Operacje plastyczne - vademecum

W vademecum znajdziesz praktyczne informacje na temat popularnych i mniej znanych operacji plastycznych, takich jak waginoplastyka, powiększanie piersi, plastyka ramion, lifting twarzy i szyi, labioplastyka, abdominoplastyka, powiększanie i plastyka ust czy usuwanie worków i cieni pod oczami. Na czym polegają te operacje? Jak się do nich przygotować? Ile kosztują?

Każdy z nas marzy o pięknym wyglądzie.

Niestety, czasami ćwiczenia, dieta i rozmaite zabiegi nie wystarczają i jedyną metodą na satysfakcjonujący nas wygląd pozostaje operacja.

Korekcje nosa, ust, sposoby powiększania piersi czy usuwania zmarszczek są rozmaite. Różne są także ich ceny. Każda operacja wymaga odpowiedniego przygotowania i wiedzy - również na temat przeciwwskazań i zaleceń.

Dzięki naszemu vademecum poznasz najważniejsze tajniki związane z operacjami plastycznymi: prezentujemy orientacyjne ceny zabiegów, czas ich trwania, radzimy, jak się do nich przygotować, wyjaśniamy, kto może się im poddać, a kto nie powinien i jak należy dbać o ciało po operacji.

Wybierz rodzaj operacji, która Cię interesuje:

Usuwanie worków i cieni pod oczami

  • Kwas hialuronowy – zabieg przynosi szybki efekt, maskuje prześwięcające przez skórę naczynia. Jego trwałość to 6–8 miesięcy. Koszt jednego zabiegu to około 1200 zł.
  • Tłuszcz z brzucha – jest to nowa metoda pozbycia się sińców pod oczami. Zabieg polega na wstrzyknięciu, w zagłębieniu będącym przyczyną cieni, własnego tłuszczu z brzucha. Trwa około 40 minut. W celu trwalszego efektu, tłuszcz podaje się trzykrotnie w dwumiesięcznych odstępach. Po pierwszym zabiegu efekt jest niewielki – tłuszcz wchłania się w 80%.

Chirurgiczne usunięcie worków pod oczami jest najtrwalszą i najskuteczniejszą metodą, ale jak każda ingerencja, niesie ze sobą ryzyko. Jakie?

  • Usunięcia za dużej ilości skóry.
  • Usunięcia za dużej ilości tłuszczu.
  • Uszkodzenia mięśni powieki dolnej.
  • Powstania widocznych blizn.

Nowoczesne metody łączą plastykę powiek dolnych z użyciem lasera do pozbycia się cieni i opuchlizny pod oczami. Jakie są ich zalety?

  • Brak krwawienia.
  • Minimalna opuchlizna i zasinienie po operacji.
  • Szybka rekonwalescencja.
  • Brak szwów na powiekach.
  • Brak zniekształceń powiek.
  • Krótki czas operacji.
  • Skuteczna korekta doliny łez oraz cieni pod oczami.
  • Brak efektu „smutnych oczu”.
  • Usunięcie worków pod oczami.

Operacja odbywa się we wnętrzu dolnej powieki. Wykonuje się nacięcie skóry, usuwa tłuszcz i wycina nadmiar skóry. Skórę wokół oczu poddaje się działaniu lasera frakcyjnego w celu:

  • usunięcie zmarszczek wokół oczu;
  • odmłodzenia skóry wokół oczu;
  • usunięcia starszych przebarwień.

Laser frakcyjny działa na zasadzie odmładzającego peelingu. Efekt jest trwały. Oczy wyglądają młodziej, ponieważ są pozbawione worków i cieni.

Usuwanie zmarszczek

Metody chirurgiczne wygładzania twarzy są bardziej inwazyjne niż niechirurgiczne i niosą ze sobą ryzyko powikłań. Z drugiej jednak strony ich efekty utrzymują się dłużej. Wykonuje się je w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym i polegają na naciąganiu skóry twarzy.

Jedną z tych metod jest facelifting, czyli usunięcie nadmiaru zwiotczałej skóry po rozwarstwieniu skóry twarzy i szyi. Naciągnięcie skóry powoduje wygładzenie zmarszczek.

Terapia laserowa natomiast wygładza zmarszczki poprzez działanie na włókna kolagenowe. Laser ściera wierzchnią część skóry. Temu zabiegowi nie mogą poddawać się kobiety w ciąży, osoby chorujące na padaczkę ani cukrzycę. Cena za jeden zabieg to minimum 900 zł.

Zalety  metod niechirurgicznych to:

  • nieinwazyjność;                
  • odwracalność;
  • naturalność wykorzystanych związków (są biodegradowalne).

