Późna ciąża

Za zwlekanie z decyzją o ciąży wcale nie musisz płacić strachem o dziecko. Wcześniej nie byłaś gotowa do bycia mamą i już. A teraz dobrze zatroszcz się o siebie i maluszka.

Późna ciąża
Biorąc pod uwagę zegar biologiczny, ponad połowa ciąż w Polsce zasługuje na miano późnych lub choćby trochę spóźnionych, bo najlepszy wiek do rodzenia dzieci to 20–25 lat. Tymczasem wiele kobiet decyduje się na pierwsze dziecko później. Nic dziwnego – dwudziestokilkulatki skupione są na studiowaniu, pierwszej pracy, wchodzeniu w związki, urządzaniu mieszkania. To wszystko między innymi także po to, by stworzyć dobre warunki dla swojego potomstwa.

Wpisujesz się w ten scenariusz? Jesteś właśnie w ciąży, mimo że zbliżasz się do trzydziestki? A może już ją jakiś czas temu przekroczyłaś? Nie patrz na wskazówki zegara biologicznego, zamiast drżeć o dziecko, ciesz się swoim stanem.

Magiczna granica
Trzydziestka to idealny wiek na urodzenie dziecka, edukacja zakończona, kariera rozpoczęta, organizm w pełni sił, nic tylko rodzić. Wiele twoich koleżanek też pewnie niedługo zostanie mamami – będziesz mogła liczyć na wsparcie, wspólne tematy do rozmów, a maleństwo zyska kolegów do zabawy.

Po 35. roku życia statystycznie rośnie ryzyko komplikacji. Ich powodem nie jest jednak wiek, tylko stan zdrowia przyszłej mamy i jej tryb życia. Jeśli dbasz o siebie, jesteś w dobrej formie, nie cierpisz na przewlekłe choroby, ciąża powinna przebiegać bez zakłóceń.

Wszystko pod kontrolą
Kobieta w ciąży chodzi do lekarza co miesiąc, może się jednak zdarzyć, że ze względu na stan zdrowia lekarz zechce widywać cię częściej. Jeśli na coś chorujesz lub chorowałaś, powiedz o tym na pierwszej wizycie. Wiedza o tym, że masz np. nadciśnienie, cukrzycę, wadę serca lub wzroku, jest bardzo istotna. Ciąża wpływa na pracę wszystkich narządów, więc dolegliwości mogą się nasilić lub wywołać komplikacje u dziecka. Jeśli jesteś pod opieką specjalisty, np. kardiologa lub okulisty, twój ginekolog powinien być z nim w kontakcie.

Genetyka i strach
Im późniejsza ciąża, tym większe obawy rodziców związane z wadami genetycznymi u dziecka. Według światowych statystyk zdarzają się one jednak tylko u trzech procent dzieci. Oprócz statystyk są też badania diagnostyczne, które pomogą pozbyć się wątpliwości już na początku ciąży.
Katarzyna Bosacka opowiada o ciąży i zachciankach!

Nie tylko inwazyjne
Wbrew obawom rodziców nie każde badanie prenatalne jest badaniem inwazyjnym. Test PAPP-A, test podwójny lub potrójny wykonuje się z krwi, by ocenić ryzyko zespołu Downa. Pomocne jest też badanie USG, które wykonuje się od ósmego tygodnia ciąży.
Do badań inwazyjnych należą np.:
- amniopunkcja (wykonuje się ją w 14–16. tygodniu). Pozwala wykryć wady uwarunkowane genetycznie. Lekarz nakłuwa powłoki brzuszne i igłą pobiera płyn owodniowy z macicy – w nim znajdują się komórki rozwijającego się dziecka.
- biopsja trofoblastu (można się jej poddać między 8. a 11. tygodniem). Aby ocenić ryzyko choroby genetycznej, lekarz pobiera do badania komórki pierwotnego łożyska – przez powłoki brzuszne lub cewnikiem przez szyjkę macicy.
Uwaga: Na badania prenatalne kieruje lekarz, który może odmówić skierowania, jeśli nie ma ku temu wskazań medycznych. Na inwazyjne badania prenatalne kieruje się po udzieleniu wyczerpujących informacji na temat korzyści i ryzyka, jakie ze sobą niosą. A decyzję świadomie powinna podjąć przyszła mama.
Wszystkie badania można wykonać odpłatnie w prywatnych przychodniach. Wiedza o stanie zdrowia dziecka gwarantuje możliwość leczenia w ciąży lub zaraz po porodzie.

Zawsze czujna
Ciąża to czas wielkich zmian dla organizmu kobiety. Niektóre są typowe i choć uciążliwe, np. zgaga, mdłości, można sobie z nimi samemu poradzić. Są jednak i takie, których nie wolno zbagatelizować. Szybkiej konsultacji z lekarzem wymagają:
- plamienie lub krwawienie z dróg rodnych, także upławy,
- bóle brzucha lub podbrzusza, także uczucie twardnienia brzucha,
- obrzęki ciała lub nóg.
Do lekarza powinnaś pojechać także, jeśli upadłaś (na brzuch lub plecy). Płyn owodniowy może amortyzować uderzenia. Gdybyś jednak źle się czuła po urazie, lepiej pójść się zbadać.  

Czy będę mieć cięcie cesarskie?
Wraz z wiekiem rośnie prawdopodobieństwo takiego zakończenia ciąży. Ale to nie wiek jest wskazaniem do zabiegu, tylko fakt, że późnym ciążom mogą towarzyszyć komplikacje. Nadrzędnym celem jest urodzenie dziecka w dobrym stanie oraz to, by poród był wydarzeniem, które nie zostawia negatywnych wspomnień. O operacyjnym zakończeniu ciąży powinien zdecydować zaufany lekarz razem z pacjentką, biorąc pod uwagę wszystkie za i przeciw.            

konsultacja: prof. dr hab. n. med. Tomasz Niemiec, ginekolog położnik, Dyrektor obszaru opieki nad matką i dzieckiem w szpitalu Medicover w warszawie, współpracuje z WHO w sprawie zdrowia prokreacyjnego

O ciąży porozmawiaj też na ciazaporod.pl
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)