Jak zadbać o dobre relacje dziecka i psa?

Zbyt często dopuszczamy do tego, że dziecko boi się „swojego” psa. Jak więc powinno przebiegać zaprzyjaźnianie się dwóch istot na czworakach?

Jak zadbać o dobre relacje dziecka i psa? fot. Fotolia

Jeśli pies był w rodzinie przed narodzinami pierwszego dziecka, wypełniał w niej częściowo pewną lukę. Dlatego po pojawieniu się noworodka nastawienie emocjonalne do zwierzaka zwykle się zmienia. Ponadto rytm dnia zostaje dostosowany do potrzeb maleństwa. Dla psa oznacza to zmianę większości rytuałów, do których był przyzwyczajony oraz konieczność nauczenia się przewidywania nowych zachowań opiekunów.

1. Dziecko i pies - W oczekiwaniu na potomka

Na szczęście wiele psów radzi sobie w tym okresie nie najgorzej. Można im jednak dodatkowo pomóc. Trzy miesiące przed datą porodu przenieśmy psa do nowego miejsca. Stopniowo ograniczajmy czas poświęcany mu w ciągu dnia, dbając jednocześnie o to, żeby był bardziej intensywny. Bierny kontakt fizyczny zamieńmy na krótkie chwile aktywnej współpracy: zabawę lub uczenie zwierzaka różnych poleceń.

Miesiąc przed porodem oswajajmy psa z odgłosami wydawanymi przez noworodki, odtwarzając mu nagrania. Głośność zwiększajmy stopniowo, aby miał czas przyzwyczaić się do kolejnych etapów, nie odczuwając niepokoju. Zanim noworodek pojawi się w domu, przynieśmy ze szpitala jego ubranka – zwierzak oswoi się z jego zapachem. Nie należy pozwalać mu ich gryźć, lizać czy bawić się nimi – rzeczy dziecka powinny być dla niego nietykalne.

2. Dziecko i pies - Oswajanie z nowym domownikiem

Nie panikujmy, gdy pies stara się powąchać maleństwo, pozwólmy mu na to – w przeciwnym razie zacznie je kojarzyć z negatywnymi emocjami. Nagradzajmy go za spokojne zachowanie w pobliżu dziecka. Gdy zabieramy się do przewijania, zawołajmy psa, poprośmy, żeby usiadł lub się położył, i co chwila dawajmy mu smakołyk – skojarzy on dzięki temu bliskość dziecka z poświęcaną mu uwagą.

Dbajmy o to, aby zwierzak był codziennie wyprowadzany przynajmniej na jeden długi spacer, w czasie którego będzie mógł biegać, węszyć, kontaktować się z pobratymcami – i w ten sposób rozładować napięcie. Można to zadanie powierzyć komuś z przyjaciół lub rodziny. Kilka razy w ciągu dnia poświęcajmy parę minut na zabawę albo ćwiczenie z czworonogiem.

3. Dziecko i pies - Trudny czas raczkowania

Sytuacja psa zasadniczo zmienia się w chwili, gdy niemowlę uczy się samodzielnie przemieszczać. Dotąd mógł decydować o tym, jak blisko dziecka chce się znajdować, a teraz maluch sam zbliża się do niego, nie reagując na sygnały mające go powstrzymać. Pies ma prawo unikać dziecka! W takiej sytuacji konieczne jest stworzenie fizycznych barier, które zapobiegną zbliżaniu się niemowlęcia do niego.

Można również starać się ćwicząc zwiększyć tolerancję psa na bliskość dziecka. Jedna osoba skupia uwagę zwierzęcia na sobie i dba, aby siedział rozluźniony (pies powinien być na wszelki wypadek na smyczy, ale zwisającej luźno), a druga zbliża się z dzieckiem coraz bardziej, a potem pozwala mu nawet dotknąć sierści. Kolejne etapy można zaczynać tylko wtedy, gdy pies pozostaje rozluźniony i zadowolony. Wymaga to dużo cierpliwości i trwa dniami lub tygodniami. Jednak prawidłowo prowadzona terapia zawsze przynosi poprawę.
Jak poznać czy dziecko ma problemy w szkole?

4. Dziecko i pies - Okres od 1,5 roku do 3 lat

W wieku około półtora roku dziecko osiąga znaczną sprawność fizyczną. Z lubością zaciska piąstki na skórze psa. Jednocześnie wchodzi w etap rozwoju związany ze sprzeciwianiem się rodzicom, istnieje więc duże prawdopodobieństwo, że w odpowiedzi na zakaz zachowa się przekornie. Z tego powodu wiek między półtora roku a dwa i pół do trzech lat to okres szczególnie dużego zagrożenia pogryzieniem. Należy pilnować, żeby malec nie podchodził do odpoczywającego czworonoga, i pozwalać na zabawę z nim tylko wtedy, gdy możemy w niej uczestniczyć.

Dziecko nigdy nie powinno zbliżać się do psa, można natomiast zawołać go do niego, poprosić, żeby usiadł i pozwolił się maluchowi pogłaskać. Dzieci poniżej trzech lat nie można zostawiać samych z psem nawet na chwilę. Oznacza to, że jeśli opiekun idzie do innego pokoju odebrać telefon, powinien zabrać z sobą dziecko lub psa. Nie chodzi tu tylko o uniknięcie agresji w stosunku do malucha. Każdy pies, zwłaszcza jeśli waży więcej niż kilka kilogramów, stanowi fizyczne zagrożenie dla tak małego dziecka.

5. Dziecko i pies - Czterolatek woła psa

Dzieci powyżej trzech lat są już w stanie przestrzegać pewnych zasad, dlatego trzeba je uczyć podstaw odpowiedniego zachowania. Jedną z najważniejszych rzeczy jest to, aby dziecko zawsze wołało go do siebie, a nie podchodziło do niego. Ryzyko, że zwierzak zareaguje agresywnie, jeśli sam zdecydował się podejść do malca, jest stosunkowo małe. Gdy mimo zachęty dziecka pies się oddala, nie powinno ono za nim iść. Jeżeli dziecko mówi, że boi się psa, z którym mieszka, z pewnością ma po temu powody i nie wolno załatwiać sprawy stwierdzeniem: „To go nie zaczepiaj”.
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/4 miesiące temu
Najlepsza rada żeby dziecko pokochało psa to : nie kupowc yorka , ba tej rasy nikt nie kocha . Dzieciak bedzie mówic że dostał głupiego psa i wcale mu sie nie dziwie