Osoby, które obawiają się inwazyjnych metod chirurgicznych, mogą zdecydować się np. na terapię botulinową – są to zastrzyki z botuliny, które działają na zmarszczki mimiczne. Efekt utrzymuje się przez około pół roku. Zabieg jest praktycznie bezbolesny. Poza miejscowymi zaczerwieniami tuż po terapii nie występują skutki uboczne. Zmarszczki znikają stopniowo po 2 do 3 tygodni po zabiegu.

Koszt terapii botulinowej zależy od rodzaju, obszaru i umiejscowienia zmarszczek, które chcemy usunąć. Ceny wahają się od około 200 do 1500 zł.

Inną z metod są mechaniczne i chemiczne peelingi (koszt: 150-500 zł). Mogą być one powierzchniowe, średnio  głębokie i głębokie. Te dwa ostatnie rodzaje moją być przerowadzane tylko przez lekarzy.

Jedną z najpopularniejszych metod spłycania lub likwidowania zmarszczek jest ich wypełnianie poprzez wstrzyknięcie preparatów kolagenu (około 300 zł za jeden zabieg), kwasu hialuronowego lub mieszanki wody i polakrylamidu.

Kwas hialuronowy występuje we wszystkich organizmach żywych. Dzięki wiązaniu wody utrzymuje prawidłowe nawodnienie tkanek. Wstrzykiwanie go w miejscu zmarszczek sprawia, że możliwe jest przywrócenie prawidłowego nawilżenia skóry w miejscach jej załamań.

Wstrzyknięcie kwasu pomaga zniwelować m.in.:

  • zmarszczki występujące w okolicy oczu;
  • bruzdy nosowo-wargowe;
  • zmarszczki międzybrwiowe.

Zabieg wstrzyknięcia kwasu hialuronowego odbywa się przy pomocy cienkich igieł. Dzięki temu doznania bólowe są znacznie mniejsze. Preparat wiąże wodę po wstrzyknięciu go w zmarszczkę, powiększa obszar danej okolicy i zmniejsza załamanie skórne. Zabieg trwa około pół godziny, a jego efekt można zobaczyć od razu.

Jeśli chcemy wydłużyć efekt zabiegu, musimy go powtórzyć po około 6 do 12 miesiącach.

Powiększanie i poprawa ust

Mamy do wyboru m.in.:

  • powiększenie ust, modelowanie (ok. 650–1900 zł);
  • przywracanie ustom młodego wyglądu (ok. 750–1200 zł);
  • uniesienie kącików ust (ok. 750–850 zł);
  • zniesienie asymetrii ust (ok. 750–850 zł);
  • podkreślenie konturu ust (ok. 400–650 zł).

Najbezpieczniejszą metodą jest przeszczep własnej tkanki tłuszczowej do ust. Efekt utrzymuje się przez kilka miesięcy aż do wchłonięcia tłuszczu – potem zabieg trzeba powtórzyć. Powtórzenie zabiegu trzy razy sprawia, że staje się on trwały.

Wycięcie paska skóry na granicy czerwieni wargowej to zabieg polecany osobom zwąskimi wargami, które znajdują się w dużej odległości od nosa. Blizna po zabiegu jest prawie niewidoczna.

Silikon, botox i kolagen nie są obecnie polecane do powiększania ust.

Zabieg nie powinien być przeprowadzany, gdy pacjent/ka ma infekcję lub opryszczkę, u kobiet w ciąży, karmiących bądź mających okres.

Przed zabiegiem dobrze jest łykać duże dawki witaminy C lub praparaty, które uszczelniają i wzmacniają naczynka krwionośne.

Zabieg (trwający około 25 minut) możemy podzielić 3 na etapy:

  1. Lekarz podaje pacjentowi znieczulenie dentystyczne. Na początku usta nieprzyjemnie mrowią, a nastepnie – po około 10 minutach – drętwieją i tracą czucie. Brak czucia utrzymuje się przez około godzinę po zabiegu.
  2. Lekarz wstrzykuje w usta wybrany wcześniej preparat.
  3. Lekarz rozmasowuje preparat i kształtuje usta. 

Po zabiegu nie wolno:

  • dotykać ust;
  • pić przez słomkę;
  • palić papierosów.

Warto natomiast przyjmować tabletki zapobiegające pojawieniu się na ustach opryszczki.

Po tygodniu należy udać się do lekarza na wizytę kontrolną. Jeśli efekt nie będzie zadowalający, specjalista może wówczas poprawić niedociągnięcia.

Otoplastyka - korekcja uszu

Zabieg chirurgii plastycznej uszu jest polecany osobom z różnego rodzaju deformacjami małżowiny usznej, przy czym nieważne, czy są one pochodzenia wrodzonego, czy powstały wskutek urazów.

Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym. Pacjent jest świadomy, ale nie czuje bólu. Zabieg trwa godzinę. Rekonwalescencja trwa dwa tygodnie.

Nie ma konkretnych zaleceń, kto nie może poddać się zabiegowi korekty uszu. Względną przeszkodą mogą być:

  • infekcje ucha,
  • stany zapalne,
  • cukrzyca,
  • niedokrwistość,
  • nieleczone nadciśnienie.

W zależności od kliniki za zabieg operacji plastycznej ucha zapłacimy od 1700 zł do 3000 zł.

Korekcja nosa

Najczęstsze wady nosa to:

  • asymetria,
  • krzywa przegroda,
  • zbyt mocno uwydatniona kość nosowa (garb),
  • zniekształcenie w kształcie siodła,
  • szpiczasty lub zbyt gruby koniec.

Bez względu na rodzaj wady nosa należy najpierw udać się na wizytę kwalifikującą do zabiegu. W rozmowie między lekarzem a pacjentem zostają omówione wszelkie wątpliwości dotyczące techniki operacyjnej oraz ustalone wszelkie szczegóły (kształt, długość szerokość, zakończenie oraz rozmiar skrzydełek), co do ostatecznego wyglądu nosa.

Na dwa tygodnie przed zabiegiem należy odstawić wszystkie leki przeciwkrzepliwe (w tym także NLPZ, czyli popularne środki przeciwbólowe). Wykonywane są także badania krwi (morfologia, koagulogram). Lekarz ocenia także stan psychiczny pacjenta. Jest to standardowa procedura we wszystkich operacjach polegających na zmianie wyglądu. Depresja i nieakceptacja własnej osoby są czynnikami dyskwalifikującymi z zabiegu!

W dniu zabiegu pacjent zgłasza się na czczo. Operacje można wykonywać w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Cięcia w większości wykonywane są od środka, dzięki czemu pacjent unika jakichkolwiek blizn. Jednak niektóre wady wymagają nacięcia z zewnątrz (wzdłuż przegrody lub w miejscu połączenia skrzydełek nosa z resztą twarzy), o czym pacjent jest poinformowany przed zabiegiem. W takim wypadku mogą pozostać maleńkie, słabo widoczne blizny. Sama operacja nie należy do przyjemnych. Wielokrotnie, aby równo nastawić chrząstki i kości należy wcześniej je połamać. Ponadto należy odseparować skórę od elementów kostno-chrzęstnych, a następnie ponownie ją naciągnąć. Całość trwa od około 1 do 2 godzin.

Po zabiegu wymagane jest, aby pacjent pozostał w klinice, co najmniej dobę. Nos jest dość silnie obrzęknięty, zasiniony i bolesny. Uczucie zatkania nosa może powodować dyskomfort, ale ustępuje ono wraz z cofaniem się stanu zapalnego. Początkowo należy nosić specjalne opatrunki, których celem jest podtrzymywanie nadanego podczas operacji kształtu nosa.

Przez okres kilku miesięcy należy unikać intensywnych wysiłków fizycznych, a także chronić przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi(zarówno zimnem jak i gorącem, a szczególności przed słońcem).

Lifting twarzy i szyi

Lifting twarzy polega na chirurgicznym zniwelowaniu efektów starzenia się. Można mówić o:

  •  liftingu pełnym dotyczącym całej twarzy,
  • liftingu częściowym obejmującym skórę pod oczami i szyję,
  • mini liftingu obejmujący środkową część twarzy bez szyi.

Lifting jest przeznaczony dla osób z widocznymi efektami starzenia na twarzy, u których skóra straciła sprężystość, stała się obwisła i zmniejszyło się napięcie mięśniowe.

Zabieg polega na nacięciu przez chirurga skóry, przemieszczeniu jej i odpowiednim zmodyfikowaniu poprzez nadanie odpowiedniego kształtu i napięcia. Zabieg jest wykonywany pod znieczuleniem miejscowym, może tez zostać wykonany pod narkozą. Chirurg może też założyć dreny pozwalające kontrolować ewentualne krwawienie.

Zabieg trwa około 1,5–2,5 godziny.

Po zabiegu zakładany jest elastyczny opatrunek, który ma przytrzymywać skórę. Wskazane jest, by co najmniej przez  następną dobę pacjent pozostał w klinice. Szwy powinny zostać usunięte po 7–10 dniach od operacji.

Po zabiegu przede wszystkim trzeba unikać słońca i przegrzania, a także nadmiernego wyziębienia organizmu. Wskazany jest też odpoczynek, ponieważ przyspiesza proces rekonwalescencji.

