Jedynacy - jak być (z) jedynakiem

Jedynak różni się od innych ludzi. Bycie jedynakiem oznacza szczególne przeżycia w dzieciństwie. Wywierają one duży wpływ na osobowość jedynaków i późniejsze relacje z ludźmi. Jak być jedynakiem, jak być z jedynakiem, jak być rodzicem jedynaka - na te pytania odpowiada poradnik "Jedynacy. Jak być (z) jedynakiem".

Jedynak różni się od innych ludzi. Bycie jedynakiem oznacza szczególne przeżycia w dzieciństwie. Wywierają one duży wpływ na osobowość jedynaków i późniejsze relacje z ludźmi. Jak być jedynakiem, jak być z jedynakiem, jak być rodzicem jedynaka - na te pytania odpowiada poradnik "Jedynacy. Jak być (z) jedynakiem".

Jedynak dysponuje całą miłością rodziców, którą nie musi dzielić się z rodzeństwem. Skupianie na sobie uwagi dorosłych nie rekompensuje jednak samotności i braku poczucia wspólnoty z innymi dziećmi.

Jedynak jest dla swoich rodziców wszystkim. Dzięki temu skupia nie tylko całą uwagę, ale również całe oczekiwanie matki i ojca. Dzięki temu często wydaje się bardzo odpowiedzialny.

Z drugiej strony jedynak nie musi walczyć z rodzeństwem w trakcie codziennych przepychanek. Może to skutkować większą potrzebą przestrzeni, trudnościami z dzieleniem się i mniejszą odpornością na krytykę.

Dzięki temu, że jedynak jest jedynym dzieckiem w rodzinie, patrzy na siebie wyłącznie oczami swoich rodziców. Może to prowadzić do trudności z samooceną.

Jedynak czuje się zawsze sam. Nie ma okazji patrzeć na relacje rodzic-dziecko (bo oprócz niego nie ma w rodzinie innych dzieci), patrzy wyłącznie na relacje dorosły-dorosły.

Jeżeli jesteś jedynakiem lub jedynaczką, jeżeli masz przyjaciela-jedynaka, jeżeli Twój partner lub współpracownik jest jedynakiem lub jeżeli wychowujesz jedynaka - w poradniku "Jedynacy. Jak być (z) jedynakiem" znajdziesz wskazówki, które pomagają zrozumieć i wspierać jedynaka.

Książka powstała na podstawie przemyśleń ponad 60 jedynaków.

Wydawnictwo Jacek Santorski & Co.
Magda Gessler i nauka gotowania dla najmłodszych. Niech twoje dziecko uczy się od najlepszych!
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (20)
Gość We-Dwoje.pl/10 miesięcy temu
tez jestem jedynakiem co sprawia ze inni ludzie mnie nie rozumieją , co najgorsze po lubilem juz byc sam teraz jestem doros,łyu i jest troche ltwiej lecz pamietam jak bylo w mlodosci zawsze sam sam przeciwko wszystkim zwłaszcza ze wiadomo jak dzialaja dzieci .... wczesniej nie rozumialem dlaczego jestem inny i wszystko biore do siebie dopiero po pewnym czasie zrozumialem ze taki po preostu jestem ... ale sa tez dobre strony po pewnym czasie zrozumialem ze trzeba dbac o własne 4 litery i tu sie zaczynaja plusy moj mózg zapewnia mi rozrywke i nie musze dzialac w grupie aby cos osiagnąc ... mam ten plus ze ja analizuje sachowania innych ludzi i wiem ze zawsze mozesz zmienic towarzystwo ... w mlodosc ulegalem przyjażnią bo z atomatu szukalem przyjaciela brata ... ale teraz po przeanalizowaniu czesto azauwazam ze to ja jestem otwarty na swiata i potrafiec sie pogodzić z porazka co najlepsze jedynak nigdy nie sprzeda na policji i nie da sie łatwo zlapac :D
Gość We-Dwoje.pl/5 lat temu
witam jestem jedynaczką i jest to bardzo trudne :( czuje sie bardzo samotna :(
Gość We-Dwoje.pl/2 lata temu
Ja rowniez jestem jedynaczka ale nigdy przenigdy nie czuje sie "zawsze" samotnie, no prosze kto to pisze, stek bzdur, za to maz - siostrunia rok starsza, jakby mogla nerke by mu wyrabala zeby tylko miec to czego ona zechce, zero pomocy - bo albo nie moze albo ma auto w garazu (przed samym domem), wydoila wszystko od rodzicow kosztem brata i jeszcze go wysmiala jak to sobie nie radzi... dziekuje za takie cos... jedynacy pomyslcie o tych cudownych relacjach z "rodzenstwem", konkurencji, rywalizacji, braku przyjaznych relacji i skonczcie sie dolowac...
POKAŻ KOMENTARZE (20)