Nieinwazyjna diagnostyka prenatalna - rodzaje badań

Jakie badania wchodzą w skład nieinwazyjnej diagnostyki prenatalnej? Dlaczego badania prenatalne są tak istotne?

nieinwazyjna diagnostyka prenatalna, płód w 10. tygodniu ciąży

Płód w 10. tygodniu ciąży, fot. Biuro prasowe Diagnostyka

Badanie TSH – jak rozpoznać nadczynność lub niedoczynność tarczycy? [video]

Rodzenie dzieci po 30. roku życia, ze względu na wcześniejsze osiągnięcie stabilizacji finansowej oraz czynniki związane ze stylem życia przyszłej mamy, zwiększają ryzyko wystąpienia u płodu zespołu Downa, zespołu Edwardsa, zespołu Patau, zaburzeń chromosomów płciowych (zespół Klinefeltera i zespół Turnera tzw. monosomia X u dziewczynek) i otwartych wad ośrodkowego układu nerwowego.

Nieinwazyjna diagnostyka prenatalna - zalety

Dzięki współczesnej, nieinwazyjnej diagnostyce prenatalnej znacznie zwiększa się pewność w stwierdzeniu czy z płodu rozwinie się zdrowe, nieobarczone wadami genetycznymi, dziecko. Pozwala ona także uniknąć badań inwazyjnych, które niestety niosą ryzyko utraty dziecka.

Osiągnięcia w zakresie aktualnej diagnostyki pozwalają odpowiedzieć na o wiele więcej pytań dotyczących płodu niż kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu. Badania naukowców muszą nadążać za zmieniającą się zachodnią cywilizacją, w której w tym czasie, diametralnie zmienił się model rodziny.

O ile jeszcze w latach 80. w Polsce rodzenie pierwszego dziecka w wieku 20 lat było standardem, o tyle w dzisiejszych czasach już nim nie jest. Kobiety często planują i rodzą dzieci po trzydziestym roku życia, czyli dopiero wtedy, kiedy uzyskają samodzielność finansową. Chodzi rzecz jasna o zdobycie wykształcenia, doświadczenia zawodowego i stabilizacji w pracy, która objawia się np. tym, że kobieta nie boi się, że po powrocie z urlopu macierzyńskiego ją straci.

Zobacz także: Jakie choroby wykrywają badania prenatalne?

Jakie badania w ramach nieinwazyjnej diagnostyki prenatalnej?

Nieinwazyjna diagnostyka prenatalna wychodzi naprzeciw tym zmianom. Składają się na nią badania USG 3D, które wykonywane są przez ginekologa w I trymestrze ciąży (11-13 tydzień). Za pomocą ultrasonografu lekarz mierzy wymiary CRL (ciemiączkowo-pośladkowy) i NT (przezierność karkowa) czy, od niedawna, stwierdza obecność kości nosowej (jej brak jest charakterystyczny dla zespołu Downa).

W skład tego rodzaju diagnostyki wchodzą także badania wykonywane w laboratorium takie jak:

  • testy porównawcze i statystyczne,
  • badania biochemiczne,
  • badania hormonalne.

Dzięki nim można ocenić ryzyko wystąpienia wad chromosomalnych np. zespołu Downa, zespołu Edwardsa, zespołu Patau i innych.

Kolejną korzyścią jest wykluczenie potrzeby zastosowania testów inwazyjnych, takich jak biopsja kosmówki, amniopunkcja (amniocenteza) czy kordocenteza.

Źródło: Biuro prasowe sieci Diagnostyka/ bj

Zobacz także: Kiedy wykonywać poszczególne badania w ciąży?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)