Zabiegowi nie powinny się poddawać osoby chore na cukrzycę, nadciśnienie i skazy naczyniowe, a także cierpiące na stany zapalne skóry głowy i ropne zapalenie zatok. Niewskazane jest również poddawanie się liftingowi przy złym ogólnym samopoczuciu i osłabieniu.

Do rzadkich powikłań należy zaliczyć wystąpienie krwiaka powodującego czasami konieczność przeprowadzenia ponownego zabiegu. Innym powikłaniem może być infekcja wymagająca zastosowanie antybiotykoterapii, drenażu i innych zabiegów (jest efektem nieprzestrzegania zaleceń chirurga, pojawia się np. w wyniku zdjęcia opatrunku, dotykania ran itp.).

Za lifting twarzy zapłacimy od 5000 zł do 13000 zł, w zależności od tego, czy jest on częściowy, czy pełny, a także zależnie od kliniki, która go wykonuje.

Plastyka ramion

Jak do każdego zabiegu, tak i w tym przypadku należy się szczególnie przygotować.

  • Badania: morfologia, układ krzepnięcia (koagulogram), aktualne szczepienia przeciwko żółtaczce typu B. W przypadku znieczulenia dożylnego również jonogram. Osoby po 40 roku życia – EKG.
  • Tydzień przed zabiegiem – nie należy przyjmować aspiryny, ani innych leków zawierających kwas acetylosalicylowy oraz zmniejszających krzepliwość krwi. Można, a nawet warto, przyjmować leki poprawiające krzepliwość i uszczelniające naczynia krwionośne (Wit. C i Rutinoskorbin).
  • Znieczulenie – w przypadku znieczulenia miejscowego można spożyć lekki posiłek. Jeżeli zabieg ma zostać wykonany ze znieczuleniem dożylnym,  na 6 godzin przed nie możemy jeść, pić, żuć gumy, ssać dropsów i cukierków. Wykluczone jest również palenie papierosów.
  • Zalecenia – dobry stan zdrowia, brak makijażu, brak biżuterii.

Zakaz palenia papierosów przed zabiegiem jest o tyle ważny, gdyż może mieć szkodliwy wpływ na proces gojenia się ran. Dieta bogata w białko może natomiast wzmocnić ten proces.

Zabieg trwa od 1 do 3 godzin, robi się go w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. W formie odsysania tłuszczu, gdy skóra ramion jest gładka i posiada mniej fałd, zabieg trwa krócej. W przypadku, gdy ramiona są pokryte większą ilością tkanki tłuszczowej, skóra jest pozbawiona elastyczności i nadmiernie opalona – zabieg jest bardziej inwazyjny, a jego czas się wydłuża.

Nacięcie wykonuje się na środku z tyłu ramienia do poziomu powyżej łokcia, aby nie było widoczne. Blizny znajdują się na wewnętrznej części ramion. Szwy używane do zabiegu usuwane są od 1 do 2 tygodni po zabiegu. Stosuje się także szwy rozpuszczalne.

Wygładzona skóra ramion nabiera nowego konturu, jednak ostrożnie można nimi ruszać dopiero 3–4 dni po zabiegu. Wszelką aktywność fizyczną trzeba odłożyć na  2–4 tygodnie. Rozpoczęcie uprawiania sportów, opalania itp. można zacząć po około 6–12 tygodniach.

Plastyka przynosi upragniony rezultat wymodelowanych ramion, który tuż po zabiegu jest doskonale widoczny. Jednak, jak po każdej operacji, trzeba liczyć się z obrzękami i zasinieniami, które z czasem ustąpią. Poczucie dyskomfortu i ból można złagodzić za pomocą tabletek przeciwbólowych (przepisanych przez lekarza!).

Kąpiel jest możliwa tydzień po zabiegu, a powrót do pracy po 2–3 tygodniach.

Jakie ryzyko wiąże się z tą operacją?

  • Asymetria ramion.
  • Nieregularne blizny.
  • Zakażenia.
  • Krwiaki.
  • Utrata czucia.
  • Obrzęk rąk.
  • Bliznowacenie.

Powiększanie piersi

Istnieją 3 metody powiększenia piersi. Warto zapoznać się z każdą pokrótce, aby mieć pewność na którą opcję najlepiej się zdecydować.

Bezoperacyjna BRAVA - jej główną zaletą jest uniknięcie zabiegu, a co za tym idzie całego przygotowania przedoperacyjnego (badań krwi, moczu, EKG), samej operacji oraz bólu pooperacyjnego. Niesie ze sobą także mniej powikłań.

