POLECAMY

Jak łyżwą biegać na nartach?

Technika łyżwowa, polegająca na kątowym względem siebie ustawieniu nart, pozwala na szybsze pokonywanie trasy. Efektywność tego stylu w dużym stopniu zależy od stosowania właściwego sprzętu, smarowania nart oraz przygotowania szerokiej, utwardzonej trasy. Jak łyżwą biegać na nartach?

Jak łyżwą biegać na nartach?

Podczas jazdy „łyżwą” ani na chwilę nie zatrzymujemy nart. Najważniejsze, o czym musimy pamiętać, to szybkie przenoszenie ciężaru z nogi na nogę, i to we właściwym momencie. Cały czas powinniśmy pilnować prawidłowej sylwetki: jedziemy na lekko ugiętych kolanach, z niewielkim pochyleniem ciała do przodu. Narty ustawiamy tak, by tworzyły literę V.

W podstawowym kroku łyżwowym pracują tylko nogi. Równocześnie mocno pchamy jedną nartę, odbijając się od niej i pochylamy ciało w kierunku drugiej narty, przygotowując się do wprawienia jej w ruch. Mocne odepchnięcie się od krawędzi narty pomaga nam dynamicznie przenieść ciężar ciała z nogi na nogę. Po przeniesieniu ciężaru ciała prostujemy tyłów i całą sylwetkę, a następnie zaczynamy przygotowywać się do kolejnej zmiany. Pamiętajmy, aby przenoszenie ciężaru ciała było szybkie, gdyż dzięki temu nabieramy prędkości.

Zobacz także: Jak jeździć deską po poręczach?

Bardzo istotną rolę w kroku łyżwowym odgrywa płaskie prowadzenie nart. Po fazie odbicia z krawędzi narty jedziemy, możliwie jak najdłuższej, ślizgiem na narcie płaskiej i dopiero tuż przed odbiciem przechodzimy na krawędź.

Pamiętajmy zatem, że w łyżwowaniu podstawową umiejętnością jest płynne przenoszenie ciężaru ciała z jednej nogi na drugą. Kijki odgrywają rolę drugorzędną, a najważniejsza jest praca nóg.

Łyżwowanie sprawdza się świetnie na trasach opadających, ale już w innych warunkach musimy zastosować inne kroki.

Do podstawowych kroków w stylu dowolnym należą: jednokrok łyżwowy oraz dwukrok łyżwowy asynchroniczny i synchroniczny.

Na trasach płaskich, lekko wznoszących się bądź lekko opadających możemy biegać z pomocą jednokroku. Jest to technika dynamiczna, wymagająca dobrej koordynacji ruchów i dobrej kondycji, dlatego używamy jej tylko na krótkich odcinkach, np. do przyspieszenia. Na każde odbicie narty z krawędzi przypada jednoczesne odbicie się z dwóch kijków, które następuje tuż przed rozpoczęciem ślizgu na narcie wykrocznej. Pamiętajmy, że praca ramion jest dosyć krótka, dłonie nie przekraczają linii bioder.

Zobacz także: Bieg w stylu klasycznym - od czego zacząć?

Na płaskich, lekko opadających odcinkach, ale i na podbiegach, możemy też zastosować technikę dwukroku łyżwowego. Jest on podobny do jednokroku, ale co drugi krok jest wspomagany równoczesną pracą ramion, co sprawia, że jest bardziej efektywny. W praktyce, podczas odbicia z krawędzi jednej narty mocno odpychamy się dwoma kijkami, a podczas odbicia z drugiej – przenosimy kije do przodu.

Na stromych podjazdach lub w trudniejszych warunkach, np. w kopnym śniegu, sprawdza się dwukrok łyżwowy, ale w wersji asynchronicznej. Tu praca ramion nie jest równoczesna. Kije często ustawiamy niesymetrycznie, wbijamy je w śnieg pod różnym kątem i na różnej wysokości w stosunku do położenia wiązania na narcie.

Pamiętajmy, że w dwukroku im bardziej stromy podjazd, tym szerszej prowadzimy dzioby nart.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)