Jestem kotem. Skąd mogłem wiedzieć, że wybuchnie z tego taka gigantycznie wielka afera, że mama Ellie pobiegnie po sterty starych gazet, a ojciec napełni wiadro wodą z płynem do mycia?
Dobra, już dobra. Może nie powinienem był go przywlec tutaj i położyć na dywanie. I może te plamy nie zejdą, nigdy. No to mnie powieście”.
Jak wychować córkę na kobietę spełnioną?


Anne Fine urodziła się i studiowała w środkowej Anglii. Mieszka w hrabstwie Durham. Jest autorką wielu bardzo popularnych i nagradzanych książek dla dzieci i dorosłych. Jej książki zdobyły wiele prestiżowych nagród takich jak: Whitbread Children’s Book of the Year Award, Guardian Children’s Fiction Award, Carnegie Medal. Na podstawie Madame Doubtfire powstał popularny film fabularny. W 2001 roku Anne Fine została uhonorowana tytułem Children’s Laureate.


Anne Fine, „Dziennik kota mordercy”, Ilustracje: Steve Cox, tłumaczenie; Anna Pączka, styczeń 2006, Wydawnictwo Nasza Księgarnia
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)