Ta nowatorska metoda polega na noszeniu specjalnego biustonosza, który wytwarza podciśnienie wokół piersi o wartości 15-20 mmHg. Nad wyrównywaniem ciśnienia np. przy zmianie pozycji z siedzącej na leżącą czuwa mikroprocesor. Dla uzyskania widocznego efektu niezbędne jest noszenie takiego stanika kilkanaście godzin dziennie, przez co najmniej 3 miesiące.

Metoda ta może zadowolić tylko mało wybredne kobiety, ponieważ wielkość powiększenia jest mierna w porównaniu do najmniejszych wkładek sylikonowych używanych podczas operacji plastycznych. Innym dodatkowym minusem tej metody jest wysoka cena, która dorównuje kosztom operacji plastycznych.

Metoda ta jest stosunkowo mało popularna.

MACROLANE - polega na nastrzykiwaniu piersi kwasem hialuronowym. Jest to nowoczesna metoda przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym. Jej największą zaletą jest fakt, że nie wymaga operacji. Ma ona szansę zrewolucjonizować rynek. Niestety jej efekt nie jest trwały, ponieważ kwas hialuronowy z czasem ulega wchłonięciu do tkanek organizmu i zabieg należy powtórzyć.

Operacja plastyczna to najstarsza i zarazem najpewniejsza metoda powiększenia piersi. Najważniejszą jej zaletą jest natychmiastowy efekt widoczny już po operacji. 

Przed zabiegiem niezbędne jest odbycie wizyty konsultacyjnej, na której lekarz z pacjentką omawia wszystkie szczegóły. Najważniejszą kwestią jest wybór odpowiednich dla danej kobiety implantów. Nie chodzi tu tylko o rozmiar, ale także o kształt i rodzaj materiału, z jakiego zostały wykonane protezy.

Generalnie możemy wyróżnić:

  • protezy silikonowe – wypełnione są półpłynnym sylikonem. Utrzymują kształt piersi niezależnie od pozycji ciała pacjentki, są szczególnie polecane dla kobiet, które borykają się z dużą asymetrią. Ich główną wadą może być uczucie nadania piersiom twardości w dotyku. Są to w pełni bezpieczne materiały niewpływające na możliwość karmienia piersią oraz niezwiększające ryzyka raka piersi.
  • protezy solne – wypełnione są solą fizjologiczną. Gdy wchodziły na rynek uważano, że wyprą protezy silikonowe, jednak ze względu na większą ilość powikłań (większe ryzyko infekcji, możliwość przeciekania lub pęknięcia) stosowanie są zdecydowanie rzadziej niż protezy silikonowe.

Przed operacją niezbędne jest także wykonanie ważnych badań: morfologii krwi, koagulogramu oraz badania ogólnego moczu.

Jak wygląda operacja? Chirurg zaczyna od wykonania cięcia w bruździe podpiersiowej, bruździe podpachowej lub wokół brodawki sutkowej (cięcie pod piersią umożliwia zachowanie możliwości karmienia – polecane dla młodych kobiet). Następnie wkłada implanty pod mięsień piersiowy większy lub pod gruczoł sutkowy, układa piersi symetrycznie, modeluje ich kształt, a następnie zaszywa. Operacja przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym. Czas, w jakim wykonywana jest operacja zależy przede wszystkim od sprawności i doświadczenia chirurga, ale zazwyczaj nie trwa dłużej niż 2 godziny. Po operacji wymagane jest pozostanie na 1-2 doby w klinice wykonującej zabieg.

Obrzęk, ból, tkliwość mogą utrzymywać się 2-3 tygodnie po operacji. Niezbędne jest także noszenie specjalnego biustonosza pooperacyjnego.

Abdominoplastyka - plastyka brzucha

Abdominoplastyka to inaczej chirurgia plastyczna brzucha. Zazwyczaj zabieg operacyjny polega na usunięciu nadmiernej ilości skóry oraz tłuszczu z podbrzusza lub śródbrzusza oraz „poprawieniu” mięsni brzucha.

Największą korzyść z przeprowadzenia takiego zabiegu odniosą osoby posiadające nadmiar tkanki tłuszczowej zgromadzonej w obrębie obwisłej skóry brzucha. Nadmiar, który nie daje się zredukować mimo stosowanych ćwiczeń i diet, może zostać zakwalifikowany w czasie zabiegu. Abdominoplastyka może też pomóc w przypadku śladów po przebytych ciążach, kiedy skóra brzucha jest mocno obwisła.

Abdominoplastyce nie powinny się poddawać kobiety, które panują w przyszłości zajść w ciążę. Przeciwwskazaniami do operacji są również choroby układu krążenia bądź oddychania, żylaki lub przebyta zakrzepica żylna. Wykluczają ją zaś zaburzenia krzepnięcia oraz problemy hormonalne. Przeciwwskazaniem jest również nadmierna otyłość. Do zabiegu należy przystąpić zdrowym, bez przeziębienia, opryszczki. W razie potrzeby zaleca się przed nim wykonanie dodatkowych badań.

