Łojotokowe zapalenie skóry ŁZS

Łojotokowe zapalenie skóry jest chorobą zapalną, przewlekłą i nawrotową. Występuje w tzw. okolicach łojotokowych skóry (duża liczba gruczołów łojowych) i polega na występowaniu stanu zapalnego i złuszczania. Wbrew swojej nazwie nie zawsze łączy się z występowaniem łojotoku, u niektórych stwierdza się nawet suchą skórę.

Łojotokowe zapalenie skóry to częsta dermatoza, dotyczy bowiem 2 - 5% populacji. Z kolei najłagodniejsza postać ŁZS - łupież może występować nawet do 50% populacji. Pojawia się głównie u dorosłych choć może dotyczyć dzieci i niemowląt. Występuje częściej u mężczyzn, niż u kobiet. Przyczyna nie jest jeszcze poznana. Obecnie uważa się, że choroba może wynikać z nadmiernej lub nieprawidłowej reakcji immunologicznej i zapalnej na obecność saprofitycznego grzyba z gatunku Malassezia. Łojotok może być dodatkowym czynnikiem predysponującym do rozwoju zmian.

Zobacz też: Jak pielęgnować, strzyc i układać bardzo rzadkie włosy?       

Najczęściej pierwsze objawy polegają na wystąpieniu łupieżu. Zmiany skórne pojawiają się później, chociaż mogą pojawić się jako pierwsze. Pojawiają się w okolicach łojotokowych skóry.

Są to na twarzy:

  • granica włosów nad czołem,
  • przyśrodkowa część brwi,
  • gładzizna czoła,
  • fałdy nosowo wargowe.

Także okolice zauszne, przewód słuchowy zewnętrzny, kark.

Na tułowiu: okolica nadmostkowa i międzyłopatkowa.

Zmiany skórne polegają na występowaniu rumienia ze złuszczaniem na powierzchni. Stopień nasilenia stanu zapalnego wyrażającego się rumieniem może być bardzo różny od minimalnego do bardzo nasilonego z objawami sączenia. Podobnie stopień złuszczania - od delikatnego do bardzo obfitych łusek. 

Łojotokowe zapalenie skóry

Zobacz też: Siano na głowie, czyli włosy przesuszone

Przyczyną powstawania łojotokowego zapalenia skóry ŁZS są m.in.:

  • stres,
  • niska temperatura otoczenia,
  • podrażnienie skóry przez kosmetyki lub wodę,
  • zanieczyszczenie powietrza,
  • nieodpowiednia dieta,
  • alkohol,
  • złe nakrycie głowy,
  • brak ekspozycji na światło słoneczne.

Istnieją pewne choroby i stany, które predysponują do wystąpienia ŁZS jak np.:

  • choroba Parkinsona,
  • porażenie nerwu VII,
  • depresja,
  • infekcja wirusem HIV.

Leczenie ma na celu redukcje stanu zapalnego i zmniejszenie liczby kolonii czynnika infekcyjnego. Najczęściej stosuje się leczenie miejscowe, które jest wystarczające w większości przypadków łagodnego i średnio nasilonego ŁZS. W leczeniu miejscowym należy uwzględnić fakt, że skóra w tym schorzeniu jest szczególnie wrażliwa. Stosuje się preparaty zawierające leki przeciwgrzybiczne (m. in. cyklopiroks, terbinafina, ketokonazol) w postaci kremów, żeli,  emulsji, maści lub szamponów.

Zobacz też: Rozdwajające się końcówki

Zmiany umiejscowione na twarzy bardzo dobrze reagują na miejscowe preparaty immunomodulujące (pimekrolimus, takrolimus). Stosuje się także związki niespecyficzne będące składnikami szamponów przeznaczonych do mycia skóry łojotokowej ze skłonnością do łupieżu np.: siarczek selenu, dziegcie, pirytonian cynku. W przypadkach bardzo nasilonych lub nawrotowych stosuje się leki przeciwgrzybiczne ogólnie np.: itrakonazol, terbinafine. Ze względu na przewlekły i nawrotowy charakter ŁZS po uzyskaniu ustąpienia zmian konieczna jest profilaktyka utrzymująca jak najdłuższy stan remisji. Polega na pielęgnacji skóry głowy i innych okolic dermokosmetykami przeznaczonymi do skóry z ŁZS oraz stosowaniu leków odpowiednio rzadziej. Zabiegi polecane w ŁZS to pilingi o działaniu przede wszystkim przeciwłojotokowym i przeciwzapalnym (kwas pirogronowy, kwas salicylowy, kwas azelainowy).

Zobacz też: Jak pielęgnować i strzyc cienkie włosy?

Autor: dr n. med. Beata Matuschke

logo

Jak zrobić krem pod oczy – DIY
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)