POLECAMY

13 bylin zimujących w gruncie, które warto mieć

Te rośliny nie boją się zimy. Wprawdzie jesienią uschną, ale na wiosnę znów wypuszczą pędy i będą zdobić ogród. Sprawdź, jak o tej porze się nimi zaopiekować.

/ miesiąc temu
13 bylin zimujących w gruncie, które warto mieć fot. Fotolia

Bez bylin, czyli wieloletnich roślin nie obejdzie się żaden ogród. Jesienią ich liście i pędy zamierają, a zimuje część podziemna oraz zgrubiała nasada pędów, tzw. karpa, z której na wiosnę wybijają młode odrosty. Większość bylin o tej porze roku zawiązuje już pędy kwiatowe, które rozwiną się, gdy tylko pozwolą na to warunki atmosferyczne.

Zanim zapadną w zimowy sen

Teraz, przed zimą, trzeba przerzedzić te byliny, które za bardzo się rozrosły, usunąć egzemplarze słabe, porażone przez choroby i szkodniki oraz posadzić nowe na pustych miejscach. Pod koniec października, gdy rośliny zakończą wegetację dobrze jest wyciąć wszystkie suche pędy  i liście. Można je rozrzucić po rabacie, posłużą wówczas jako okrywa na zimę.

Byliny kwitnące zimujące w gruncie

  •  Fiołek wonny. Szybko się rozrasta tworząc pachnące kępy. Kwitnie od przedwiośnia. Lubi miejsce ocienione i wilgotną próchniczą glebę. Odporny, rzadko choruje. Łatwo go rozmnożyć przez podział kęp po kwitnieniu lub na jesieni.
  •  Peonia. Tworzy duże pachnące kwiaty w różnych kolorach. Wymaga miejsca słonecznego  lub lekko ocienionego i gliniano-piaszczystej, żyznej przepuszczalnej ziemi. Roślina długowieczna, niektóre odmiany mogą żyć kilkadziesiąt lat! Zbyt zagęszczone trzeba dzielić na jesieni, bo nadmiernie rozrośnięte słabo kwitną.
  • Aster nowobelgijski. Wyrasta na wysokość 50-200 cm tworząc okazałe kępy. Szybko i bujnie się rozrasta. Nie jest wymagający choć lepiej rośnie i kwitnie na glebach żyznych, głęboko uprawionych. Lubi miejsce słoneczne. Rozmnaża się przez podział i sadzonkowanie w lipcu – sierpniu.
  • Jeżówka. Odporna i bardzo dekoracyjna wymaga miejsca słonecznego lub półcienistego, ciepłego oraz żyznej, przepuszczalnej, niezbyt suchej ziemi. Ładnie wygląda nawet po przekwitnięciu. Karpy korzeniowe najlepiej dzielić i sadzić wczesną wiosną. Odporna, rzadko choruje.
  •  Żurawka. Są odmiany, np. "Creme Brulle", które maja ciekawie wybarwione liście. Najlepiej rośnie w miejscu lekko zacienionym i wilgotnej żyznej glebie. Drobne kwiatki wyrastają na długich łodyżkach tworząc wiechy. Starsze rośliny można rozmnożyć przez podział w kwietniu – maju lub przez sadzonki jesienią.
  •  Ostróżka. Jest wiele odmian i gatunków, które różnią się wysokością i kolorem kwiatów. Wymaga żyznej gleby, dobrze nawożonej (nawozami organicznymi) gleby i słonecznego miejsca. Roślin nie należy sadzić  zbyt gęsto. Nie lubią tego. Nadmiernie zagęszczone należy przerzedzać.
  •  Żagwin. Jest cenną byliną skalną. Tworzy zwarte kwitnące kobierce.  Lubi miejsce ciepłe i słoneczne (choć w cieniu kwitnie dłużej) oraz lekką, przepuszczalną, wapienną glebę. Można rozmnażać go przez podział (we wrześniu lub marcu) oraz sadzonkowanie (od września do stycznia).
  •  Goździk pierzasty. Szybko się rozrasta i  pięknie pachnie. Tworzy szarozielone kobierce. Wymaga miejsca słonecznego, suchego oraz  przepuszczalnej, lekkiej, piaszczystej, wapiennej gleby. Dobrze znosi upał i suszę. Nadaje się do ogródków skalnych, na obrzeża rabat i murków. Co 2-3 lata należy odmładzać kępy poprzez podział.
  •  Dzwonek karpacki. Świetny na obrzeża rabat. Kwitnie bardzo obficie. Lubi słoneczne lub lekko ocienione miejsca oraz żyzną, przepuszczalną , suchą i średnio wilgotną glebę. Co kilka lat warto podzielić (wiosną) kępy i odmłodzić.
  •  Nachyłek okółkowy. Łatwa do uprawy bylina. Nie ma szczególnych wymagań. Dobrze rośnie w miejscu słonecznym,  na każdej glebie, choć woli ziemię lekką, piaszczystą, umiarkowanie piaszczystą. Odporny, rzadko choruje. Można go rozmnażać przez podział kęp wiosną i jesienią.
  •  Konwalia. Roztacza wspaniały intensywny zapach. Najlepiej rośnie na glebach próchniczych, niezbyt suchych w miejscach półcienistych i lekko zacienionych. W głębokim cieniu nie zakwitają. Rozmnaża się przez podział kłączy późną jesienią (X-XI).
  •  Sasanka. Idealna do ogródków skalnych. Zakwita wczesną wiosną. Najpierw pojawiają się kwiaty, potem dopiero liście. Cała roślina pokryta jest miękkimi delikatnymi włoskami. Lubi miejsca suche i słoneczne. Można rozmnażać przez podział karp, wiosną, po przekwitnięciu.
  •  Rozchodnik okazały.Wymaga miejsca słonecznego, suchego i średnio żyznej, przepuszczalnej, piaszczystej gleby. Odporny, rzadko choruje. Nadaje się do ogrodów skalnych, skarp, murków kwiatowych. Szybko się rozrasta. Bardzo łatwo go rozmnożyć przez podział kęp od wiosny do lata.

Byliny nie zimujące w gruncie

  •  Dalie i pacioreczniki. Na jesieni, gdy dni stają się krótsze rośliny zaczynają wykształcać bulwiaste korzenie (tzw. karpy). Gdy pierwsze silniejsze przymrozki zniszczą części nadziemne roślin zetnij łodygi  blisko powierzchni gruntu, wyciągnij korzenie i otrząśnij z nich nieco ziemi.  Zrób to ostrożnie, by ich nie uszkodzić. Najlepiej delikatnie wzrusz ziemię widłami i podnieś całe karpy. Część ziemi powinna na nich pozostać, bo zapobiega to wysychaniu korzeni. Przenieś je do chłodnego suchego pomieszczenia. Ułóż pędami w dół, by odpłynęła z nich reszta wody. Karpy można też przechować w ziemi. W suchym miejscu w ogrodzie wykop dół o głębokości ok. 60 cm. Na dnie ułóż warstwę słomy grubości 25 cm, a na niej umieść karpy, okryj drugą warstwą słomy i przysyp ziemią. Na wierzchu uformuj kopczyk.
  •  Trytoma. Nie toleruje mrozów. Bryłę korzeniową najlepiej przed zimą wykopać i przechować w pomieszczeniu, w którym temperatura nie  spada poniżej 0 stopni C. Na wiosnę, gdy miną przymrozki, trzeba ponownie ją posadzić w ogrodzie.
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)