Nie można traktować tego zabiegu jako alternatywy dla odchudzania, raczej pomoc w przypadku, gdy odchudzanie albo nie przynosi efektów, albo zostawia nieestetyczne zmiany. Abdominoplastykę warto zastosować wtedy, gdy mniej inwazyjne metody (jak np. liposukcja, czyli odsysanie tłuszczu) nie pomagają.

Jest wykonywany w znieczuleniu przewodowym – zewnątrzoponowym lub dolędźwiowym, pod nadzorem anestezjologa – lub ogólnym. Trwa ok. 2–2,5 godziny.

Przez kilka pierwszych dni brzuch jest zabandażowany, trzeba też zażywać środki przeciwbólowe. Ponadto przez 10 dni po zabiegu trzeba unikać prostowania się, a także przemęczanie mięśni brzucha. Ważne jest też przestrzeganie odpowiedniej diety, co jest związane m.in. ze zmianą położenia jelit.

W zależności od kliniki, w której poddajemy się zabiegowi, cena wynosi od ok. 4000 zł do 13000 zł.

Liposukcja

Liposukcja jest wskazana generalnie u ludzi nie otyłych, borykających się z problemem odkładania dużych ilości tłuszczu w wybranych miejscach ciała (np. pośladkach, udach), u których ćwiczenia i dieta nie dają oczekiwanych rezultatów. Ważne jest by skóra była jędrna, co pozwoli na lepsze i szybsze dopasowanie do nowego kształtu ciała po zabiegu. Trzeba być świadomym, że liposukcja traktowana jest przez lekarzy jako zabieg kosmetyczny! Oczywiście zdarza się wykonywanie liposukcji u otyłych osób, ale dotyczy to niektórych regionów ciała (głównie szyi i twarzy) oraz jest jedynie uzupełnieniem innej terapii obniżającej masę chorego.

Może dotyczyć różnych rejonów ciała: policzków, podgardla, szyi, piersi, brzucha, pleców, ramion oraz bioder. W zależności od miejsca i ilości odsysanego tłuszczu odbywa się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Czas zabiegu wynosi 1-3 godziny, a maksymalna ilość tłuszczu odessana podczas jednego zabiegu nie przekracza 3-3,5 litra. Chirurg wprowadza pod skórę kaniulę połączoną wężem z pompą i pojemnikiem na odessany tłuszcz. Przed odessaniem wstrzykuje się specjalny płyn, który ułatwia usunięcie tłuszczu. Ilość tłuszczu, która ulega odessaniu jest różna i zależy od miejsca oraz jego pierwotnej ilości(np. redukcja tłuszczu z piersi wynosi: u kobiet 20-65%, u mężczyzn: do 50%). Po zabiegu zakładany jest opatrunek oraz specjalny gorset utrzymujący nowy kształt ciała. Zazwyczaj pacjenci opuszczają klinikę tego samego dnia o własnych siłach. Do 24h po zabiegu należy ograniczyć wszelką aktywność fizyczną, a do 2 tygodni należy unikać basenu.

Po zabiegu często występuje uczucie dyskomfortu, nadmierne pocenie, zasinienie, czasowa utrata czucia, hiperpigmentacja skóry oraz niewielkiej ilości blizny w miejscu wprowadzenia kaniuli. Rzadszymi powikłaniami są: obrzęki, asymetryczność, krwotoki, duże widoczne blizny, infekcje, nieregularność skóry czy jej nadmiar.

Preferowani są pacjenci w wieku 18-75, choć zdarzały się zabiegi wykonywane u osób w wieku 14 i 85 lat. Osoby z chorobami psychicznymi oraz o nierealistycznych wymaganiach, co do swojego wyglądu także nie są poddawane liposukcji.

Liposukcja jest oferowana przez większość prywatnych klinik. Oczywiście NFZ nie refunduje tego typu zabiegów.

Waginoplastyka - plastyka pochwy

Waginoplastykę polecasię kobietom, u których po porodzie mięśniówka pochwy uległa obkurczeniu, jednak nigdy nie wróciła do swoich pierwotnych wymiarów, kobietom starszym i/lub tym, które odczuwają za małe napięcie mięśni pochwy.

