Co robić, gdy dziecko się jąka?

Mój 11-letni wnuczek niedawno zaczął się jąkać. Podejrzewam, że ma to związek ze szkolnym stresem. Czy warto iść z nim do logopedy lub psychologa? Czy jąkanie ma związek ze stresem?

jąkanie

fot. Fotolia

Mój 11-letni wnuczek ponad rok temu zaczął szybko i dość chaotycznie mówić.  Myślałyśmy z córką, że może mieć to związek z dojrzewaniem, z pewnego rodzaju manierą u rówieśników. Kilka miesięcy temu zaczął się jąkać, a my zastanawiamy się, czy przyczyną może być jego stan emocjonalny? Na przykład związany z problemami w szkole?

Wnuczek jest ambitny, zależy mu na dobrych ocenach, ale w zderzeniu ze szkolną rzeczywistością okazuje się, że wcale nie jest to łatwe. Czy ten trudniejszy okres można przeczekać, czy lepiej udać się po pomoc do logopedy lub psychologa?  

Katarzyna z Bełchatowa

Na pytanie odpowiada Sławomir Wolniak, lekarz specjalista psychiatra, ordynator Kliniki Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa:

Według oceny specjalistów różne zaburzenia mowy, w tym jąkanie, dotykają ponad 70% dzieci. W większości przypadków zaburzenia te są przemijające, szczególnie, jeśli sami opiekunowie posługują się poprawnie językiem, dbając o jego czystość i logikę. W niesprzyjających okolicznościach mogą jednak przemienić się w trwałą dysfunkcję, utrudniającą komunikację z otoczeniem.

Gdy pojawiająca się w wieku szkolnym niepłynność mowy zostanie zaniedbana, może przerodzić się w jąkanie wtórne, znacznie trudniejsze do pokonania niż w okresie wczesnego dzieciństwa. Wielość bodźców odbieranych w tym okresie przez dziecko, bogactwo doznań i potrzeba ich natychmiastowej artykulacji sprawiają, że aparat mowy nie nadąża z płynnym wyrażaniem myśli. Może to skutkować różnymi formami jąkania i wad wymowy.

Wśród wielu przyczyn jąkania naukowcy wymieniają wczesne zaburzenia emocjonalne, nieprawidłowe relacje rodzinne i społeczne wywołujące np. lęk przed karą, odrzuceniem i krytyką. Mogą to być również nieprawidłowości w pracy układu nerwowego, zakłócenia pracy mózgu, a także podłoże genetyczne.

Zobacz też: Jak pomóc ofierze przemocy w szkole?

Bartłomiej Topa o Szwecji, emigracji i problemach życia pod "obcym niebem"

Przyczyny jąkania są wielorakie i bardzo złożone, jak wszystkie zagadnienia dotyczące skomplikowanych struktur mózgowych. W każdym przypadku, a szczególnie dotyczącym dzieci, zbadanie stanu psychofizycznego powinno być podstawą rozpoczęcia diagnozy. Dlatego wizyta u psychologa (wielu specjalistów tej dziedziny jest również logopedami) w opisanym przykładzie wydaje się wskazana.

Ważne są też relacje chłopca z rodzicami oraz rodzicami między sobą. Jeśli bowiem w rodzinie pojawiają się problemy między małżonkami, dzieci nierzadko zapadają na nerwicę z tego powodu. A stan emocjonalny dzieci ma ogromny wpływ na ich rozwój.

Zobacz też: Jak powiedzieć rodzicom, że jestem gejem?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)