Czy dyslektyk może zostać poliglotą?

Dyslektyk charakteryzuje się słabą koncentracją, wolniejszym tempem pracy i niską motywacją do wysiłku umysłowego. W jakim wieku można zdiagnozować dysleksję u dziecka? W jaki sposób edukować dzieci z dysleksją? Czy języki obce stanowią problem dla dyslektyków?

Jak rozpoznać dyslektyka?

Mimo że trudności w nauce pisania oraz czytania można zdiagnozować dopiero u ośmio- lub dziewięciolatka, to objawy dysleksji widoczne są znacznie wcześniej. Na podstawie dokładnej obserwacji zachowań malucha możemy stwierdzić, czy znajduje się on w „grupie ryzyka”. Na co należy zwrócić uwagę?

Problem ten może pojawić się między innymi u dzieci, które mimo chętnego udziału w grach ruchowych są mniej sprawne niż ich rówieśnicy – miewają trudności podczas zabaw na równoważni lub w nieporadny sposób wspinają się po drabinkach. Z większym trudem przychodzi im także nauka jazdy na rowerze, rolkach lub łyżwach.

Wśród maluchów, u których może pojawić się dysleksja, zdarzają się również kłopoty z wykonywaniem codziennych czynności tj.: ubieraniem się, wiązaniem butów lub jedzeniem. Często niechętnie wykonują ćwiczenia wymagające od nich precyzji (malowanie szlaczków w liniach, kolorowanie malowanek). U niektórych kilkulatków może również wystąpić opóźniona lateralizacja, czyli brak wyraźnych różnic w pracy obydwu rąk, co nie pozwala im dokładnie określić, którą ręką jedzą, rysują lub szczotkują zęby.

Dysleksja a języki obce

Dysleksja nie sprawia, że dziecko nie może uczyć się języka obcego. Jest jednak czynnikiem, który determinuje sposób, w jaki powinno się zdobywać umiejętności lingwistyczne.

Edukacja językowa dyslektyków wymaga przede wszystkim regularności oraz stałego powtarzania i utrwalania nowej wiedzy. Warto pamiętać, że dzieci mające kłopoty podczas nauki czytania i pisania bardzo łatwo się rozpraszają. Brak koncentracji utrudnia natomiast zapamiętywanie wszelkich informacji, które podczas lekcji przekazuje im nauczyciel.

„Aby zatrzymać skupienie i nie dopuścić do znudzenia, nie tylko dyslektyka ale również każdego kilkuletniego ucznia, warto postawić na różnicowane formy nauki. Ćwiczenia, które stymulują do pracy wszystkie zmysły, przynoszą znacznie lepsze efekty niż zajęcia prowadzone w stylu „akademickim”, czyli w ławkach” – mówi Katarzyna Nowogórska, nauczyciel w centrum Helen Doron Early English.

Wielu specjalistów uważa, że dzieci dyslektyczne najlepiej przyswajają język obcy, gdy jego nauka ma charakter naturalny i praktyczny.

„Dobrym sposobem na przyswojenie nowych umiejętności będzie więc śpiewanie obcojęzycznych piosenek czy recytacja wierszyków” – mówi ekspertka. – „Podczas zajęć często wykorzystuje się również gry zespołowe, dzięki którym maluchy w niewymuszony sposób używają języka obcego, traktując go jako narzędzie niezbędne do uczestnictwa w zabawie”.

Zobacz też: Dysleksja - kiedy zdiagnozować dziecko?

Mama na rynku pracy

Zasada „małych kroków”

Warto pamiętać, że nauka nowego słownictwa nie musi oznaczać codziennego zapamiętywania kilkunastu nazw zwierząt lub części ciała. Znacznie lepsze efekty przyniesie wykonanie przez malucha np. rysunków odpowiadających znaczeniom określonych słów.

Dzieci z dysleksją należy uczyć, stosując metody które ułatwiają im przyswajanie języka obcego. Nowe słownictwo lub struktury gramatyczne warto wprowadzać, wykorzystując znany już uczniom materiał lub pomoce wizualne np. obrazki, książki pobudzające  ich system skojarzeń” – mówi ekspertka.

Najlepsze rezultaty podczas nauki języka obcego dyslektyków dają te techniki, które wykorzystują różnorodne pomoce wizualne (przedmioty, obrazki, plakaty). Dobre efekty przynoszą również zajęcia plastyczne oraz manualne – rysowanie obrazów, komiksów.

Przekazywanie nowej wiedzy zawsze powinno odbywać się w zrozumiały i jak najprostszy sposób. Dzieci najchętniej uczestniczą w zajęciach, które sprawiają im przyjemność i przynoszą dużo radości. Ważne jest również wielokrotne powtarzanie materiału i zapewnienie maluchom czasu, cierpliwości oraz warunków do samodzielnego ćwiczenia.

Oprócz trudności w nauce czytania i pisania, często mają również problem z wiarą we własne możliwości oraz motywacją. Należy pamiętać by chwalić je za każdy postęp, doceniając tym samym przede wszystkim mobilizację oraz trud włożony w wykonanie określonego ćwiczenia.

Źródło: materiały prasowe/JM

Zobacz też: Teorie na temat przyczyn dysleksji rozwojowej

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)