Jak niemal przed każdym zabiegiem niezbędne jest odbycie co najmniej jednej wizyty konsultacyjnej. Trzeba także wykonać szereg badań: morfologia i grupa krwi, badanie ogólne moczu, koagulogram (czyli oznaczenie krzepliwości krwi), elektrolity, cukier oraz antygen HBS (oznaczenie odporności na WZW typu B). W przypadku braku odporności na żółtaczkę B niezbędne jest wykonanie odpowiedniego szczepienia. Przed zabiegiem należy odstawić wszystkie leki o działaniu przeciwkrzepliwym, w tym także popularne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Wskazane jest także zmniejszenie ilości wypalanych papierosów.

Na operacje pacjentka zgłasza się na czczo. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Trwa od 40 do 90 minut. Lekarz wykonuje nacięcie w tylnej ścianie pochwy. Usuwa nadmiar tkanek, po czym zszywa mięśnie i śluzówkę pochwy. Podczas zabiegu używane są nici rozpuszczalne. Efektem operacji jest zmniejszenie wejścia do pochwy, co poprawia jakość życia seksualnego oraz zmniejsza ryzyko infekcji dróg rodnych i moczowych.

Niezbędne jest pozostanie pacjentki na obserwację w klinice przez co najmniej dobę. Po tygodniu odbywa się wizyta kontrolna. Przez okres około 2 tygodni po zabiegu może utrzymywać się obrzęk, zasinienie krocza, ból oraz podwyższona temperatura ciała. Przyjmuje się wówczas przeciwbólowe środki dostępne bez recepty. Należy utrzymywać ścisłą higienę okolicy krocza. Pełną aktywność seksualną kobieta uzyskuje po około 2 miesiącach.

Labioplastyka - plastyka warg sromowych

Labioplastyka to nowoczesna metoda korekcji warg sromowych - zarówno większych, jak i mniejszych. 

Wyróżnia się 3 rodzaje zabiegów:

  • labioplastyka warg sromowych mniejszych – jej głównym celem jest zmniejszenie przerośniętych warg sromowych mniejszych, nadanie im odpowiedniego wyglądu oraz usunięcie wszelkich asymetrii. Odbywa się to poprzez zredukowanie lub zmianę kształtu błony śluzowej w rejonie wejścia do pochwy. Celem procedury chirurgicznej jest znaczna redukcja lub zmiana kształtu fałd śluzówki otaczających wejście do pochwy (warg sromowych). W zależności od przeciwwskazań zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, sedacji (obniżenie aktywności ośrodkowego układu nerwowego za pomocą środków farmakologicznych bez wyłączenia świadomości lub znieczuleniu ogólnym). W zależności od doświadczenia i umiejętności lekarza zabieg trwa od około 20 do 45 minut. Do szycia używa się nici wchłanianych.
  • labioplastyka warg sromowych większych z powodu przerostu (hipertrofii) – główną przyczyną przerostu warg sromowych jest otyłość. Jednak problem ten dotyka także szczupłych kobiet z uwarunkowanym genetycznie problemem miejscowego odkładania tłuszczu w rejonach intymnych. Celem zabiegu jest zmniejszenie warg sromowych poprzez usunięcie/odessanie nadmiaru tłuszczu. rzyczyną hipertrofii może być nadmierny przyrost masy ciała lub uwarunkowania genetyczne. Zabieg najczęściej wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, ale możliwe jest także znieczulenie ogólne. Czas zabiegu, podobnie jak w labioplastyce, wynosi pomiędzy 20 a 45 minut. Szycie odbywa się nićmi wchłanialnymi.
  • labioplastyka warg sromowych większych z powodu zaniku (atrofii) – do głównych przyczyn tego defektu zalicza się niską masę ciała (ewentualnie szybkie chudnięcie) oraz zmniejszenie napięcia skóry będące wynikiem starości. Zabieg polega na przeniesieniu tkanki tłuszczowej pobranej z podbrzusza do warg sromowych. Inną metodą jest nastrzyknięcie okolicy łonowej kwasem hialuronowym. Zabieg trwa około 15-20 minut i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym lub w znieczuleniu ogólnym. Tutaj także używa się nici wchłanialnych.

Podczas jednego zabiegu można wykonać labioplastykę połączoną z waginoplastyką (plastyką pochwy). Zabiegi te wykonywane są przez ginekologów, kosmetoginekologów lub chirurgów plastycznych.

Sprężystość i jędrność okolic intymnych ulega obniżeniu z wiekiem. Wówczas również warto pomyśleć o labioplastyce.

Przed każdego rodzaju labioplastyką niezbędna jest wizyta konsultacyjna, na której zostają omówione wszelkie wątpliwości związane z zabiegiem. Konieczne jest także wykonanie podstawowych badań krwi (morfologia, koagulogram), badanie moczu, czasami także EKG. Bezpośrednio na kilka godzin przed zabiegiem niewskazane jest spożywanie jakichkolwiek pokarmów oraz napojów. Pacjentka może wrócić jeszcze tego samego dnia do domu. Po tygodniu wymagana jest wizyta kontrolna. Obrzęk i bolesność ustępują po około 10-14 dniach od zabiegu.

Odbywanie stosunków seksualnych jest niewskazane do miesiąca po labioplastyce warg większych, a w przypadku plastyki warg mniejszych nawet do 2 miesięcy.

Plastyka pośladków

Zmiana kształtu pośladków poprzez usunięcie nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej oraz podniesienie opadających pośladków to operacja trwająca od 3 do 4 godzin.

Przeciwwskazaniami do takiej formy poprawy własnego wyglądu są zmiany zapalne okolicy pośladków i okolic odbytu.

Przed i po zabiegu należy chronić ciało przed jakimikolwiek urazami, nosić specjalną bieliznę oraz szczególnie dbać o higienę operowanej okolicy. Szwy usuwa się po około 8-12 dniach. Czas gojenia to od 6 do 8 tygodni. Nasze ciało przez około miesiąc będzie wrażliwe na dotyk.

Jeżeli przed operacją uprawiałaś jakieś sporty, będziesz mogła do nich wrócić po upływie 6 tygodni.

Trwałość takiej operacji jest dość duża (pod warunkiem, że unika się znacznego wahania wagi).

Implanty pośladków wypełnione są żelem silikonowym dostępnym w trzech różnych profilach o podstawie okrągłej lub owalnej. Stosuje się je w celu powiększenia bądź rekonstrukcji po utracie tkanki miękkiej. Powłoka implantu zawiera trwały, sprężysty i wysokoplastyczny żel silikonowy. W związku z tym, że będzie na niego wywierany duży ucisk (w końcu na pupie się siedzi!), stosuje się żel o twardej konstrukcji.

Luźna skóra w dolnych partiach ciała przy dobrej sylwetce pozwala na skorzystanie z zabiegu liftingu. Dzięki tej operacji podciąga się pośladki oraz usuwa zbędną tkankę z bocznych stron bioder i pleców. Z takiej formy poprawy wyglądu najczęściej korzystają pacjentki, których skóra stała się obwisła na skutek starzenia, ciąży lub dużych wahań wagi.

Lifting dolnych partii ciała ma efekt odmładzający i można go łączyć z liposukcją, która zmienia kontur ciała poprzez usunięcie tkanki tłuszczowej. Podczas operacji, przy znieczuleniu ogólnym, nacięcia są wykonywane wokół talii – tak, aby nie były widoczne pod strojem kąpielowym czy bielizną.

Po operacji, w miejscach nacięć umieszczane są sączki, aby zapobiegać zbieraniu się płynu. Następnie zakłada się opatrunek i niekiedy również pas uciskowy. Jak każda operacja, tak samo lifting dolnych partii ciała niesie za sobą ryzyko pewnych komplikacji. Poniżej lista niektórych z nich.

  • Nagromadzenie płynu surowiczego.
  • Rozejście się brzegów rany.
  • Brzydkie zagojenia.
  • Zmiana wrażliwości skóry.
  • Krwawienie.
  • Infekcje.
  • Zakrzepy krwi.

Szukasz więcej informacji? Zajrzyj do działu Chirurgia plastyczna.

Co można oddać ojczyźnie? Serce, nerkę, wątrobę… Zobacz mocny spot z gwiazdami w rolach głównych!
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (3)
operacja/4 miesiące temu
mądre rady, na szczęście ja trafiłam na dobrą klinike i dobrą chirurg i obyło się bez komplikacji. Z resztą dr Dorota Żukowska, która mnie operowała przekazała mi na konsultacji wszelkie opinie o zabiegu, za i przeciw, jakie mogą byc powikłania, rzetelnie sprawdziła mój stan zdrowia. Jestem zadowolona z efektu "przemiany" i polecam klinik,ę Dermed i dr Żukowską
~gość/3 lata temu
a gdzie zmniejszanie piersi!!!!
~Nina/4 lata temu
Na szczęście nie trzeba decydować się na operacje plastyczne, żeby poprawić swój wygląd.Gabinety Medycyny Estetycznej oferują mnóstwo zabiegów. Sama korzystałam z wypełnienia zmarszczek kwasem hialuronowym oraz light eyes ultra w krakowskim Gabinecie Med. Estetycznej NewU.Jestem zadowolona z efektów, moi znajomi także wyrażają pozytywne opinie ten temat. W NewU dodatkowo zabiegi wykonuje lekarz z wieloletnim doświadczeniem co niestety nie jest częstym zjawiskiem w takich gabinetach.Nie ma się czego obawiać, wystarczy znaleźć dobry gabinet!